Πόσα ταξίδια και πόσες ώρες υποτιθέμενης υψηλής διπλωματίας έχουν σπαταληθεί, όπως φάνηκε στη Λιβύη! Το χειρότερο από όλα, όμως, ήταν οι μεγαλοστομίες του ΥΠΕΞ αλλά και του πρωθυπουργού, καθώς και η αλαζονεία ότι δήθεν η Ελλάδα «είναι η μόνη χώρα που μιλάει και με τις δύο πλευρές στη Λιβύη».
Προφανώς, δεν ήταν σε θέση να αντιληφθούν ότι δεν έχει καμία σημασία να συνομιλείς με μία πλευρά, αν δεν αντιλαμβάνεσαι τον λόγο για τον οποίο συνομιλείς. Και ότι ουδεμία σημασία έχει, επίσης, να χαριεντίζεσαι μπροστά στις κάμερες, πότε με τον Χάφταρ, πότε με τον γιο του και πότε με την κυβέρνηση της Τρίπολης, για να καταλήγεις, τελικά, στο σημείο όπου και οι δύο πλευρές «με τις οποίες συνομιλείς» κάνουν αυτό που θέλει η Τουρκία.
Ένα τραγικό δείγμα που θα πρέπει να διδάσκεται ως παράδειγμα για το πώς δεν πρέπει να ασκείται η διπλωματία.
Δεν κατάλαβαν τα παιδιά
Και, φυσικά, είναι μία ακόμα απόδειξη ότι το υπουργείο Εξωτερικών έχει χάσει πλήρως την αίσθηση της πραγματικότητας ή, απλώς, βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να αντιληφθεί τι ακριβώς συζητά με τους συνομιλητές του. Τα ίδια ακούγαμε και για τον Φιντάν, που είναι «φίλος μας» και με τον οποίο «μιλάμε με ειλικρίνεια», αλλά και ότι είναι «ιστορική ευκαιρία για επίλυση των ελληνοτουρκικών», καθώς και άλλα τέτοια ωραία που ακούμε κατά περιόδους από τον ΥΠΕΞ.
Για να μη θυμηθούμε όσα λέγονταν δημοσίως για το καλώδιο, όταν ο Γιώργος Γεραπετρίτης κατηγορούσε το καλοκαίρι του 2024 τους… δημοσιογράφους, τονίζοντας ότι δεν καταλαβαίνουν και ότι ψευδώς γράφουν πως οι έρευνες του πλοίου τότε διακόπηκαν από την Τουρκία. Το να θέλεις να πεις τη δική σου εκδοχή της ιστορίας, να το καταλάβουμε. Το τραγικότερο, όμως, είναι όταν φτάνεις στο σημείο να πιστεύεις ότι είναι πραγματικότητα…
Φωτό: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI
Διαβάστε τα άρθρα της στήλης “ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Εξωφρενικών” ΕΔΩ
