Σε γνωστά λημέρια…
Ιδιαιτέρως… συμβολική πρέπει να χαρακτηριστεί η ερώτηση Ιλχάν Αχμέτ περί υιοθέτησης της τουρκικής γλώσσας στη θεωρητική εξέταση υποψηφίων οδηγών. Διότι ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ στη Ροδόπη επιθυμεί να επιτύχει δύο πράγματα με τη συγκεκριμένη κοινοβουλευτική του παρέμβαση: Πρώτον, θυμίζει τις «καλές υπηρεσίες» που παρείχε τα περασμένη έτη –είχε επαναλάβει την προσπάθεια το 2007– και, δεύτερον, επισημαίνει ότι αυτές οι υπηρεσίες μπορούν να επανέλθουν –ιδού ένα δείγμα επ’ αυτού– και να γίνουν –γιατί όχι;– ποιοτικότερες…
Το επιστέγασμα όλων, φυσικά, η επιθυμία για επιστροφή του… ασώτου, με δόξα – όσο για την τιμή… ψιλά γράμματα.
Ήταν, πραγματικά, μια διαφορετική περίοδος, για τον κ. Αχμέτ, αυτή που ξεκίνησε κατά την προεκλογική περίοδο του 2023, όπου και σημειώθηκε η ρήξη με το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή, ύστερα από τις κατηγορίες του –ή καλύτερα, την υιοθέτηση των κατηγοριών που εκφράζονται επί δεκαετίες– σχετικά με τον παρεμβατικό και διασπαστικό ρόλο του τουρκικού προξενείου στη Θράκη. Το αγαπημένο παιδί του «καθεστώτος» έμεινε, σε μία στιγμή, εκτός νυμφώνος.
Το εκμεταλλεύτηκε, βέβαια, δεόντως – άλλωστε, ο… περιοδεύων τους κομματικούς σχηματισμούς του Ελληνικού Κοινοβουλίου ποτέ δεν αντιστάθηκε στις… νέες προκλήσεις. Πίστεψε ότι θα κερδίσει το στοίχημα της (φαινομενικής, έστω) αυτονομίας. Δεν τα κατάφερε. Αντιθέτως, οι «σύντροφοι» όχι απλώς εξαφανίστηκαν, αλλά τον έβαλαν στο στόχαστρο, και είδε τα κραταιά του ποσοστά να συρρικνώνονται χαρακτηριστικά.
Η επιστροφή… στο μαντρί είναι μονόδρομος, καθώς ο ίδιος δεν τελείωσε με τη δημόσια ζωή. Εδώ και μερικούς μήνες, η… επαναστατικότητα, που δεν χόρταινε να περιφέρει ως λάφυρο νίκης κατά της Ιώνων όλο το προηγούμενο διάστημα, έχει παραχωρήσει τη θέση της στη διαμόρφωση κλίματος. Θυμίζουμε την αντίδρασή του, ύστερα από την τελευταία στοχοποίηση από τους παλιούς του «συντρόφους», με αφορμή την παρουσία του στην ορκωμοσία του μουφτή Διδυμοτείχου…
Ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να… λουστραριστεί, να προωθηθεί και, εντέλει, να επανασυστηθεί στο… σκηνικό της Θράκης. Με την επίκαιρη ερώτηση ξεκαθάρισε και επικύρωσε τις προθέσεις του.
Βέβαια, το ότι χρησιμοποίησε τη Βουλή γι’ αυτό το αλισβερίσι είναι μια άλλη υπόθεση… που πολύ πιθανόν συγκαταλέγεται και αυτή στα… ψιλά γράμματα.
Από την άλλη, θεωρητικά, δεν υπάρχει κανείς που να διαφωνεί με την απάντηση Κυρανάκη στην ερώτηση, πλην, ίσως, ενός σημείου. «Η αρχή στο υπουργείο Μεταφορών είναι ότι έλληνας πολίτης, ο οποίος οδηγεί σε ελληνικούς δρόμους και ζητάει να αποκτήσει άδεια οδήγησης, άρα να του πιστοποιήσει η πολιτεία ότι θα οδηγεί σεβόμενος τους κανόνες και την ασφάλεια, πρέπει να έχει επαρκή γνώση της ελληνικής γλώσσας, όπως έχουν όλοι οι έλληνες πολίτες», τόνισε, ξεκαθαρίζοντας, παράλληλα και κυρίως, ότι η απόφαση βασίζεται στην κοινή λογική και τη συνοχή.
Αρχικά, πάντως, φρόντισε να εκφράσει ρητώς την αντίθεση της κυβέρνησης στο… αίτημα Αχμέτ. «Όχι είναι η απάντηση, με κάθε σεβασμό», είπε, βάζοντας, έτσι, σε σκέψεις το νοήμον κοινό: Τι σεβασμό μπορεί να έχει κάποιος σε έναν εκπρόσωπο πολιτών, ο οποίος τους αντιμετωπίζει ως πρόβατα; Ή μήπως, τελικά, αυτή είναι η… κυρίαρχη τάση σε κείνα εκεί τα έδρανα;
Ο φόβος φυλάει… τους προβοκάτορες
Προσέχουν για να έχουν. Αυτό είναι το… δόγμα που ακολουθούν απαρέγκλιτα, και με μεγάλη επιτυχία, όλα αυτά τα χρόνια. Το συνάφι της Ιώνων συνεχίζει να εργάζεται με επιμονή ώστε να αμβλύνει τις εντυπώσεις μετά την ορκωμοσία του μουφτή Διδυμοτείχου και τη συνέχιση της διαδικασίας στις άλλες δύο μουφτείες της Θράκης, σε Κομοτηνή και Ξάνθη, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα – κυρίως τις προβοκατόρικες ενέργειες, που είναι και το φόρτε του.
