Το άγχος σκοτώνει…

Το άγχος σκοτώνει…

Η… εμμονή της Τουρκίας με επίκεντρο τη χώρα μας έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που καμία σχέση δεν έχουν με τη γνωστή «σχέση» που έχει διαμορφωθεί από τον συγκεκριμένο γείτονα. Πρόκειται για μια νέα κατάσταση, αυτή που επιτάσσει τον… ορυμαγδό που παρατηρείται σε μιντιακό, στρατηγικό και θεσμικό επίπεδο τις τελευταίες εβδομάδες, λίγες ημέρες, δηλαδή, αφού ξεκίνησε ο νέος πόλεμος.

Η έναρξη αυτής της κατάστασης σηματοδοτείται από το πλήγμα των ιρανικών drones κατά της βρετανικής βάσης του Ακρωτηρίου, τις πρώτες ημέρες της ισραηλινοαμερικανικής επίθεσης, με τις γνωστές εξελίξεις: Ανάδειξη της στρατηγικής θέσης της Κύπρου, ενεργοποίηση της Ελλάδας και πραγματοποίηση της τριμερούς στο νησί. Η αποστολή τεσσάρων ελληνικών F-16 και δύο φρεγατών αποτυπώθηκε διεθνώς ως σταθεροποιητική συμβολή της Ελλάδας στην ασφάλεια μιας περιοχής που, όπως έχει δείξει το παρελθόν, μπορεί να… αναφλεγεί με συνοπτικές διαδικασίες.

Ούτε τυχαία θα πρέπει να θεωρείται η επιμονή στην… περιγραφή της συγκεκριμένης κίνησης, με τον πρωθυπουργό να τονίζει επαναλαμβανόμενα ότι η αποστολή γίνεται για λόγους αμυντικούς. Λογικό. Με την τρέλα που επικρατεί σε διεθνές επίπεδο, θα πρέπει κανείς να… ξανασυστήνεται σε συχνά χρονικά διαστήματα. Στο ίδιο μήκος κύματος και η ανακοίνωση του Μαξίμου σχετικά με την κατάρριψη των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων από την ελληνική πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, την Πέμπτη, η οποία, όπως σημειώνεται, «δεν αποτελεί εμπλοκή, αλλά αμυντική ενέργεια αποτροπής».

Όπως έγινε γνωστό, η επίθεση κατευθυνόταν προς την πόλη Γιανμπού, όπου λειτουργεί μεγάλο διυλιστήριο της Saudi Aramco, με τον υπουργό Δένδια να εξαίρει το έργο των στελεχών της Πολεμικής Αεροπορίας, συνδέοντας την επιτυχία της αποστολής τόσο με το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων όσο και με την οικονομική σταθερότητα, και να τονίζει πως η προστασία των μονάδων παραγωγής πετρελαίου λειτουργεί ως ανάχωμα στην αύξηση της τιμής των καυσίμων, που πλήττει τους έλληνες και τους ευρωπαίους πολίτες.

Τα τουρκικά αντανακλαστικά λειτουργούν άψογα σε κάθε ενέργεια με την οποία οικοδομείται η νέα εικόνα της Ελλάδας – την ουσιαστική αναβάθμιση της χώρας μας σε κόμβο ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αυτός ο ρόλος της χώρας μας δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτός από την Τουρκία –εκτός και εντός–, γι’ αυτό και επιχειρείται η αποδόμησή του, προσπαθώντας να βάλει κατά της Ελλάδας σε θεσμικό, στρατηγικό και επικοινωνιακό (φυσικά) επίπεδο.

Είναι ίσως η πρώτη φορά που η Τουρκία περνάει δύσκολα, και το δείχνει.

Χαιρέτα μου τον… Πλάτανο

Στις 27 Μαρτίου αναμένεται να ξεκινήσει η δίκη για τα έκτροπα που σημειώθηκαν έξω –και μέσα– από το τέμενος του Πλατάνου, στην Ξάνθη, το οποίο ελέγχεται από τον μηχανισμό του προξενείου – με ό,τι συνεπάγεται αυτό.

