Διαστάσεις άβολης αλήθειας για τη συντηρητική παράταξη της χώρας, τη μόνη που επιβίωσε σχεδόν… αρτιμελής την περίοδο της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων –στον αντίποδα της… εξαφάνισης του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ, και της απορρόφησης του από τον Αλέξη Τσίπρα–, τείνει να προσλάβει η παγίωση των πολιτικών δεδομένων στη χώρα, στην τελική ευθεία για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει αδιαμφισβήτητος στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, η οποία μεταλλάχθηκε την τελευταία δεκαετία, και ειδικά την οκταετία της αυτοδύναμης και ανεμπόδιστης διακυβέρνησής του, σε «κόμμα Κυριάκου Μητσοτάκη». Την ίδια ώρα, ωστόσο, η προσωπική φθορά που έχει υποστεί και η αναπόφευκτη αδυναμία να συνθέσει, να προτάξει και να «πουλήσει» ένα επαρκές νέο σενάριο για την επόμενη μέρα, ώστε να πείσει ότι θα πρέπει η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας να τον εμπιστευτεί για μια τρίτη θητεία στην πρωθυπουργία, διαμορφώνουν συνθήκες εσωτερικής αστάθειας στο σύστημα.
Στη σκιά των διαδοχικών αποκαλύψεων σκανδάλων διαφθοράς, που δεν κατάφερε ο πρωθυπουργός να ξεριζώσει τα προηγούμενα οκτώ χρόνια της απόλυτης πολιτικής κυριαρχίας του –και με την ευρωπαία εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι να δείχνει τη διακυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη ως υπεύθυνη για το… θέριεμα της διαφθοράς στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια–, ο σημερινός ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου ξεμένει αναπόφευκτα από εφεδρείες για την επόμενη μέρα.
Η μετακίνηση της Ελλάδας από… εξαίρεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ως η μία από τις μόλις τέσσερις χώρες που έχουν αυτοδύναμη κυβέρνηση, έναντι… 23 κυβερνήσεων συνεργασίας, σε κατάσταση αναζήτησης συνεργατικών σχημάτων για την επόμενη μέρα, φέρνει αναπόφευκτα στο επίκεντρο της συζήτησης, το ποιο θα είναι το πρόσωπο που θα αναλάβει επικεφαλής αυτού του κυβερνητικού σχήματος συνεργασίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στο κάδρο της θύελλας και αβίαστα συγκεντρώνει λιγοστές πιθανότητες για να επιβάλει την παραμονή του στο Μέγαρο Μαξίμου, εφόσον η Νέα Δημοκρατία κινηθεί μεταξύ 25% και 30%, χωρίς να καταστεί εφικτή η διενέργεια δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης.
Με τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη να θέτει τον πήχη της απόσυρσής του στο 25%, οι… γνώστες του παρασκηνίου στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας και ευρύτερα της Κεντροδεξιάς εκτιμούν ότι οι εξελίξεις θα διευκολύνονταν και θα ξεκλείδωναν, αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έπαιρνε ο ίδιος τις… δύσκολες πρωτοβουλίες νωρίτερα. Αν, δηλαδή, ακολουθούσε το παράδειγμα του Κώστα Σημίτη, ο οποίος τον Ιανουάριο του 2004 παρέδωσε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στον Γιώργο Παπανδρέου, ως… θαμπό δαχτυλίδι, και παρέμεινε στην πρωθυπουργία μέχρι τη σαρωτική ήττα από τον Κώστα Καραμανλή στις εκλογές της 7ης Μαρτίου. Ή αν επέλεγε ένα διαφορετικό σενάριο, της… μετακόμισής του στις Βρυξέλλες, σε κάποια από τις θέσεις πολιτικής ευθύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το δεύτερο σενάριο φάνταζε πάντα περισσότερο… ρεαλιστικό. Είτε για τη θέση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είτε για τη θέση του Αντόνιο Κόστα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είτε για τη θέση της Κριστίν Λαγκάρντ στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τρεις θέσεις που δεν βρίσκονται στον… αέρα σε χρονικές στιγμές που να διευκολύνουν τον σχεδιασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα μπορούσαν, ωστόσο, να λειτουργήσουν ως… δέλεαρ.
Ωστόσο, οι πρόσφατες αποκαλύψεις νέων σκανδάλων διαφθοράς στην Ελλάδα, που έμειναν… ατιμώρητα τα προηγούμενα οκτώ χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, σε συνδυασμό με την αιχμηρή συνέντευξη της Λάουρα Κοβέσι στην ευρωπαϊκή έκδοση του Politico, που παρουσιάζει με… ζοφερές πινελιές την κατάσταση η οποία επικρατεί στην Ελλάδα… στη βάρδια του Κυριάκου Μητσοτάκη, λειτουργούν ως… φρένο για μια ευρωπαϊκή μετακίνηση του πρωθυπουργού, που θα ξεκλείδωνε τις εξελίξεις, τόσο συνολικά στη χώρα όσο και στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.
Το «φρένο» Κοβέσι έρχεται στην πλέον ακατάλληλη χρονική συγκυρία για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με τις ευρωπαϊκές ελίτ να καταρρέουν υπό το βάρος των αυτοκαταστροφικών επιλογών τους τα τελευταία χρόνια, οι οποίες υπονομεύουν την ποιότητα ζωής των ευρωπαίων πολιτών και τους φτωχοποιούν, την ώρα που… ταΐζουν ανεξέλεγκτα με ευρωπαϊκά κονδύλια το διεφθαρμένο καθεστώς Ζελένσκι στην Ουκρανία. Όσο περνά ο καιρός και ερχόμαστε πιο κοντά στην, κατά τα φαινίομενα, αναπόφευκτη παράδοση της Προεδρίας της Γαλλίας στη Μαρίν Λεπέν, το παράθυρο ευκαιρίας για μετακίνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στις Βρυξέλλες μικραίνει. Και έτσι περιπλέκονται οι μετεκλογικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.
Φωτό: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