Το… φιλοθεάμον κοινό παρακολούθησε τον ατυχή σχεδιασμό ενός σταυροειδούς σχήματος σε τοίχο τεμένους στην περιοχή της Ξάνθης, το οποίο και οι «καθεστωτικοί» απέδωσαν σε επιθετική ενέργεια, σε μια προσπάθεια να προκαλέσουν την κοινή γνώμη, ότι στη Θράκη και γενικότερα στην Ελλάδα ο σεβασμός των μειονοτικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων είναι άγνωστη πρακτική. Απώτερος στόχος, βέβαια, τα νέα στοιχεία που θα πρέπει να επιδείξουν στο ακροατήριο των διεθνών φόρουμ, στα οποία συνηθίζουν να… ξεκαλοκαιριάζουν.
Το ενδιαφέρον, που φυσικά δεν θα περιληφθεί σε καμία έκθεση, είναι η αψυχολόγητη, μέχρι… παρεξηγήσεως, ενέργεια του τούρκου πρόξενου, ο οποίος… έτυχε να είναι μάλιστα σε εκείνο ακριβώς το… σημαδεμένο τζαμί, το οποίο και φανερώθηκε… άμα τη εμφανίσει του.
Ο διπλωμάτης, λοιπόν, κλειδώθηκε μαζί με τον ψευδομουφτή (!) στο τζαμί, αποκλείοντας την είσοδο στους πιστούς που πήγαν για την προσευχή της Παρασκευής (ναι, όλα Παρασκευή συμβαίνουν…), που φυσικά ως παράπλευρη απώλεια αντιμετωπίζονται, αφού ο κ. Ουνάλ αυτόν που ήθελε να αποκλείσει ακόμη και από την… πληροφόρηση του γεγονότος ήταν ο νόμιμος μουφτής, ο οποίος επισκέφθηκε το τέμενος ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Υπενθυμίζουμε τους προπηλακισμούς που δέχθηκε ο μουφτής Κομοτηνής, όταν θέλησε να συμμετάσχει στην προσευχή της
Παρασκευής, στο τζαμί του Πλατάνου στην Ξάνθη.
Κοινώς, το «καθεστώς» έχει την τάση να χρησιμοποιεί τα τεμένη εντός ελληνικής επικράτειας ως… φρούρια.
Πάνε κι έρχονται…
Η εκμετάλλευση της νηστείας του Ραμαζανιού συνεχίζεται. Είναι η κατάλληλη εποχή για να μπει… ό,τι μπορεί στην πολύπαθη Θράκη. Αυτήν την εβδομάδα, η Κομοτηνή και η Ξάνθη «υποδέχθηκαν» τον πρόεδρο ενός ακόμη ακραίου τουρκικού κόμματος, τον Μουσταφά Ντεστιντζί –γνωστός φασίστας–, ο οποίος μάλιστα έκανε πανηγυρικές εμφανίσεις όπου εμφανίστηκε: Με κουστωδία πολυτελών αυτοκινήτων και κορναρισμάτων – λες και επρόκειτο για… γάμο, αλλά χωρίς τη χαρά που δημιουργεί το έθιμο. Περισσότερο αναστάτωση και εκνευρισμό προκάλεσε, εκτός, βεβαίως, από τους… ενθουσιώδεις «καθεστωτικούς», που, κατά τα άλλα, μιλούν για ανθρώπινα μειονοτικά δικαιώματα, ελευθερία, δημοκρατία και άλλα τέτοια, ακατανόητα (γι’ αυτούς)…
Σε ιφτάρ, πάντως, στην Ξάνθη συμμετείχε και ο επικεφαλής της Τουρκικής Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet), καθηγητής Σάφι Αρπαγούς (ένας… αυτόβουλος τονισμός δεν μπορεί να μας απομακρύνει από την ουσία), και μάλιστα, στο πλαίσιο επισκέψεών του σε βαλκανικές χώρες, ώστε να δημιουργήσει και τις αναγκαίες εντυπώσεις, τις οποίες η Diyanet καλλιεργεί, με δόξα και… τιμή, όλα αυτά τα χρόνια, μιλώντας περί… οθωμανικής κληρονομιάς.
Μας ήρθε… Κόλπος
Ζούμε μια νέα… Ουκρανία, κατά τι διαφοροποιημένη, αφού, εκτός από το γνωστό «τρόφιμα, ενέργεια, καύσιμα στα ύψη», οι αναλυτές θεωρούν πως υπάρχουν πραγματικοί λόγοι ανησυχίας και υπαρκτοί κίνδυνοι, ιδίως σε χώρες που βρίσκονται κοντύτερα στην εμπόλεμη ζώνη, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.
Αλλάξαμε πίστα, λοιπόν, και όποιος αντέξει…
Έλλη Μητακίδου
