ΑΠΟΨΕΙΣ 13/09/2026

Θ. Φωτίου: Παιδιά χωρίς προστασία: Τα παραλειπόμενα της φρίκης στην Κυψέλη

Η Θεανώ Φωτίου μιλάει για αυταρχισμό και καταστολή κατά δημοσίων υπαλλήλων, τα όπλα της κυβέρνησης.

Της
ΘΕΑΝΩΣ ΦΩΤΙΟΥ
Βουλευτού Νέας Αριστεράς Β3 Νότιου Τομέα Αθήνας


Αφού η κοινή γνώμη φρικιούσε, επί δύο εβδομάδες, με όσα της μετέδιδαν τα μέσα ενημέρωσης για τα παιδιά στην Κυψέλη, τελικά στράφηκε –και λόγω ΔΕΘ– σε άλλα θέματα. Έτσι, η κυβέρνηση δεν χρειάστηκε να πει τίποτε.

Αντίθετα, μάθαμε για νέες πρακτικές και ορολογίες, όπως τα «εισαγγελικά παιδιά», και καταλάβαμε ότι οι εισαγγελείς στέλνουν τα παιδιά που ζουν σε κακοποιητικά περιβάλλοντα σε νοσοκομεία παίδων για ιατρικές εξετάσεις, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί το πού θα πάνε μετά. Επειδή, δε, κανείς από την παιδική προστασία του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας δεν ενδιαφέρεται να τα τοποθετήσει κάπου, μένουν στα νοσοκομεία ακόμη και πάνω από έξι μήνες.

Αυτά ακριβώς τα περιστατικά, μεταξύ πολλών άλλων, αντιμετώπιζε ο νόμος για την αναδοχή και την υιοθεσία του 2019, καθώς όριζε ρητά να δημιουργείται φάκελος ατομικής αποκατάστασης (ΑΣΟΑ) για κάθε παιδί εντός 24 ωρών από τη στιγμή που αυτό θα βρισκόταν σε κάποιο δημόσιο ή ιδιωτικό ίδρυμα ή νοσοκομείο. Αλλά αυτόν τον κρίσιμο νόμο η κ. Μιχαηλίδου τον πλαγιοκοπεί, παρόλο που έβαλε τον κ. Μητσοτάκη να τον εγκαινιάσει δύο φορές, αν και δεν ήταν η δική του κυβέρνηση αυτή που τον εκπόνησε.

Έτσι, τα παιδιά της Κυψέλης έμπαιναν και έβγαιναν από το 2020 έως και το 2026 στο Νοσοκομείο Παίδων, ανεξέλεγκτα, χωρίς κανείς από το κράτος να ανησυχεί, ενώ ήταν γνωστό ότι ζούσαν σε άκρως κακοποιητικό περιβάλλον. Τα φρικιαστικά περιστατικά στην Κυψέλη καταδεικνύουν την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης της ΝΔ, με θύματα αθώες ψυχές. Και εδώ δεν υπάρχει καμία δικαιολογία του τύπου «δεν ήξερα, δεν γνώριζα». Διότι ο Συνήγορος του Πολίτη, σε αλλεπάλληλες εκθέσεις ήδη από το 2020, κρούει συνεχώς αλλά μάταια τον κώδωνα του κινδύνου αναφορικά με τις ελλείψεις στην προστασία των παιδιών.

Επιβεβαιώνεται η αναποτελεσματική, αποσπασματική και γραφειοκρατική προσέγγιση της Πολιτείας, μέσα από δομές υποστελεχωμένες και με έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού (παιδοψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί κ.λπ.) κυρίως στις δημοτικές και περιφερειακές κοινωνικές υπηρεσίες, καθώς και στις κοινωνικές υπηρεσίες των δικαστηρίων. Έτσι, δεν διενεργούνται έγκαιρα κοινωνικές έρευνες, με αποτέλεσμα την αδυναμία πρόληψης της κακοποίησης των παιδιών και την πάντοτε εκ των υστέρων παρέμβαση της Πολιτείας.

Απαράδεκτη, όμως, είναι και η στάση της κυβέρνησης της ΝΔ, από τη στιγμή που αποκαλύφθηκαν δημοσίως οι φρικαλεότητες στο διαμέρισμα της Κυψέλης. Και αυτό διότι όφειλε, αφενός, να αναλάβει πλήρως την πολιτική ευθύνη για την παντελή έλλειψη παιδικής προστασίας στη χώρα μας και, αφετέρου, να παρουσιάσει ένα λεπτομερές σχέδιο κυβερνητικής δράσης για την αντιστροφή αυτής της απαράδεκτης κατάστασης. Ένα σχέδιο που έπρεπε να περιλαμβάνει την αδρή χρηματοδότηση εξειδικευμένων δομών προστασίας ανηλίκων, χρηματοδότηση που θα διασφαλίσει την επαρκή στελέχωσή τους με το κατάλληλο προσωπικό.

Ένα σχέδιο που επιτέλους θα έθετε σε προτεραιότητα τον νόμο αναδοχής και υιοθεσίας. Έναν νόμο τον οποίο, σημειωτέον, ο κ. Μητσοτάκης εγκαινίασε δύο φορές –παρότι τον παρέλαβε έτοιμο–, αλλά οι κυβερνήσεις του τον έθεσαν σε αχρησία. Ένα σχέδιο που θα προωθούσε την επαγγελματική αναδοχή, όπως προτείνει και ο Συνήγορος του Πολίτη, διότι ο θεσμός της αναδοχής μπορεί να ενδυναμώσει το σύστημα παιδικής προστασίας και να συνδράμει αποφασιστικά στην αποϊδρυματοποίηση.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, αφενός, δεν έκανε τίποτε από τα παραπάνω, αντί αυτών, επιχείρησε να μεταβιβάσει αλλού τις προφανείς ευθύνες της, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η προστασία των παιδιών στη χώρα μας θα συνεχίσει να είναι το ίδιο θλιβερά ελλειμματική. Αφετέρου, άφησε επί της ουσίας τα τηλεοπτικά ΜΜΕ να διαχειρίζονται επί ημέρες το ζήτημα, προφανώς με τα δικά τους κριτήρια υψηλής τηλεθέασης, πράγμα, όμως, που επαναστοχοποίησε τα παιδιά.

Τέλος, με έμφαση υπογραμμίζω ότι η προστασία των ανηλίκων προϋποθέτει και τον δραστικό περιορισμό της φτώχειας, ιδιαίτερα της παιδικής φτώχειας, διότι αυτή συνιστά εύφορο έδαφος για την εμφάνιση της κακοποίησης. Δυστυχώς, και εδώ η κυβέρνηση της ΝΔ αποδεικνύεται άκρως επικίνδυνη, καθώς το 2019 –και παρά τα Μνημόνια– παραδώσαμε την παιδική φτώχεια μειωμένη στο 20,9%, την οποία οι κυβερνήσεις της ΝΔ αύξησαν πάλι στο 22,8%, παρά τα τεράστια πλεονάσματα και τα πολλά χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν ένα στα τέσσερα, κοντά τεσσεράμισι, παιδιά βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.

Όλα τα παραπάνω συνιστούν έναν επιπλέον από τους πάμπολλους λόγους για τους οποίους ο Μητσοτάκης και η ΝΔ πρέπει να χάσουν το συντομότερο δυνατό την κυβερνητική εξουσία. Οι προοδευτικοί και αριστεροί πολίτες έχουμε ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό να το κάνουμε αυτό πράξη μία ώρα αρχύτερα.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ



Διαβάστε επίσης