Το «ό,τι» στην προκειμένη περίπτωση εκτυλίχθηκε με… γλαφυρότητα την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2024, μετά τα εγκαίνια του νέου διδακτηρίου του Μουσουλμανικού Ιεροδιδασκαλείου από τον γ.γ. Θρησκευμάτων Γιώργο Καλαντζή, οπότε και απαγορεύτηκε η είσοδος του μουφτή Κομοτηνής, ο οποίος θέλησε μετά την ολοκλήρωση της εκδήλωσης να συμμετάσχει στην προσευχή της Παρασκευής στο διπλανό τέμενος.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το οποίο συνοδεύτηκε από ένα… αποκαλυπτικό φωτογραφικό υλικό, ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Χουσεΐν Μπαλτατζή πρωτοστάτησε στην… επίθεση κατά του μουφτή Κομοτηνής δρος Τζιχάτ Χαλίλ. Η «επιχείρηση», πάντως, έγινε σε… συνεργασία με τον τότε πρόεδρο της «Τουρκικής» Ένωσης Ξάνθης Οζάν Αχμέτογλου και τα μέλη Μπαχρί Μπελτσό και Μουράτ Κιοσέ.

Οι συγκεκριμένοι, οι οποίοι θα κάτσουν στο εδώλιο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ροδόπης, φέρονται να απομάκρυναν τον μουφτή με τη βία, παίζοντας με τις εντυπώσεις, αποδεικνύοντας, όμως, ότι τα όσα ευαγγελίζονται, περί… θρησκευτικής ελευθερίας, μειονοτικών δικαιωμάτων κ.λπ., αποτελούν κενό γράμμα.

Υπενθυμίζουμε ότι πριν από την επίθεση στον μουφτή Κομοτηνής οι «καθεστωτικοί» είχαν κάνει… ζέσταμα προσπαθώντας να καταστρέψουν την εκδήλωση των εγκαινίων, βάζοντας –με εντολή του ψευδομουφτή Τράμπα– τα ηχεία του τζαμιού στη διαπασών, ώστε να προκληθούν προβλήματα στην εκδήλωση που βρισκόταν σε εξέλιξη…

Το κατηγορητήριο αφορά πράξεις που στρέφονται ευθέως κατά της θρησκευτικής ελευθερίας και της δημόσιας τάξης, η δε εκδίκαση της υπόθεσης αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον.

Σε όχι… μεγάλα κέφια

Με τη λήξη του μήνα του Ραμαζανιού, οι μουσουλμάνοι της Θράκης γιόρτασαν το μπαϊράμι τους (20 – 22 Μαρτίου), ωστόσο, οι «καθεστωτικοί» δεν είχαν και πολλή διάθεση για γιορτή, αφού ο στόχος τους κάθε άλλο παρά θρησκευτικός είναι τις συγκεκριμένες περιόδους…

Φέτος, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, οι προσπάθειες δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ο λόγος για τα… ιφτάρ, που γίνονται για προπαγανδιστικούς λόγους, μόνο που φέτος οι «διοργανωτές» θα μπορούσε να πει κανείς πως… μπήκαν μέσα, αφού η πλειοψηφία των μελών της μειονότητας γύρισε την πλάτη στα παιχνίδια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το άλλοτε κραταιό (;) δείπνο στο Διδυμότειχο, το οποίο εξελίχθηκε σε… επικοινωνιακό φιάσκο, αφού οι πιστοί επέλεξαν να συμμετάσχουν στο τραπέζι του μουφτή…

Από την άλλη πλευρά, στο ιφτάρ της Ένωσης «Τουρκικής» Νεολαίας, στην Κομοτηνή, τα πράγματα δεν πήγαν καλύτερα, παρά την προσπάθειά τους οι… τρόφιμοι (γιατί αυτό είναι, κάθε χρόνο) να δείχνουν περισσότεροι…

«Κοίτα ποιος μιλάει»…

Την Αλεξανδρούπολη επέλεξε ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, για να παρουσιάσει την «Ιθάκη» (είναι απορίας άξιον το ότι δεν τον έχει… στείλει κάποιος για λογοκλοπή), και φυσικά… μίλησε. Σύμφωνα με τους δημοσιογράφους, «το πιο αιχμηρό σημείο της ομιλίας του αφορούσε την αναδρομή (που έκανε) στην προεκλογική περίοδο του 2023».

Τι είπε; Κατηγόρησε τον Μητσοτάκη για «επικίνδυνη και ανεύθυνη στάση απέναντι στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης» και τόνισε ότι η προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να μετατρέψει την ψήφο των ελλήνων μουσουλμάνων σε αντικείμενο κομματικής πλειοδοσίας και εθνικής στοχοποίησης αποτέλεσε μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας.

«Η Θράκη», υπογράμμισε, «απαιτεί σοβαρότητα και εθνική ομοψυχία, όχι επικοινωνιακά τεχνάσματα που διαρρηγνύουν την κοινωνική συνοχή».

Έλλη Μητακίδου

ΤΟ ΠΑΡΟΝ