![]()
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας βρέθηκε στο Σούλι, όπου αναγορεύθηκε επίτιμος δημότης. Το ενδιαφέρον είναι ότι, ύστερα από πολλά χρόνια, επίσημος φορέας της Ελληνικής Πολιτείας τόλμησε να μιλήσει ανοιχτά για όσα συνέβησαν στη Θεσπρωτία στη διάρκεια της Κατοχής και να δώσει απαντήσεις σε όσους ανιστόρητους καλλιεργούν τον αλυτρωτισμό εις βάρος της χώρας μας. Και κυρίως σε εκείνους που, με ιδεολογικές παρωπίδες, ουσιαστικά αθωώνουν τους Τσάμηδες για όσα συνέβησαν σε αυτήν τη γωνιά της Ελλάδας.
«Η Θεσπρωτία υπέστη μία από τις μεγαλύτερες θηριωδίες. Γιατί δεν ήταν μόνο ναζιστική, ήταν και μουσουλμανική, τσάμικη. Ήταν διπλή θηριωδία. Ο μουσουλμανικός πληθυσμός έδωσε τα πρώτα δείγματα της θηριωδίας όταν, προς στιγμήν, το μέτωπο του Καλαμά, μετά τον Οκτώβριο του 1940, υποχώρησε και εισέβαλαν σε ένα τμήμα της Ηπείρου. Τότε συνέπλευσαν απολύτως με τα ιταλικά στρατεύματα, τα οποία μπήκαν στην Ήπειρο και στη Θεσπρωτία, δείχνοντας απερίφραστα τις προθέσεις τους, με συμπεριφορές άγριες και απάνθρωπες. Αλλά, όταν το Καλπάκι αντιστάθηκε και άρχισε η ελληνική αντεπίθεση, και οι Ιταλοί, οι οποίοι είχαν εισέλθει μετά την υποχώρηση του Καλαμά, άρχισαν να φεύγουν προς τη Βόρεια Ήπειρο, τότε άρχισαν και αυτοί να καταλαβαίνουν ότι τα πράγματα δεν ήταν τόσο εύκολα όσο περίμεναν.
Ωστόσο, με τη γερμανική κατάληψη της χώρας και πάλι αγκάλιασαν τους κατακτητές, ελπίζοντας ότι αργότερα, με το φευγιό τους και τη νέα, ενδεχομένως, τάξη πραγμάτων που θα δημιουργούνταν, θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν κάτι το οποίο ο ίδιος ο Χίτλερ είχε υποσχεθεί στην Αλβανία: Τη ‘‘Μεγάλη Αλβανία’’, τη φαντασίωση της ‘‘Μεγάλης Αλβανίας’’. Όμως, η αντίσταση των Ελλήνων, η αντίσταση του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (ΕΔΕΣ) και η τροπή του πολέμου άλλαξαν αυτά τα σχέδια. Το φθινόπωρο του 1944, έναν χρόνο μετά τη θηριωδία στην Παραμυθιά, τα πράγματα ήταν ήδη διαφορετικά. Οι Γερμανοί και οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες είχαν απωθηθεί, αφήνοντας πίσω τους απέραντη καταστροφή, απέραντη θλίψη, απέραντες ανθρώπινες απώλειες…».
Κάποια στιγμή, πρωτίστως στην Ελλάδα, θα πρέπει να διδαχθούν όσα διέπραξαν οι Τσάμηδες και, κατόπιν, να υπάρχουν πειστικές και αποστομωτικές απαντήσεις όταν ο κάθε αλβανός πρωθυπουργός, όπως έχει πράξει και ο κ. Ράμα, θυμάται το «Τσαμικό» και ζητά… δικαίωση για όσους έφυγαν από την Ελλάδα.
Φωτό: ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΘΩΔΩΡΗΣ ΜΑΝΟΛΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI
Διαβάστε τα άρθρα της στήλης “ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Εξωφρενικών” ΕΔΩ