Ούτε το κράτος είναι υπεράνω του νόμου
Προσωπικός αριθμός: Τα πάντα κάνει το κράτος για να επιβάλει με κάθε τρόπο τον προσωπικό αριθμό, παρόλο που μια σημαντική μερίδα του πληθυσμού αντιστέκεται και δεν τον θέλει.
Δεν θα εξετάσουμε αν σωστά ή λάθος κάποιοι αντιτίθενται σθεναρά στον προσωπικό αριθμό, αλλά σίγουρα η επιμονή του κράτους να τον εφαρμόσει ντε και καλά, χρησιμοποιώντας μάλιστα όλα τα μέσα που του δίνει η εξουσία, δημιουργεί υποψίες. Γιατί, δυστυχώς, το κράτος δεν μας έχει πείσει ότι η πρεμούρα που το πιάνει για συγκεκριμένα θέματα είναι επ’ αγαθώ…
Το περιστατικό που σημειώθηκε τον προηγούμενο μήνα είναι ενδεικτικό.
Ένας πολίτης πήγε στο Τμήμα Διαβατηρίων της περιοχής του και ζήτησε ανανέωση του διαβατηρίου του. Του αρνήθηκαν με το αιτιολογικό ότι η ταυτότητά του ήταν 15ετίας, δηλαδή δεν είχε ανανεωθεί στα δέκα χρόνια που προβλέπει ο νόμος, και του είπαν ότι θα πρέπει να βγάλει καινούργια και για να τη βγάλει έπρεπε να αποκτήσει προσωπικό αριθμό. Με λίγα λόγια, το σύστημα βρήκε έναν τρόπο για να αναγκάσει έναν πολίτη να βγάλει προσωπικό αριθμό.
Ο πολίτης, όμως, δεν… τσίμπησε και προσέφυγε στο ΣτΕ, το οποίο τον δικαίωσε, με απόφαση του Τμήματος Αναστολών, που εκδόθηκε στις 29 του περασμένου Δεκεμβρίου, η οποία αναφέρει ότι «το δελτίον ταυτότητος θεωρείται ισχυρό μέχρι της αντικαταστάσεώς του». Αναφέρεται, μάλιστα, πως υπάρχει και δεδικασμένο με την απόφαση 1602 του 2021 του ΣτΕ, που αφορούσε ίδια υπόθεση.
Βέβαια, το κράτος δεν μπορούσε να… χωνέψει το χαστούκι και στην κύρια εκδίκαση της υπόθεσης περίμενε να αλλάξει η απόφαση.
Όμως το ΣτΕ δεν του έκανε το χατίρι. Ή μάλλον του το έκανε τυπικά, όχι ουσιαστικά. Γιατί απέρριψε την προσφυγή του πολίτη, όχι όμως επειδή δεν είχε έγκυρη ταυτότητα αλλά επειδή δεν παρίστατο δικηγόρος. Δηλαδή απερρίφθη για καθαρά τυπικούς λόγους. Κάτι που σημαίνει πως η ταυτότητα, μέχρι να αντικατασταθεί, θεωρείται ισχυρό έγγραφο. Και δεν θα πρέπει να τρέχει να βγάλει προσωπικό αριθμό ο κόσμος.
Αυτό σημαίνει πως και νόμοι υπάρχουν και δικαστές αψεγάδιαστοι. Απλώς δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους όπως θέλουν και όπως πρέπει. Γιατί το σύστημα αντιδρά και προσπαθεί να πετύχει αυτό που θέλει. Όταν, όμως, υπάρχουν δικαστικοί λειτουργοί που στέκονται στο ύψος τους, του δίνουν να καταλάβει ότι υπεράνω του νόμου δεν είναι κανένας. Και πως ο πολίτης στο τέλος μπορεί να βρει το δίκιο του…
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
