Η πρόσφατη ΔΕΘ μπορεί να μην κατάφερε να δώσει την επιθυμητή ανάσα στο εμπόριο, έδωσε, όμως, το σήμα μιας απρόσμενης εκκίνησης στην αγορά των εξοχικών ακινήτων. Η προοπτική αύξησης του φόρου μεταβίβασης από το ισχύον 3% στο εκτινασσόμενο 15% για πολίτες τρίτων χωρών προκάλεσε άμεση αναστάτωση και μια πραγματική έκρηξη ζήτησης. Αμερικανοί, Καναδοί, Βρετανοί αλλά και Αυστραλοί έχουν ριχτεί σε έναν αληθινό αγώνα δρόμου, ψάχνοντας σπίτια στα ελληνικά νησιά και στην ηπειρωτική χώρα, πριν ο νέος αυτός συντελεστής σφραγιστεί ως νόμος του κράτους.
Τα νούμερα αποτυπώνουν ανάγλυφα την ταχύτητα με την οποία εξαπλώθηκε αυτό το κύμα. Το 44% όσων αναζητούν αυτήν τη στιγμή ακίνητο από το εξωτερικό είναι πολίτες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρότι στις τελικές μεταβιβάσεις το ποσοστό αυτό περιορίζεται στο 20%, η απόσταση μεταξύ ενδιαφέροντος και υπογραφής παραμένει απόλυτα δικαιολογημένη. Πολύ απλά, ο νομικός έλεγχος τίτλων και οι γραφειοκρατικές διαδικασίες δεν επιτρέπουν σε όλους να προλάβουν τις προθεσμίες. Όσοι, όμως, τα καταφέρνουν, γλιτώνουν μια τεράστια επιβάρυνση. Η διαφορά των 12 ποσοστιαίων μονάδων σε ακίνητα αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ είναι παραπάνω από αρκετή για να επισπεύσει ελέγχους και προκαταβολές.
Το στοιχείο, ωστόσο, που εκπλήσσει περισσότερο τα κτηματομεσιτικά γραφεία δεν είναι μόνο ο τεράστιος όγκος των αιτημάτων, αλλά η ποιοτική αλλαγή των αγοραστών.
Η ελληνική αγορά αποσυνδέεται πλέον από το δέλεαρ της «χρυσής βίζας». Πολλοί από τους ενδιαφερόμενους καλύπτουν με άνεση το χρηματικό όριο των 400.000 ευρώ που απαιτείται για την άδεια διαμονής και όμως δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να τη ζητήσουν. Θέλουν το σπίτι, όχι το χαρτί. Η Ελλάδα προσελκύει πια κεφάλαια ως ένας ελκυστικός προορισμός διακοπών και ποιοτικής δεύτερης κατοικίας, αποδεικνύοντας ότι το ελληνικό εξοχικό διαθέτει πλέον τη δική του, αυτόνομη δυναμική στη διεθνή σκηνή.
Φωτο: pixabay
