Σ. Αρναούτογλου στο “Π”: Η τρύπα του όζοντος μικραίνει: Μάθημα συνεργασίας για την κλιματική κρίση
Του
ΣΑΚΗ ΑΡΝΑΟΥΤΟΓΛΟΥ
Ευρωβουλευτή ΠΑΣΟΚ
Σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για το Όζον, αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας ένα σπουδαίο μήνυμα αισιοδοξίας. Η τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική, που πριν από δύο δεκαετίες αποτελούσε σύμβολο περιβαλλοντικής καταστροφής, μειώνεται σταθερά. Τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η μέση έκτασή της έχει περιοριστεί από περίπου 28 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα το 2000 σε περίπου 21 εκατομμύρια το 2024. Αυτή η εξέλιξη είναι το αποτέλεσμα της αποφασιστικής διεθνούς δράσης μέσω του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ του 1989, που οδήγησε στη μείωση της χρήσης καταστροφικών για το όζον χημικών ουσιών κατά 99%.
Η περίπτωση του όζοντος αποδεικνύει ότι όταν οι κυβερνήσεις, οι επιστήμονες και οι κοινωνίες συνεργάζονται, μπορούν να επιτύχουν το φαινομενικά αδύνατο. Το πέπλο του όζοντος, που βρίσκεται 10 έως 30 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της Γης, λειτουργεί ως φυσικό αντηλιακό, προστατεύοντάς μας από τις επικίνδυνες υπεριώδεις ακτίνες. Η αποκατάστασή του είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι η συλλογική πολιτική βούληση και η διεθνής συνεργασία μπορούν να ανατρέψουν παγκόσμιες περιβαλλοντικές κρίσεις.
Όμως, η ιστορία αυτή δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε εφησυχασμό. Οι υδροφθοράνθρακες (HFCs), που αντικατέστησαν τους χλωροφθορανθράκες (CFCs), δεν καταστρέφουν το όζον, αλλά παραμένουν πανίσχυρα αέρια του θερμοκηπίου, πολλαπλάσια πιο ισχυρά από το διοξείδιο του άνθρακα. Γι’ αυτό και η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και η διεθνής κοινότητα έχουν θέσει ως στόχο την προοδευτική κατάργηση και αυτών των ουσιών. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζω με θέρμη τις πολιτικές που προωθούν καθαρές τεχνολογίες ψύξης, νέες, ενεργειακά αποδοτικές λύσεις και καινοτομία στη βιομηχανία.
Η πρόκληση της κλιματικής αλλαγής είναι μπροστά μας και είναι ακόμη μεγαλύτερη. Δεν αφορά μόνο μία ουσία ή ένα συγκεκριμένο στρώμα της ατμόσφαιρας, αφορά ολόκληρο το ενεργειακό μας μοντέλο, τις μεταφορές, την παραγωγή τροφίμων, τον τρόπο που καταναλώνουμε και ζούμε. Όπως μειώσαμε τους CFCs με πολιτική βούληση, έτσι μπορούμε να περιορίσουμε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, επενδύοντας σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αξιοποιώντας καινοτόμες τεχνολογίες, όπως το πράσινο υδρογόνο, προωθώντας την ηλεκτροκίνηση, ενισχύοντας τη βιώσιμη γεωργία και δίνοντας κίνητρα σε κάθε πολίτη να μειώσει το περιβαλλοντικό του αποτύπωμα.
Η μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής απαιτεί ενότητα και τόλμη. Το παράδειγμα του όζοντος μάς δείχνει ότι η συνεργασία λειτουργεί: χώρες με διαφορετικά συμφέροντα συμφώνησαν, βιομηχανίες προσαρμόστηκαν, πολίτες ενημερώθηκαν, και όλοι μαζί καταφέραμε να γυρίσουμε την πορεία ενός πλανητικού κινδύνου. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και τώρα.
Ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε. Η Ευρώπη έχει τη δύναμη να ηγηθεί της πράσινης μετάβασης, όχι μόνο με πολιτικές αλλά και με το παράδειγμα που δίνει στον υπόλοιπο κόσμο. Όμως, η επιτυχία θα έρθει μόνο αν συνδυάσουμε τη φωνή των πολιτών, την ευθύνη των πολιτικών και τη δέσμευση της επιστήμης. Η ιστορία του όζοντος είναι η καλύτερη απόδειξη ότι το μέλλον γράφεται με συλλογική δράση, θάρρος και αλληλεγγύη.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
