Γ. Χατζηθεοδοσίου στο “Π”: Το θέμα των ΕΛΤΑ, μία ακόμη απόδειξη της περιθωριοποίησης μεγάλου μέρους της κοινωνίας
Του
ΓΙΑΝΝΗ ΧΑΤΖΗΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Προέδρου ΕΕΑ,
Επίτιμου Διδάκτορος ΠΑΠΕΙ και Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Τις τελευταίες ημέρες, κυριαρχεί στην πολιτική επικαιρότητα το ζήτημα της αναδιάρθρωσης των ΕΛΤΑ και το κλείσιμο εκατοντάδων καταστημάτων σε όλη την Ελλάδα.
Η δικαιολογία που επικαλέστηκε η διοίκηση –αλλά και η κυβέρνηση– για αυτήν την εξέλιξη είναι ότι οικονομικά δεν μπορούσε να συντηρηθεί η λειτουργία τους και ότι για να επιβιώσουν τα Ελληνικά Ταχυδρομεία πρέπει να ακολουθηθεί ο συγκεκριμένος σχεδιασμός, ενώ τονίστηκε και η τεχνολογική εξέλιξη που έχει οδηγήσει στη μείωση του έργου τους.
Διαβάστε επίσης: Β. Ταλαμάγκας στο “Π”: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, το παράδειγμα των ΕΛΤΑ και η διασάλευση της κοινωνικής συνοχής
Δεν θα εστιάσω στο οικονομικό σκέλος της υπόθεσης, αν και υπάρχουν παραδείγματα από άλλες χώρες που δείχνουν ότι με τις κατάλληλες κινήσεις θα μπορούσαν τα ΕΛΤΑ να έχουν κερδοφορία, αλλά στον ρόλο τους και στην προσφορά τους στην ελληνική κοινωνία, και ειδικά για τον κόσμο της περιφέρειας.
Η λειτουργία ενός υποκαταστήματος των Ελληνικών Ταχυδρομείων σε πάρα πολλές γωνιές της Ελλάδας είχε ουσιαστική σημασία για τον τοπικό πληθυσμό. Και για την εξυπηρέτηση των κατοίκων αλλά και ως συνδετικός κρίκος με το κράτος. Όσο για τους μεγαλύτερους σε ηλικία –και ψηφιακά αναλφάβητους– πολίτες, ήταν καθοριστικός παράγοντας για τη διεκπεραίωση πολλών υποθέσεών τους, όπως η πληρωμή ενός λογαριασμού, ενώ διαμόρφωνε σε μεγάλο μέρος και την καθημερινότητά τους, καθώς λειτουργούσε και ως χώρος κοινωνικοποίησης.
Πλέον θα συμβεί ό,τι συνέβη και με τις τράπεζες, που μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα έκλεισαν υποκαταστήματα στην επαρχία, ενώ διαμόρφωσαν ένα διαφορετικό πλαίσιο λειτουργίας, μειώνοντας δραματικά τις υπηρεσίες τους. Αυτή η πρακτική δυσκόλεψε –και συνεχίζει να δυσκολεύει– εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, ειδικά τους γηραιότερους.
Αυτή η ταχύτατη μετάβαση μιας ολόκληρης κοινωνίας στους ρυθμούς της νέας ψηφιακής εποχής είναι σίγουρα αναγκαία. Όμως, για κάποια κομμάτια του πληθυσμού είναι και λόγος περιθωριοποίησης. Οι μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι, οι συνταξιούχοι, όσοι δεν έχουν κοντά τους κάποιους που να γνωρίζουν από τεχνολογία, αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Και γίνονται σιγά σιγά αόρατοι.
Είναι ένας παράγοντας που η Πολιτεία οφείλει να προσέξει. Και στις όποιες αποφάσεις λαμβάνονται από εδώ και στο εξής είναι καλό να συνεκτιμάται, πέρα από το τεχνοκρατικό μέρος, και το κομμάτι των κοινωνικών επιπτώσεων.
Διαβάστε επίσης: Η ψηφιακή αναλγησία του ελληνικού κράτους και οι δυσλειτουργίες της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης
