Απ. Αποστόλου στο “Π”: Η κρίση των σκανδάλων αποψιλώνει τη δημοκρατία
Του
ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Καθηγητή Πολιτικής και Κοινωνικής Φιλοσοφίας
Η κρίση με την κυβέρνηση της ΝΔ παίρνει διαστάσεις επιδημίας, το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο, αλλά φαίνεται πως η κυβέρνηση και κυρίως τα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης δεν προτίμησαν να κρατήσουν μια στάση αμιγώς αμυνόμενου μηχανισμού, αλλά απεναντίας συνεχίζουν να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα με το επιχείρημα ότι τα σκάνδαλα εδώ και χρόνια αποτελούν μια παθογένεια που δύσκολα θεραπεύεται.
Μία ακόμη ανόητη δικαιολογία. Τα σκάνδαλα υπάρχουν εκεί όπου υπάρχει έδαφος, δηλαδή εκεί που μπορούν να καλλιεργηθούν. Ποτίζονται όταν η πολιτική υποβαθμίζεται και κηδεμονεύεται από μια εργαλειακή διαπλοκή. Επιβιώνουν και γίνονται διαχρονικά όταν οι κυβερνήσεις δημιουργούν αναγκαίες δόσεις ασυδοσίας και δοσοληψίας με εξωθεσμικούς παράγοντες. Αλλά αναφύονται και εκεί όπου ο πολιτικός αμοραλισμός γίνεται σύστημα, δηλαδή μια άμορφη δύναμη κατεξουσιαστικότητας.
Και αυτό βέβαια συμβαίνει όταν η κυβέρνηση και ο κρατικός μηχανισμός προάγουν ως δολιοφθορείς όλες τις εστίες των σκανδάλων. Όταν η κυβέρνηση θεσμοθετεί την παρανομία, άλλοτε με τις παρασιτικές προμήθειες, άλλοτε με τις αναθέσεις χωρίς διαγωνισμούς των πάσης φύσεως εργολαβιών, με τα χαριστικά δάνεια, με τους διαβλητούς διορισμούς, δηλαδή όταν η κυβέρνηση δημιουργεί έναν κυκεώνα αντιδημοκρατικού κύκλου που έχει ως κέντρο την αυτοαναπαραγόμενη κατάχρηση της εξουσίας και την επαφή της με την παραβατικότητα.
Το θρίλερ σκανδάλων και διαφθοράς μαζί με την κυβερνητική υποκρισία ότι αναλαμβάνει δράση η κυβέρνηση για να πατάξει τις πείσμονες παθογένειες που δημιούργησε η ίδια αποτελούν την πιο ξεπνοϊσμένη αβελτηρία που έχει ακουστεί ποτέ. Να πατάξει τι; Ένα σύστημα που όχι μόνο το συντήρησε, αλλά του παρείχε άπαξ και θέσεις λειτουργίας κάτω από τον πολιτικό – κομματικό μηχανισμό της; Η ΝΔ τα τελευταία έξι χρόνια έγινε συνώνυμη με τα σκάνδαλα. Δεν μπορεί τώρα πια να γίνει ξαφνικά ένας σίριαλ κίλερ των σκανδάλων και της διαπλοκής, γιατί τα σκάνδαλα έχουν πια κυτταροποιηθεί, πέρασαν στο σώμα του κόμματος της ΝΔ και της κυβέρνησής της. Και δεν έχει άλλο ρόλο να παίξει στην πολιτική της πορεία, παρά τον μοιραίο και επαναλαμβανόμενο εαυτό της, ο οποίος για να ανανεωθεί θα πρέπει πρώτα να θυσιαστεί.
Για να λυτρωθεί από την απόλυτη κυτταρική σκανδαλοποίησή της, πρέπει πρώτα να πεθάνει πολιτικά και μετά να ξαναγεννηθεί. Αλλά αυτό που βλέπουμε είναι ότι η κυβέρνηση εμπνέεται ακόμη από τον αλυτρωτισμό της. Ξεσκονίζει παλιά κλισέ για δήθεν διόρθωση των προβλημάτων, για αλήθειες που θα λάμψουν και άλλα τέτοια ξέφτια, αλλά δεν έχει κατανοηθεί από τον πρωθυπουργό και τα μέλη της κυβέρνησης ότι το πρόβλημα είναι η ίδια η κυβέρνηση. Επίσης, τα όσα διακηρύττουν οι κυβερνητικοί παράγοντες έχουν γίνει σαν σουξέ που από την πολύ τους χρήση έχουν αδειάσει. Σολάρουν για να πουν ανόητες δικαιολογίες, που γίνονται ανέκδοτα στα ηλεκτρονικά Μέσα και καταγράφονται ως γελοιότητες.
Απλώνουν έναν μύκητα δικαιολογίας απίστευτης σαχλαμάρας, πιστεύοντας ότι μπορεί να μολύνει το μυαλό των ψηφοφόρων και κυρίως εκείνων που ψηφίζουν ΝΔ, ώστε να τους συγχωρέσει που φέρνουν ένα ακόμη μνημόνιο, ένα μνημόνιο αγροτικής πολιτικής. Και αυτό γιατί η ΕΕ προσανατολίζεται να κόψει κατά το ήμισυ τις επιδοτήσεις στην Ελλάδα μετά το μεγάλο φαγοπότι. Μας λένε οι κυβερνητικοί παράγοντες ότι είναι περιστασιακά ένοχοι, άλλα πάντα ταγμένοι στην αλήθεια και στη διαφάνεια. Είναι γεγονός ότι ο ελληνικός λαός έπαψε να «μασά» την μπλόφα τους, γιατί έχουν καταλάβει ότι η κυβέρνηση της ΝΔ είναι σαν την όξινη βροχή, καταστρέφει, αποχρωματίζει, θαμπώνει.
Επιπλέον, τα ναρκισσευόμενα πολιτικά πρόσωπα, που διασύρονται από τα Μέσα Ενημέρωσης και απολογούνται καθημερινά προ του Πανελληνίου, αρνούνται να κάνουν τη δημόσια κάθαρσή τους. Θα μπορούσαν ακόμη και να σωπάσουν προκειμένου να κερδίσουν λίγη εύνοια από τον ελληνικό λαό, αλλά μάλλον δεν έχουν το ηθικό και πολιτικό ανάστημα που προσιδιάζει σε μια δημοκρατία. Λειτουργούν με απύθμενο θράσος, επενδύοντας στην αρνητική διαφήμιση (δεν μπορούμε να ξέρουμε ποιο «τζίνι» της πολιτικής επικοινωνίας τούς είπε να το κάνουν), αναφέρονται πάντα στο κακό που έκαναν και θα κάνουν οι αντίπαλοί τους, αν αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Έχουν καταληφθεί από μια εξουσιαστική ψύχωση, προσπαθώντας παντοιοτρόπως να αποδείξουν ότι αποτελούν τη μόνη λύση για τον τόπο. Ας τους πει κάποιος, λοιπόν, ότι παίζουν με τα απωθημένα τους, με τη φλούδα της επικοινωνίας, με τους κλειστούς εγωιστικούς ναρκισσισμούς τους και τα σκάνδαλα, όπου αναδύεται η πιο σκληρή πολιτική.
Ας καταλάβουν, όμως, ότι η υπερβολική αυτοπεποίθηση, μετά και το τσουνάμι σκανδάλων που παρήχθη από τη ΝΔ, θα τους εξαφανίσει.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
