–Επικίνδυνοι πειραματισμοί της κυβέρνησης, που απειλούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων
–Οδηγούμαστε σε άτυπη συνδιαχείριση της υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία
Την ώρα που πέραν του Ατλαντικού σημειώνονται κρίσιμες πολιτικές ανατροπές και κανείς δεν γνωρίζει τι θα συμβεί τους επόμενους λίγους μήνες, με την αβεβαιότητα που επικρατεί στην Ουάσινγκτον και την αναμέτρηση ισχύος του Ντόναλντ Τραμπ με το νέο Κογκρέσο, η Αθήνα συνεχίζει να πειραματίζεται επικίνδυνα με κρίσιμες εθνικές υποθέσεις. Και αναζητεί… φερετζέ στις λεκτικές διατυπώσεις και στην ορολογία προκειμένου να καλύψει τις μεθοδεύσεις και τα τεχνάσματα, ώστε να βαφτιστεί κανονικότητα η αναγνώριση δικαιώματος της Τουρκίας να δέχεται ενημέρωση και να εκδίδει άδειες για έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, την οποία αμφισβητεί και διεκδικεί με τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Είκοσι επτά μήνες μετά την πανωλεθρία στην Κάσο, η κυβέρνηση, αφού ενέπλεξε γαλλικές εταιρείες στο έργο του καλωδίου που θα συνδέσει την Κύπρο με την Κρήτη, με την ελπίδα ότι η ανάληψη ευθυνών από τους Γάλλους θα τη βγάλει από το κάδρο, αντιλήφθηκε ότι πλέον δεν μπορεί να κάνει πίσω.
Έτσι, ξεκίνησε προληπτικά την καμπάνια παραπληροφόρησης προκειμένου να προλάβει τα γεγονότα, με την έκδοση NAVTEX για την έναρξη των ερευνών από το ερευνητικό σκάφος «Abeille Marengo».
Διαρκώς τις τελευταίες ημέρες, η κυβέρνηση και ο ίδιος ο ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης, σε ομιλία του στη Βουλή, προσπάθησαν να πείσουν ότι είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα η «ενημέρωση – γνωστοποίηση» από την αίτηση άδειας για τις έρευνες του καλωδίου, υποστηρίζοντας έτσι ότι η εταιρεία έχει ζητήσει άδεια από την Ελλάδα και απλώς θα γνωστοποιήσει τις έρευνες στην Τουρκία.
Επιμένει, επίσης, η κυβέρνηση ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα ούτε δημιουργείται αρνητικό προηγούμενο από την κίνηση αυτή. Αποκρύπτει ότι η υποβολή οποιασδήποτε ενημέρωσης που θα περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία των ερευνών –συντεταγμένες, μορφή των ερευνών κ.λπ.– είναι ακριβώς το ίδιο με την υποβολή αίτησης αδειοδότησης. Και πλέον δημιουργείται το αρνητικό προηγούμενο η Τουρκία να θεωρείται, και μάλιστα με την ανοχή και συναίνεση της Ελλάδας, ως δικαιούμενη τέτοιας ενημέρωσης, σαν να είναι παράκτιο κράτος.
Αυτό είναι το πιο λεπτό σημείο στην υπόθεση. Δεν πρόκειται για την αυθαίρετη επιλογή μιας ξένης εταιρείας ή ενός καπετάνιου ξένου ερευνητικού πλοίου, που παίρνουν την πρωτοβουλία να ενημερώσουν, ως μη οφείλουν, την Τουρκία για τις έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Αλλά πρόκειται για κίνηση που έχει τη συναίνεση της Ελλάδας, και αυτό ουσιαστικά καταγράφεται και συνιστά επίσημη αποδοχή της διεκδίκησης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από την Τουρκία.
Και μπορεί ορισμένοι στο υπουργείο Εξωτερικών να υποστηρίζουν ότι, ούτως ή άλλως, πρόκειται για μη οριοθετημένη, δυνητική ελληνική υφαλοκρηπίδα, αλλά σε αυτήν την περίπτωση γιατί επιμένει η κυβέρνηση στο επιχείρημα ότι η άδεια θα δοθεί μόνο από την Ελλάδα; Αυτές είναι αλληλοσυγκρουόμενες θεωρίες, καθώς, εάν ισχύει η θέση περί μη οριοθετημένης υφαλοκρηπίδας, τότε, δικαιολογημένα, σύμφωνα με την άποψη αυτή, απαιτείται να υποβληθεί και στην Τουρκία αίτημα για έκδοση άδειας.
Η κυβέρνηση έχει πάθει βραχυκύκλωμα με την υπόθεση του καλωδίου, το οποίο γνωρίζει ότι θα της στοιχίσει πολιτικά, καθώς όλοι είναι πεπεισμένοι ότι κάτι έχει μαγειρευτεί στο παρασκήνιο με τη συμμετοχή και των Γάλλων, ώστε να ικανοποιηθεί η Τουρκία και να επιτρέψει την έρευνα του πλοίου.
Όμως, είναι καταπέλτης το κείμενο που κυκλοφορεί από το Κέντρο Διεθνούς Δικαίου και Διπλωματίας – Διεθνολογικές Συναντήσεις Ναυπλίου, με τίτλο «Η πόντιση του υποβρύχιου καλωδίου ηλεκτρικής ενέργειας GSI και η κατοχύρωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο. Χαμένοι στη μετάφραση και στους δαιδάλους της διπλωματίας…». Το κείμενο αυτό αποδομεί πλήρως τα επιχειρήματα της κυβέρνησης και με επιστημονικό τρόπο αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει η έννοια της «ενημέρωσης» και ότι οποιαδήποτε ενημέρωση γίνεται από το παράκτιο κράτος. Συνεπώς, η μεθόδευση που γίνεται βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα, δημιουργεί αρνητικό προηγούμενο και τελικά οδηγεί σε άτυπη συνδιαχείριση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία.
Εξαιρετικά σοβαρό, όμως, είναι και το γεγονός ότι η μεθόδευση που προωθήθηκε δεν αφορά μόνο αυτήν την περιοχή αλλά και περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ η οποία έχει οριοθετηθεί με τη Συμφωνία με την Αίγυπτο. Μια τέτοια κίνηση θα συνιστούσε σοβαρή υπαναχώρηση από την προστασία και την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.
Συγχρόνως, με όσα έχουν ακολουθήσει την παρεμπόδιση των ερευνών του πλοίου από τον Ιούλιο του 2024, είναι προφανές ότι έχει πληγεί σοβαρότατα η εικόνα της χώρας και η αξιοπιστία της ως ισχυρού παίκτη στην Ανατολική Μεσόγειο. Και, δυστυχώς, αυτό το αντιλαμβάνονται όχι μόνο οι εχθροί και όσοι επιβουλεύονται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, όπως η Λιβύη και βορειότερα η Αλβανία, αλλά και οι φίλοι, όπως η Αίγυπτος και οι αραβικές χώρες. Διότι ποια αξία έχουν οι πολυδιαφημισμένες στρατηγικές σχέσεις με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τα Εμιράτα, όταν διαπιστώνουν ότι η Ελλάδα δεν έχει ούτε την ισχύ ούτε την αποφασιστικότητα να προασπίσει τα δικά της ζωτικά συμφέροντα; Πόσω μάλλον να σπεύσει να ενισχύσει τους συμμάχους, εάν οι ίδιοι βρεθούν υπό απειλή.
Δυστυχώς, η υπόθεση του καλωδίου και οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης έχουν ήδη προξενήσει σοβαρή ζημιά στα εθνικά συμφέροντα, και ας ελπίσουμε ότι αυτή η περιπέτεια δεν θα έχει καταστροφική κατάληξη.
Σημείωση «Π»: Η σημερινή ειδησεογραφία επικεντρώνεται σε ενα αρκετά ανησυχιτικό γεγονος. Αυτο της ενημέρωσης απο τη γαλλικη πλευρα προς την Τουρκία. Η ενημέρωση της Άγκυρας από τη γαλλική πλευρά σχετικά με τις έρευνες του καλωδίου στην Κάσο προκαλεί σοβαρά ερωτήματα και έντονες αντιδράσεις, καθώς όλα δείχνουν πως εκλαμβάνεται από την Τουρκία ως de facto αναγνώριση δικαιωμάτων και ρόλου ρυθμιστή στην περιοχή. ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στριμώχνουν την κυβέρνηση για τη γαλλική ενημέρωση στην Τουρκία: «Ποιος διασφαλίζει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα;» και ζητούν άμεσα απαντήσεις!
Φωτό: ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΡΑΠΑΝΗΣ/EUROKINISSI
