Η υπόθεση που έφτασε στα ακροατήρια του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών συμπυκνώνει με τον πιο ωμό τρόπο την αβεβαιότητα που συχνά περιβάλλει την ιδιωτική εκπαίδευση στη χώρα μας. Ένας 20χρονος, γεμάτος προσδοκίες για το μέλλον του, εμπιστεύθηκε το 2018 ένα ιδιωτικό κολέγιο, ελπίζοντας ότι επενδύει σε ένα έγκυρο πτυχίο Νομικής.
Οι διαβεβαιώσεις των υπευθύνων ήταν κατηγορηματικές και έλεγαν: Διδασκαλία στην ελληνική γλώσσα, συνεργασία με «αναγνωρισμένο» ελβετικό ίδρυμα και, πάνω απ’ όλα, εγγυημένη επαγγελματική αναγνώριση μέσω του ΑΤΕΕΝ, η οποία θα άνοιγε τον δρόμο για τις αίθουσες των ελληνικών δικαστηρίων.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, αποδείχθηκε τελείως διαφορετική. Όταν ο φοιτητής ολοκλήρωσε τον τριετή κύκλο σπουδών του το 2021 και απευθύνθηκε στο υπουργείο Παιδείας, η ψυχρολουσία ήταν καθολική. Το ελβετικό ίδρυμα δεν διέθετε την απαραίτητη πανεπιστημιακή αναγνώριση στη χώρα του, καθιστώντας τον τίτλο σπουδών του ένα απλό, ακαδημαϊκά ανούσιο χαρτί. Η διοικητική έγκριση του προγράμματος από το υπουργείο δεν συνεπαγόταν σε καμιά περίπτωση επαγγελματικά δικαιώματα, κάτι που το κολέγιο αποσιώπησε τεχνηέντως, για να εξασφαλίσει την εγγραφή.
Η δικαστική ετυμηγορία υπήρξε καταπέλτης. Το δικαστήριο αναγνώρισε την πρόθεση παραπλάνησης από την πλευρά του κολεγίου και υποχρέωσε το ίδρυμα να επιστρέψει στο ακέραιο τα 12.553 ευρώ που καταβλήθηκαν σε δίδακτρα. Παράλληλα, επιδίκασε επιπλέον 6.000 ευρώ ως ηθική αποζημίωση.
Όμως, πέρα από τους αριθμούς και την όποια χρηματική αποκατάσταση, αυτό που δεν επιστρέφεται πίσω είναι τα τρία χαμένα χρόνια ενός νέου ανθρώπου. Η συγκεκριμένη απόφαση δεν αποτελεί απλώς μια δικαίωση, αλλά ένα ηχηρό καμπανάκι για την ανάγκη ουσιαστικού ελέγχου στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης, ώστε οι σπουδές να μη μετατρέπονται σε εμπόριο ψευδαισθήσεων.
