Θ. Γιαννιώτης στο “Π”: Η 8η Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
Του
ΘΩΜΑ ΓΙΑΝΝΙΩΤΗ
Προέδρου της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος
Η 8η Μαρτίου έχει θεσπιστεί από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως ύψιστη Ημέρα Αναγνώρισης των Γυναίκας, σε κάθε της ρόλο μέσα στην κοινωνία: Ως επαγγελματία, επιστήμονα, εργαζόμενη, φροντίστρια ηλικιωμένων γονέων και συγγενών, κυρίως, όμως, ως συζύγου και μητέρας.
Η μητρότητα αποτελεί μια συνειδητή εμπειρία προσωπικής ολοκλήρωσης, προσφοράς και αγάπης. Η γέννηση και η ανατροφή ενός παιδιού μεταμορφώνουν συχνά την καθημερινότητά της σε πηγή νοήματος, δύναμης και εσωτερικής πληρότητας. Η σχέση μητέρας και παιδιού οικοδομεί δεσμούς ζωής, καλλιεργεί την ανιδιοτέλεια και αναδεικνύει την ικανότητα της γυναίκας να ισορροπεί ανάμεσα σε πολλαπλούς ρόλους με αντοχή και ευαισθησία.
Ωστόσο, η χαρά της μητρότητας δεν πρέπει να συνοδεύεται από ανασφάλεια, επαγγελματικό αποκλεισμό ή εξουθενωτική καθημερινότητα. Σε μια σύγχρονη και δημοκρατική κοινωνία, η επιλογή μιας γυναίκας να γίνει μητέρα δεν μπορεί να μετατρέπεται σε ανασταλτικό παράγοντα για τη ζωή και την καριέρα της. Η προστασία και η στήριξη της μητρότητας δεν αποτελούν ιδιωτική υπόθεση της οικογένειας αλλά δημόσια ευθύνη.
Το κράτος οφείλει να διαμορφώνει ένα συνεκτικό πλαίσιο πολιτικών που καθιστούν τη μητρότητα βιώσιμη και λειτουργική, όπως:
• Δυνατότητα ευέλικτων μορφών εργασίας και μερικής απασχόλησης, με προστασία της επαγγελματικής εξέλιξης, κάτι που δεν έχει ακόμη κατοχυρωθεί επαρκώς στην Ελλάδα.
• Διασφάλιση επαρκούς και αμειβόμενης άδειας μητρότητας και γονικής άδειας, με ουσιαστική συμμετοχή και των πατέρων.
• Καθολική πρόσβαση σε ποιοτικές και προσιτές δομές φροντίδας παιδιών.
• Φορολογικά και οικονομικά μέτρα που μειώνουν το κόστος ανατροφής των παιδιών.
• Διευκολύνσεις στη συνταξιοδότηση, συνυπολογίζοντας ως συντάξιμα τα έτη κύησης, λοχείας και ανατροφής των παιδιών.
Η ενίσχυση της μητρότητας δεν αντιστρατεύεται την ισότητα, την προϋποθέτει. Όσο περισσότερο μια κοινωνία επιτρέπει στις γυναίκες να συνδυάζουν δημιουργικά την οικογενειακή και επαγγελματική τους ζωή, τόσο ενισχύονται η κοινωνική συνοχή, η δημογραφική σταθερότητα και η οικονομική ανάπτυξη. Όσο νωρίτερα έρχεται η μητρότητα, με όρους υπευθυνότητας και στήριξης, τόσο περισσότερα μπορεί να είναι τα χρόνια δημιουργίας και ευημερίας για τη γυναίκα.
Η σημερινή ημέρα μάς υπενθυμίζει ότι η ευτυχία της μητέρας δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση αλλά συλλογικό διακύβευμα. Όταν η Πολιτεία δημιουργεί συνθήκες ασφάλειας, σεβασμού και ουσιαστικής στήριξης, η μητρότητα παύει να είναι πεδίο θυσιών και γίνεται πεδίο δημιουργίας και προοπτικής.
Στις 8 Μαρτίου, ας δεσμευθούμε όλοι –κράτος, κοινωνικοί εταίροι, κοινωνία των πολιτών, οικογενειακές οργανώσεις και οικογένειες– να σταθούμε έμπρακτα δίπλα σε κάθε γυναίκα που επιθυμεί να γίνει ή είναι ήδη μητέρα, ώστε η χαρά της ζωής που προσφέρει να επιστρέφει σε εκείνη με ίσες ευκαιρίες, αξιοπρέπεια και ποιότητα καθημερινότητας.
Ζητούμε την έμπρακτη αναγνώριση της σημαντικής προσφοράς της πολύτεκνης μητέρας σε επίπεδο Δήμου, Περιφέρειας και Πολιτείας. Με ουσιαστικά αλλά και συμβολικά μέτρα στήριξης. Με την ανάδειξη του προτύπου της πολύτεκνης μητέρας ως παραδείγματος κοινωνικής προσφοράς, δημιουργίας, συνεισφοράς στην οικονομική ανάπτυξη και θετικής γονεϊκότητας. Με την επαναφορά της ισόβιας τιμητικής σύνταξης της πολύτεκνης μητέρας, έστω και σε συμβολικό ύψος, όπως ίσχυε από το 1999 έως το 2013. Με τη δυνατότητα κάθε μητέρας με ανήλικο παιδί να επιλέγει το ποσοστό του χρόνου και το ωράριο της απασχόλησής της, με αντίστοιχη αμοιβή.
Χωρίς την κοινωνική αναγνώριση και προβολή της γυναίκας-μητέρας, και ιδιαίτερα της πολύτεκνης μητέρας, θα συνεχίζουμε κάθε χρόνο να βλέπουμε τα δημογραφικά στοιχεία να επιβεβαιώνουν τη συρρίκνωση του πληθυσμού και τις συνέπειες αυτής για το μέλλον της χώρας.
