Β. Κόκκαλης στο “Π”: Το έγκλημα στα Τέμπη και η ευθύνη της Δικαιοσύνης
Του
ΒΑΣΙΛΗ ΚΟΚΚΑΛΗ
Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Λάρισας
Το έγκλημα των Τεμπών δεν ήταν ένα μοιραίο γεγονός, αλλά η τραγική κατάληξη μιας σειράς εγκληματικών παραλείψεων, αδιαφορίας και ανευθυνότητας, που διαπέρασαν τη διοίκηση και τις κυβερνητικές επιλογές για χρόνια. Ως βουλευτής της Λάρισας αλλά και ως μάχιμος δικηγόρος για δεκαετίες, θεωρώ χρέος μου να μην επιτρέψουμε να θαφτεί αυτή η υπόθεση κάτω από πολιτικές σκοπιμότητες ή θεσμικές καθυστερήσεις.
Συμμετέχοντας στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής γι’ αυτήν την εθνική τραγωδία, είδα από κοντά πόσο δύσκολο είναι, σε ένα κράτος που πολλές φορές λειτουργεί με τη λογική της συγκάλυψης, να φτάσουμε στην πλήρη αλήθεια. Οι ευθύνες δεν είναι μόνο υπηρεσιακές ή τεχνικές, αλλά και πολιτικές, και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ποινικές. Όταν υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν καθυστερήσεις, παραλείψεις και αλλοίωση δεδομένων, τότε η Δικαιοσύνη πρέπει να δρα με αποφασιστικότητα, όχι με δισταγμό.
Η αλήθεια δεν μπορεί να «τακτοποιηθεί» μέσα από επικοινωνιακές εκστρατείες. Ο ελληνικός λαός απαιτεί δικαιοσύνη και διαφάνεια, όχι υποσχέσεις. Η Δικαιοσύνη πρέπει να λειτουργήσει ανεξάρτητα, χωρίς τηλεφωνήματα, χωρίς παρεμβάσεις, χωρίς τη σκιά του πολιτικού κόστους. Η δικαστική διερεύνηση δεν μπορεί να περιοριστεί σε πρόσωπα χαμηλής ευθύνης. Πρέπει να φτάσει μέχρι το υψηλότερο επίπεδο πολιτικής ευθύνης, εκεί όπου λαμβάνονταν οι αποφάσεις που οδήγησαν στην τραγωδία.
Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ζούμε σε μια χώρα όπου, μετά από τόσους νεκρούς, κάποιοι επιμένουν να παρουσιάζουν το έγκλημα ως ανθρώπινο λάθος. Αν αυτό γίνει αποδεκτό, τότε στέλνουμε το πιο επικίνδυνο μήνυμα: Ότι στο ελληνικό κράτος κανείς δεν τιμωρείται όταν φορά κοστούμι εξουσίας. Και αυτό θα είναι η οριστική μας ήττα ως κοινωνία.
Ταυτόχρονα, πρέπει να αναγνωρίσουμε μία ακόμη σκληρή αλήθεια. Η αξιοπιστία της Ελληνικής Δικαιοσύνης δοκιμάζεται όσο ποτέ. Οι πολίτες βλέπουν καθυστερήσεις, αντιφατικές αποφάσεις, διαφορετικά μέτρα και σταθμά. Η υπόθεση των Τεμπών έγινε σημείο αναφοράς αυτής της κρίσης εμπιστοσύνης. Όταν οι οικογένειες των θυμάτων αισθάνονται ότι η έρευνα σέρνεται, όταν πληροφορίες για κρίσιμα στοιχεία χάνονται ή μένουν αναπάντητες, τότε η κοινωνία αρχίζει να αμφιβάλλει για το αν οι θεσμοί υπηρετούν το δίκαιο ή την εξουσία. Και αυτή η αμφισβήτηση είναι εξίσου επικίνδυνη με την ίδια την αδικία.
Η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι γρήγορη αλλά και δίκαιη. Όχι βιαστική, αλλά αποφασιστική. Κάθε καθυστέρηση στη διερεύνηση της υπόθεσης υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Οι οικογένειες των θυμάτων, οι νέοι άνθρωποι που χάθηκαν δεν ζητούν εκδίκηση, αλλά αλήθεια και λογοδοσία. Και αυτό είναι το ελάχιστο που τους οφείλουμε.
Ως μέλος της Εξεταστικής, έχω δηλώσει καθαρά πως όσοι εμπόδισαν την έρευνα ή αλλοίωσαν στοιχεία πρέπει να οδηγηθούν στην τακτική Δικαιοσύνη. Δεν υπάρχουν ανέγγιχτοι όταν μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Αν η πολιτεία δεν σταθεί στο ύψος της, τότε η κοινωνία θα χάσει κάθε πίστη στους θεσμούς.
Το έγκλημα στα Τέμπη είναι πληγή ανοιχτή για τη χώρα. Και θα παραμείνει ανοιχτή, έως ότου αποδοθεί δικαιοσύνη. Πλήρης, διαφανής και χωρίς εκπτώσεις δικαιοσύνη. Μόνο τότε μπορούμε να πούμε, με ειλικρίνεια, ότι τιμήσαμε τη μνήμη των θυμάτων και ότι, ως έθνος, διδαχθήκαμε από το λάθος μας.
