Πριν από λίγες μέρες, η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας υπέγραψε με την Τουρκία και το Πακιστάν συμφωνία αμυντικής συνεργασίας, επειδή διέβλεπε πως, με τη συνεχιζόμενη ένταση μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, θα είχε πρόβλημα στο θέμα της διακίνησης των πετρελαίων της.
Και αυτό διότι, μετά τα Στενά του Ορμούζ, η μόνη διέξοδος ήταν η Ερυθρά Θάλασσα, το πέρασμα της οποίας, το στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ, ενδεχομένως να γινόταν στόχος των Χούθι, κάτι που θα είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαθέσει τον «μαύρο χρυσό» που διαθέτει.
Για να μην εγκλωβιστεί, λοιπόν, το πετρέλαιο που είχε να διαθέσει, ήθελε να διασφαλίσει ανοιχτό το συγκεκριμένο στενό. Όμως, οι φιλοϊρανοί αντάρτες της Υεμένης, οι Χούθι, απειλούσαν να το κλείσουν, γι’ αυτό και έκανε τη συμμαχία. Πόνταρε στη στρατιωτική στήριξη της Τουρκίας και στην επιρροή του Ιράν στους Χουθι, αφού είναι κοινό μυστικό ότι τους ελέγχει, τους εξοπλίζει και τους κατευθύνει.
Όλα καλά τα είχε υπολογίσει η κυβέρνηση του Ριάντ, εκτός από την αξιοπιστία των… συμμάχων της. Γιατί έγιναν όλα όπως τα υπολόγιζε, εκτός από τη συνέπεια του Ιράν και της Τουρκίας. Οι Χούθι προέλασαν στα παραλία της Ερυθράς, έκλεισαν το στενό που προαναφέραμε, το οποίο λέγεται και «πύλη των δακρύων», και, φυσικά, απέκοψαν τις ροές πετρελαίου.
Η Σαουδική Αραβία απευθύνθηκε στο Πακιστάν και ζήτησε να μεσολαβήσει στο Ιράν, με το οποίο έχουν αδελφικές σχέσεις, για να… μαζέψει τους Χούθι, αφού εκείνο τους ελέγχει και τους στηρίζει. Αλλά το Πακιστάν ένιψε τας χείρας του και είπε ότι δεν έχει κανέναν λόγο να παρέμβει για μια οργάνωση που δεν είναι καν κράτος. Απευθύνθηκε στην Τουρκία και έφαγε και από κει πόρτα, αφού της απάντησε ότι δεν έχει περάσει η αμυντική συμφωνία από τη Βουλή και κατά συνέπεια δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Πιο διπλωμάτες οι Τούρκοι, βέβαια, αλλά το αποτέλεσμα το ίδιο: Πόρτα. Για να μην το πούμε στη λαϊκή ελληνική, στην οποία αποτυπώνεται με τη λέξη «φάσκελο».
Και οι Χούθι, βλέποντας ότι δεν υπάρχει αντίδραση, συνεχίζουν την προέλαση –με τις ευλογίες του Ιράν, πάντα, βέβαια–, ενώ προχώρησαν και στην ανατίναξη του αγωγού που παρακάμπτει τα Στενά του Ορμούζ και μεταφέρει πετρέλαιο από την ανατολική πλευρά της Σαουδικής Αραβίας στο λιμάνι Γιανμπού της Ερυθράς Θάλασσας. Έτσι, έχουν… στραγγαλίσει οικονομικά τη Σαουδική Αραβία, η οποία… κάθεται σε μια θάλασσα πετρέλαιο, το οποίο δεν μπορεί να διαθέσει. Με επιπτώσεις που τινάζουν στον αέρα την παγκόσμια οικονομία.
Η Σαουδική Αραβία στράφηκε για βοήθεια και στις ΗΠΑ, που έχουν στρατιωτική βάση στο έδαφός της και μάλιστα τεράστια, αλλά εισέπραξε και από εκεί παγερή αδιαφορία, προφανώς γιατί συμμάχησε με φίλους του Ιράν, με το οποίο η Ουάσινγκτον είναι σε πόλεμο.
Έτσι, η Σαουδική Αραβία έμεινε στον… αέρα εξαιτίας των επιλογών της. Επειδή πόνταρε στους Τούρκους, που δεν θέλουν να μας… βλέπουν και την υποχρέωσαν, για να συμμαχήσουν μαζί της, να… πουλήσει την Ελλάδα, με την οποία είχε στρατιωτική συνεργασία, αφού οι ελληνικοί Patriots που είχαν εγκατασταθεί στο έδαφός της εξουδετέρωναν τα drones των Χούθι και του Ιράν. Έτσι, χάλασε τη συνεργασία που είχε μαζί μας και… πάγωσε τις διμερείς σχέσεις. Υποτάχθηκε στις απαιτήσεις της Τουρκίας και τώρα πληρώνει το αντίτιμο. Γιατί η ελληνική αποστολή, μετά από πέντε χρόνια παρουσίας και αποτελεσματικής συμβολής στην άμυνα της Σαουδικής Αραβίας, τώρα θα επιστρέψει και η κυβέρνηση του Ριάντ θα περιμένει να τη… σώσουν οι Τούρκοι και οι Πακιστανοί, που της γύρισαν την πλάτη.
Όποιος δεν σέβεται, όμως, μια πενταετή παρουσία και στήριξη και αναζητά λύσεις από… μπαμπέσηδες και καιροσκόπους, που καταπατούν συμφωνίες και συμμαχίες, ενώ δεν έχει στεγνώσει ακόμα το μελάνι με το οποίο τις υπέγραψαν, αυτά παθαίνει. Και λίγα είναι.
Ας γίνει, λοιπόν, το πάθημα της Σαουδικής Αραβίας μάθημα για όλους όσοι προσβλέπουν στη στήριξη της Άγκυρας και μας… λοξοκοιτάζουν και ας προσέχουν τις… παρέες τους. Γιατί την κρίσιμη στιγμή οι Τούρκοι θα τους εγκαταλείψουν και δεν θα μπορούν να κάνουν τίποτα, αφού θα είναι αργά.
Αυτό διδάσκει η Ιστορία, αυτό επαναλαμβάνεται και μέχρι σήμερα. Οι Τούρκοι δεν αλλάζουν. Αυτό ας το έχουν υπόψη τους και οι δικοί μας πολιτικοί και ας αφήσουν τα πολλά πάρε – δώσε με την Άγκυρα. Ο Τούρκος δεν πιάνεται ποτέ φίλος. Δεν σέβεται τίποτα, ούτε υπογραφές ούτε συνθήκες. Το αποδεικνύει καθημερινά άλλωστε.
Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα. Γιατί οι απαίδευτοι και οι ευρισκόμενοι σε πρωτόγονη κατάσταση λαοί μία γλώσσα καταλαβαίνουν, τη γλώσσα της ζούγκλας. Και αυτή λέει ότι, αν είσαι δυνατός, ισχυρός, ρωμαλέος, ο διπλανός σου σε φοβάται και δεν σε αγγίζει. Δεν τον παίρνει να σου κάνει το παραμικρό και στέκεται μακριά σου.
Αυτό πρέπει να κάνουμε, αυτό να εφαρμόσουμε και με βάση αυτό να καθορίσουμε την πολιτική μας απέναντι στον γείτονα.Και δεν θα χάσουμε.
