–Οι φήμες για καλύτερη σχέση με την κυβέρνηση
Πάνω από 20 χρόνια μετά τη λαμπρή διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, η Ελλάδα συνεχίζει να παλεύει με τις ανοιχτές πληγές που άφησε πίσω της η μεταολυμπιακή διαχείριση.
Στην περίπτωση του Μαρκόπουλου, όμως, φαίνεται πως το νερό μπήκε επιτέλους στο αυλάκι. Ύστερα από μια πολυετή περίοδο απόλυτης αδράνειας, γραφειοκρατικών αγκυλώσεων και επίμονων δικαστικών διενέξεων, η διαδικασία για την αξιοποίηση του Ολυμπιακού Ιππικού Κέντρου ξεπαγώνει θεαματικά, πυροδοτώντας παράλληλα μια σκληρή επιχειρηματική μάχη με έντονο πολιτικό και οικονομικό παρασκήνιο.
Το Εθνικό Αναπτυξιακό Ταμείο βρίσκεται πλέον μπροστά σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι. Η υποβολή των προσφορών έφερε στο φως μια αναμέτρηση κορυφής ανάμεσα σε δύο από τα πιο ισχυρά ονόματα του εγχώριου επιχειρείν αλλά και τον ίδιο τον θεσμικό φορέα του αθλήματος. Στη μία πλευρά βρίσκεται η Elia Corporation, συμφερόντων του Γιάννη Μυτιληναίου, και στην άλλη η Aplekton Holdings, της οικογένειας του Δημήτρη Μελισσανίδη. Οι δύο πλευρές διασταυρώνουν τα ξίφη τους για ένα από τα πλέον προνομιούχα ολυμπιακά ακίνητα της Αττικής, διεκδικώντας τη σύσταση και μεταβίβαση δικαιώματος επιφανείας για 99 χρόνια. Δίπλα τους, σφήνα μπαίνει και η Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας, η οποία εδρεύει ήδη στις εγκαταστάσεις και επιχειρεί να διατηρήσει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Αν το ακίνητο περάσει τελικά στα χέρια του Δημήτρη Μελισσανίδη, το γεγονός αυτό αναμένεται να σηματοδοτήσει μια νέα περίοδο προσέγγισης και επανακαθορισμού των ισορροπιών με την κυβέρνηση. Για τον ισχυρό άνδρα, η διεκδίκηση του Μαρκόπουλου δεν είναι μια καινούργια υπόθεση. Η Aplekton Holdings είχε αναδειχθεί μοναδικός πλειοδότης στον διαγωνισμό του 2023, με προσφορά 6,5 εκατ. ευρώ και ετήσιο μίσθωμα 180.000 ευρώ, όμως, το εγχείρημα οδηγήθηκε σε ναυάγιο μετά την προσφυγή της Ομοσπονδίας στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο έκρινε τότε ότι το προτεινόμενο ΕΣΧΑΔΑ δεν συμβάδιζε με το Ρυμοτομικό Σχέδιο της Αθήνας και επέβαλε τη διατήρηση της αθλητικής ιππασίας ως κύριας χρήσης, αναγκάζοντας τότε τον επιχειρηματία να αποσυρθεί λόγω της νομικής αβεβαιότητας.
Τώρα, η επιστροφή του Μελισσανίδη σε έναν διαγωνισμό που έχει επανασχεδιαστεί εκ θεμελίων από το Υπερταμείο, για να ευθυγραμμιστεί με τις υποδείξεις της Δικαιοσύνης, δείχνει πως υπάρχει κοινός τόπος και διάθεση συνεννόησης με την πολιτική ηγεσία. Η οριστική εγκατάλειψη του μοντέλου ΕΣΧΑΔΑ και η απόλυτη προστασία του ιππικού χαρακτήρα του ακινήτου δημιουργούν ένα καθαρό τοπίο. Μια ευτυχής κατάληξη για την πλευρά Μελισσανίδη θα μπορούσε να λειτουργήσει ως γέφυρα, φέρνοντάς τον πιο κοντά στα κυβερνητικά κέντρα αποφάσεων μέσα από μια εμβληματική επένδυση σε ένα δημόσιο ακίνητο.
Από την άλλη πλευρά, η δυναμική εμπλοκή του Γιάννη Μυτιληναίου προσδίδει μια εντελώς διαφορετική δυναμική. Με πολυετή και ουσιαστική δεσμό με τον κόσμο της ιππασίας αλλά και με ήδη υπάρχουσα επιχειρηματική δραστηριότητα σε πρότυπες εγκαταστάσεις κοντά στο Tatoi Club, ο επιχειρηματίας διεκδικεί το ακίνητο προτάσσοντας την τεχνογνωσία και την εξειδίκευσή του στον χώρο.
Το διακύβευμα παραμένει τεράστιο για την περιοχή των Μεσογείων. Πρόκειται για μια συνολική έκταση 1.000 στρεμμάτων, εκ των οποίων τα 590 προορίζονται άμεσα για επενδυτική αξιοποίηση. Ο νόμος παρέχει στον μελλοντικό ανάδοχο τη δυνατότητα να αναπτύξει δίπλα στις ιππικές υποδομές γήπεδο γκολφ, σχολές, ιππικό μουσείο, ξενοδοχεία, χώρους εκθέσεων και εστίασης, ελικοδρόμιο αλλά και ένα εκτεταμένο θεματικό πάρκο.
Η επικείμενη αποσφράγιση των προσφορών στο διοικητικό συμβούλιο του Υπερταμείου θα δείξει ποιος θα επικρατήσει, με τον στόχο να τοποθετείται εντός των επόμενων τριών μηνών.
Ωστόσο, ο αστάθμητος παράγοντας παραμένει ο ίδιος: Να μην υπάρξει νέος κύκλος προσφυγών, που θα καθυστερήσει εκ νέου την επόμενη μέρα του Ολυμπιακού Ιππικού Κέντρου. Πάντως οι γνωρίζοντες λένε ότι, αν γίνει το παραπάνω, ο παράγοντας Μελισσανίδης κλείνει μέτωπα με την κυβέρνηση.
Φωτό: Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας
