Στη Βεγγάζη, άνοιξη του 2026 – Του Γ. Παπαγιαννόπουλου
Του
ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Αρχιτέκτονα – Συγγραφέα
Το τελευταίο του βιβλίο «Παιζω-γραφίες» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Manifesto
Επιστρέψαμε πρόσφατα από ένα πενθήμερο ταξίδι στη Βεγγάζη, το οποίο πραγματοποιήσαμε κάποιοι από τους παλαιούς συμμαθητές στο Ελληνικό Κοινοτικό Σχολείο Βεγγάζης τη δεκαετία του ’60… Βρεθήκαμε εκεί:
α) Προσκεκλημένοι της εκεί ελληνικής κοινότητας για τα εγκαίνια του νέου προξενείου της Ελλάδας στην πόλη, ευεργεσία του Κανάκη Μανδαλιού, στη μνήμη των δύο χαμένων παιδιών του και των τριών ελλήνων στρατιωτικών που έχασαν τη ζωή τους σε ανθρωπιστική αποστολή στον δρόμο από τη Βεγγάζη προς την Ντέρνα το 2023. Το καινούργιο προξενείο-κόσμημα εγκαινιάστηκε από τον έλληνα ΥΠΕΞ και λίβυους εκπρόσωπους της πλευράς Χάφταρ, που είναι η μόνη κυρίαρχη κυβέρνηση στην Κυρηναϊκή.
β) Προσκεκλημένοι στη δεξίωση για το άνοιγμα του προξενείου την ίδια μέρα (28/3/2026), παράλληλα με τον «πανηγυρικό» για την 25η Μαρτίου, που εκφωνήθηκε από τον πρόξενο στον προαύλιο χώρο του Ευρωπαϊκού –πρώην Ελληνικού– Σχολείου. Στη δεξίωση με αφορμή το άνοιγμα του προξενείου παρευρέθησαν, πέραν των Ελλήνων, πολλοί Λίβυοι και Λίβυες, καθώς και Ιταλοί.
Εκτός της 28ης Μαρτίου 2026, που ήταν αφιερωμένη στα ανωτέρω γεγονότα, κατά την παραμονή μας εκεί επισκεφθήκαμε πολλά σημεία της Βεγγάζης.
Εντυπώσεις: Η παλαιά πόλη της Βεγγάζης του 20ού αιώνα δεν υπάρχει πια. Βομβαρδίστηκε από τις δυνάμεις του Χάφταρ κατά τη διάρκεια του πρόσφατου εμφυλίου, προκειμένου να την κερδίσει από τις ομάδες του ISIS που την είχαν καταλάβει.
Στην πόλη επικρατεί ηρεμία και ασφάλεια. Οι δυνάμεις του Χάφταρ ελέγχουν τα πάντα.
Η πόλη έχει μεταφερθεί περιφερειακά, επεκτείνεται σε δακτύλιους γύρω γύρω από την παλαιά (μισοκατεστραμμένη) πόλη.
Πλήθος ΙΧ κυκλοφορούν παντού, όλων των ειδών, ίσως και λόγω του γεγονότος ότι η βενζίνη είναι εξαιρετικά φθηνή.
Η πόλη, όπως και η χώρα, θα χρειαστεί χρόνο για να ξαναστηθεί, παρότι τα δείγματα εξέλιξης είναι ορατά.
Τέλος, η μικρή εναπομείνασα ελληνική κοινότητα παραμένει ενεργή, με πολύ καλό όνομα στην τοπική κοινωνία.
Επιβεβαίωση του γεγονότος ότι ο Ελληνισμός της διασποράς, είναι μια μεγάλη αναξιοποίητη δύναμη.
