Μπορεί να λένε οι κυβερνώντες ότι στόχος τους είναι ο περιορισμός της γραφειοκρατίας αλλά οι πράξεις τους άλλα δείχνουν. Παράδειγμα ο νόμος 4412 που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2016 και αφορά τις δημόσιες συμβάσεις έργων, τον οποίον μέχρι στιγμής έχουν ακολουθήσει άλλοι 19 τροποποιητικοί νόμοι! Μιλάμε, δηλαδή, για ένα απίστευτο αλαλούμ, που κανένας δεν μπορεί να βρει άκρη.
Η τελευταία τροποποίηση με την υπουργική απόφαση ΔΝΣ 61034/ΦΝ 466/2017 ουσιαστικά βάζει φρένο στην υλοποίηση έργων σε όλη την ελληνική περιφέρεια. Κι αυτό διότι προβλέπει ότι για να γίνει κάποιο έργο προϋπολογισμού έως 1 εκατ. ευρώ χωρίς ΦΠΑ, ανεξαρτήτως από τον τρόπο χρηματοδότησής του, θα πρέπει να προκηρυχθεί από Επιτροπή Διαγωνισμού, την οποία θα απαρτίζουν τρία τακτικά και τρία αναπληρωματικά μέλη, που υποχρεωτικά θα είναι τεχνικοί υπάλληλοι του οικείου δήμου ή της περιφέρειας.
Στο άρθρο 5 παράγραφος 3 της υπουργικής αυτής απόφασης αναφέρεται ότι «κάθε υπάλληλος ο οποίος κληρώνεται ως μέλος Επιτροπής Διαγωνισμού αποκλείεται αυτόματα από κληρώσεις για το επόμενο τρίμηνο»! Κάτι που σημαίνει πως μια περιφέρεια ή ένας δήμος για να κάνει τέσσερα έργα τον χρόνο θα πρέπει να διαθέτει 12 τεχνικούς υπαλλήλους. Τέτοιον αριθμό υπαλλήλων όμως έχουν οι μεγάλοι δήμοι και οι κεντρικές περιφέρειες. Οι πιο πολλοί δήμοι της κατηγορίας αυτής έχουν έναν-δύο τεχνικούς υπαλλήλους. Πώς θα βρουν τους έξι για να κάνουν τον διαγωνισμό; Οπότε δεν μπορούν να κάνουν διαγωνισμό και φυσικά δεν μπορούν να κάνουν κανένα έργο.
