Για αποχαιρετισμό, θα δανειστώ το τελείωμα του αφιερώματος του γνωστού συγγραφέα Κώστα Γεωργουσόπουλου στα «Νέα»:
«Έφυγε πικραμένη που δεν βρέθηκε κανείς να εκμεταλλευτεί ως δάσκαλος την 60χρονη πείρα της. Και οργισμένη γιατί έβλεπε πως μια παράδοση που χτίστηκε με γνώση, πάθος, συνέπεια, μόχθο και όραμα στα χέρια ξυλοσχιστάδων κοντεύει να γίνει χλεύη των ανίδεων. Έβλεπε τα όσια τοις κυσίν κυριολεκτικά όταν στον ”Αγαμέμνονα” του Αισχύλου στην Επίδαυρο είδε τον Χορό των Αργείων προυχόντων να μετατρέπεται σε αγέλη αδέσποτων σκύλων που μαρκαλίζονταν και κατουρούσαν τα σανδάλια του Αγαμέμνονα».
