Ο εφιάλτης των θερινών πυρκαγιών
• Κρατικά, δημοτικά και κοινωνικά κενά
Και το φετινό καλοκαίρι επαναλήφθηκαν, σε όλη σχεδόν την ελληνική επικράτεια, οι καταστροφικές πυρκαγιές, οι συνέπειες των οποίων είναι δυσμενείς για το φυσικό περιβάλλον και τη ζωή των πολιτών. Θα σταθούμε περισσότερο στις πυρκαγιές που σημειώθηκαν στην περιοχή των βορείων προαστίων, από τις λίγες όπου ακόμη κυριαρχεί το πράσινο.
Τις πρωινές ώρες της 27ης Ιουλίου, οι κάτοικοι της περιοχής Κρυονερίου, που συνορεύει με εκείνη του Τατοΐου, ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων της Πυροσβεστικής και την έκκληση προς τους δημότες να απομακρυνθούν από την περιοχή. Πολλοί λίγοι ανταποκρίθηκαν στις εκκλήσεις, γιατί δεν είναι εύκολο να εγκαταλείψεις το σπίτι και το βιος σου, που αποκτήθηκαν με κόπους και θυσίες.
Οι πυρκαγιές στην εν λόγω περιοχή είναι ένα φαινόμενο που επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι. Εύλογο το ερώτημα ως προς τα αίτια, όπως και οι απορίες των δημοτών και των κατοίκων της περιοχής του Δήμου Διονύσου και κάθε πολίτη.
Καλόπιστα, και με βάση την εμπειρία πολλών ετών, θα μπορούσαν να αποδοθούν στους παρακάτω, κυρίως, λόγους. α) Στην έλλειψη έγκαιρων και αποτελεσματικών μέτρων πρόληψης. β) Στην καθυστερημένη επέμβαση των μέσων πυρόσβεσης, που οφείλεται και στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και παροχής εντολών από τις κεντρικές υπηρεσίες. γ) Στην έλλειψη συνεργασίας μεταξύ των αρμοδίων κρατικών Αρχών και των τοπικών δημοτικών, όπως οι δημότες και οι ομάδες εθελοντών. Η συνεργασία με τους δημότες είναι απαραίτητη, ωστόσο είναι ανύπαρκτη. Πώς αντιμετωπίζονταν οι πυρκαγιές όταν τα μέσα πυρόσβεσης ήταν ελάχιστα;
Όταν δεν υπήρχαν πυροσβεστικά εναέρια μέσα και τα συναφή; Κυρίως με τη συνδρομή και τη συνεργασία των πολιτών. Όσον αφορά την πρόκληση των πυρκαγιών, ευθύνη αποδίδεται και στις εναέριες καλωδιώσεις της ΔΕΗ, καθώς περνούν μέσα από τους κλάδους πεύκων και άλλων ευπαθών στην ανάφλεξη δέντρων. Ασφαλώς δεν λείπουν και οι δόλιες ενέργειες από εμπρηστές, ημεδαπούς και αλλοδαπούς, αλλά και από απρόσεκτους πολίτες.
Πέραν, όμως, των παραπάνω λόγων, υπάρχουν και βαθύτερα αίτια, που συνδέονται με τα κρατικά, δημοτικά αλλά και κοινωνικά κενά, που στο σύνολό τους συμβάλλουν στις διαπιστούμενες αδυναμίες πρόληψης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης των πυρκαγιών. Παράδειγμα, η προ διετίας θέσπιση νόμου από τη Βουλή των Ελλήνων, οι διατάξεις του οποίου επιβάλλουν στους ιδιοκτήτες αδόμητων οικοπέδων την υποχρέωση καθαρισμού τους εντός καθορισμένης προθεσμίας (τέλη Ιουνίου εκάστου έτους).
Η μη συμμόρφωση επιφέρει επιβολή υψηλών προστίμων. Η εμπειρία δύο και πλέον ετών από τη θέσπιση του σχετικού νόμου επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις πολλών πολιτών ότι ο νόμος έγινε «στο πόδι» και για τη δημιουργία εντυπώσεων. Και τούτο αποδεικνύεται από την πραγματικότητα. Ποιος ελέγχει τη συμμόρφωση των ιδιοκτητών; Ποιος μαζεύει και απομακρύνει τα χόρτα, τους θάμνους και τα κλαδιά από τα καθαρισμένα οικόπεδα;
Βάσει νόμου, αυτό ανατίθεται στις Δημοτικές Αρχές, οι οποίες όμως επικαλούνται αδυναμία λόγω έλλειψης μέσων και οικονομικών πόρων. Αποτέλεσμα, τεράστιοι όγκοι από τις αποψιλώσεις να παραμένουν επί εβδομάδες ή και μήνες στα πεζοδρόμια και στους παράδρομους, με τους συναφείς κινδύνους ανάφλεξης. Μεταξύ των παραβατών για μη καθαρισμό και οι Δημοτικές Αρχές. Μια σύντομη επίσκεψη πέριξ των γραφείων της Κοινοτικής Ενότητας του Δήμου Διονύσου θα πείσει και τους πλέον δύσπιστους.
Οι κλάδοι από τα εύφλεκτα κωνοφόρα δέντρα έρπονται στο έδαφος. Οι κίνδυνοι ανάφλεξης ορατοί.
Όσο τα μέτρα πρόληψης δεν είναι αποτέλεσμα σοβαρής μελέτης και συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων και εμπλεκόμενων φορέων –αφού ακουστούν και οι δημότες– δεν αισιοδοξούμε για τη μείωση των κινδύνων. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έλεγαν «Ου μετανοείν, αλλά προνοείν χρη τον άνδρα τον σοφόν». Αυστηρότεροι οι Ρωμαίοι, με τη ρήση «Το σφάλεσθαι ανθρώπινον, αλλά το επαναλαμβάνειν διαβολικόν» («Errare humanun est, perseverare diabolicum»).
Χ.Θ.Μ.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Φωτό αρχείου: Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός
Διαβάστε επίσης:
