Το Ισλάμ θέλει να καταπιεί την Ευρώπη
Της ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ – ΛΑΜΠΡΑΚΗ
Και ο χορός καλά κρατεί. Και, φυσικά, εννοώ τα εγκλήματα, τις αντιθέσεις, την ανομία, τις θυελλώδεις και απάνθρωπες αποφάσεις για πολέμους και τα χιλιάδες θύματα, κυρίως παιδιά, τη γενιά που θα κυβερνήσει τα επόμενα χρόνια. Τόση μεγάλη η έπαρση, τόσο μεγάλος ο ανταγωνισμός, που έφτασαν να γίνουν καρικατούρες στα ΜΜΕ αυτοί που κρατούν το μέλλον του κόσμου.
Και το αστείο είναι πως βγαίνουν στις οθόνες ως Πόντιοι Πιλάτοι. Με μια απλή λέξη θα μπορούσαν να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί και τα drones να τρομάζουν τον κόσμο, που τρέχει αλαφιασμένος να βρει μια γωνιά για να ξεγελάσει τον θάνατο.
Μου φαίνεται τόσο τρομακτικό το ότι σβήνει μαζί με τη ζωή και η γη. Ποτάμια ξεραίνονται, θάλασσες ξαναγεμίζουν νερό, χωριά βυθίζονται και γίνονται λίμνες. Όλα αλλάζουν, εξαγριώνοντας τα πλήθη, τα οποία διαμαρτύρονται με πάθος, σαν να θέλουν να σβήσουν τα γεγονότα με φωνές υστερικές, μια εκτόνωση που θα αναγκάσει τις αντιμαχόμενες πλευρές να πάψουν να εκμεταλλεύονται το μένος των νέων, κυρίως, ανθρώπων, που ζητούν, κατά τη δική μου εκτίμηση, μια κοινωνία δικαιότερη, μακριά από τοπικιστικά φαινόμενα αδυναμιών, ανίκανων να προστατεύσουν τον άμαχο πληθυσμό.
Αρχίζει, όμως, ύπουλα, ψιθυριστά αυτή η επανάσταση όλης της Ευρώπης, που χρησιμοποιεί τη θρησκεία σαν έναν λόγο που μπορεί να ξεσηκώσει πλήθη. Αυτή η εξέγερση θα μπορούσε να θεριέψει, με φριχτά αποτελέσματα. Το Ισλάμ θεωρεί την πίστη στον Μωάμεθ τον ακρογωνιαίο λίθο της σύστασης των λαών του. Πάντα πολεμούσαν γι’ αυτό. Ήταν ο λόγος που έβαζαν πάνω από όλα. Πάνω από γονείς, πάνω από οικογένεια, πάνω από παιδιά. Είναι καιρός, λοιπόν, πριν γίνουμε όλοι θύματα μίας πίστης, να ορθώσουμε το ανάστημά μας με σύνεση, να προστατεύσουμε τα δικά μας εδάφη και να προβάλουμε τα δικά μας προβλήματα, προσφέροντας βοήθεια σε όσους την έχουν ανάγκη.
Έντυπη έκδοση ΤΟ ΠΑΡΟΝ
