Όχι σφάξε με αγά μου…

Κύριε Διευθυντά,
Όταν το βαπόρι σου μείνει μεσοπέλαγα
από κάρβουνο που χρειάζεται το καζάνι της μηχανής του, επειδή δεν έκανες καλά τους λογαριασμούς σου (φταίει ο Καπετάνιος)
ώστε να περάσεις το πέλαγος με ασφάλεια, τότε έχεις μόνο δύο επιλογές.
Η πρώτη είναι να κάψεις όλα τα ξύλα του σκάφους: άλμπουρα, τραπέζια, καρέκλες, κρεβάτια και κουτσά στραβά να αγωνιστείς για να φτάσεις απέναντι. Το σκάφος θα είναι λαβωμένο αλλά δικό σου και αν το διαχειριστείς καλά θα το ξαναφτιάξεις και θα βγάλεις λεφτά. Η δεύτερη είναι να φωνάξεις τον ναυαγοσώστη να σε ρυμουλκήσει απέναντι, άνετα και ωραία, με τίμημα όμως το σκάφος, που θα στο πάρει ο ναυαγοσώστης.
Στην καλύτερη περίπτωση θα σε πάρει πλήρωμα (χαμηλόμισθο) στο ίδιο σου το πλοίο και θα πάψεις να είσαι το αφεντικό. Διαλέχτε, λοιπόν, συμπατριώτες.
Το θέλουμε δικό μας το βαπόρι (;) ή θα το ξεπουλήσουμε για να μη ζοριστούμε;
ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