Νάγια Γρηγοράκου στο “Π”: Η κυβέρνηση μιλά περί «ομαλής κυκλοφορίας», οι αγρότες μιλούν για επιβίωση
Της
ΝΑΓΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΥ
Βουλευτού ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Λακωνίας
Οι αγρότες βρίσκονται για άλλη μία χρονιά στα μπλόκα – και αυτό όχι επειδή έτσι συνηθίζεται, αλλά γιατί η πραγματικότητα τούς έχει πλέον γονατίσει. Και όμως η κυβέρνηση επιλέγει και επιμένει για άλλη μία φορά σε παραμορφωτικά – επικοινωνιακά αφηγήματα και κάπως έτσι μιλά περί «νόμου και τάξης». «Δεν μπορεί να κλείνει κανένας δρόμος, όποιο και αν είναι το αίτημα», δηλώνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
«Οι δρόμοι ανήκουν σε όλους» και «η αστυνομία πρέπει να επιβάλει τον νόμο ώστε οι δρόμοι να είναι ανοιχτοί». Στο ίδιο μήκος κύματος και οι δημοσιογράφοι των πολιτικών πάνελ, οι οποίοι επιμένουν να ρωτούν τους εκπροσώπους των κομμάτων της αντιπολίτευσης για την ταλαιπωρία των πολιτών, αντί για τις προτάσεις τους στα ουσιαστικά προβλήματα των αγροτών.
Θα ήταν τουλάχιστον αφελές να υποστηριχθεί πως το καινούργιο επικοινωνιακό τέχνασμα της κυβέρνησης προκαλεί έκπληξη. Έχουμε από καιρό συνηθίσει αυτήν την πρακτική, και ας αποκαλύπτει κυνικά πως για την κυβέρνηση δεν έχει ποτέ σημασία το πρόβλημα και η λύση του, δεν έχει σημασία ο μόχθος των ανθρώπων, η σκληρή πραγματικότητα της υπαίθρου, η κατάρρευση του πρωτογενούς τομέα της χώρας, αλλά το αν θα βγει η ίδια κερδισμένη στο δικό της ακροατήριο.
Η αλήθεια, όμως, είναι διαφορετική και πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί. Γιατί δεν είναι οι αγρότες που κλείνουν τους δρόμους. Είναι η κυβέρνηση που έκλεισε τον δρόμο τους προς μια αξιοπρεπή ζωή. Όταν ο παραγωγός έπρεπε να λάβει το 70% της βασικής ενίσχυσης και έλαβε μόλις το 44%, ποιος τον έσπρωξε στην οικονομική ασφυξία; (Η βασική ενίσχυση ανέρχεται στο ποσό των 830 εκατ., το 70% είναι 580 εκατ. και οι αγρότες έλαβαν μόλις 363 εκατ.) Όταν οι πληρωμές καθυστερούν μήνες, όταν οι αποζημιώσεις για ζημιές χάνονται μέσα σε ατέρμονες διοικητικές διαδρομές, όταν ολόκληρα κοπάδια θανατώνονται από ζωονόσους, όταν οι τιμές των εφοδίων εκτοξεύονται, όταν κάθε χρόνο η παραγωγή γίνεται πιο ζημιογόνα, ποιος ευθύνεται; Οι αγρότες ή η πολιτεία που τους άφησε απροστάτευτους;
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: Τα μπλόκα δεν τα οργάνωσαν οι αγρότες, τα οργάνωσε η πολιτική της κυβέρνησης. Η απουσία σχεδίου για τον πρωτογενή τομέα και για τα ήδη εμφανή αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής, η διαρκής αναξιοπιστία στις πληρωμές, η κατάρρευση του μηχανισμού ενισχύσεων, η αδιαφάνεια και η διοικητική προχειρότητα ήταν αυτές που έστησαν τα τρακτέρ στους δρόμους. Οι αγρότες δεν επιλέγουν τα μπλόκα επειδή θέλουν να ταλαιπωρήσουν την κοινωνία, αλλά επειδή έχει εξαντληθεί κάθε άλλος τρόπος για να ακουστεί η φωνή τους.
Και τώρα η κυβέρνηση προσπαθεί να μεταφέρει τη συζήτηση αλλού. Δεν θέλει να μιλήσουμε για τον πρωτογενή τομέα που καταρρέει, για τις οικογένειες που χάνουν το εισόδημά τους, για την ύπαιθρο που ερημώνει. Και βέβαια δεν θέλει να μιλήσουμε για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Θέλει να μιλάμε για τα μποτιλιαρίσματα, για τα διόδια, για την «ομαλή κυκλοφορία». Θέλει να συζητάμε για το σύμπτωμα και όχι για την αιτία, για τον δρόμο και όχι για τον κόπο στη γη, που παραμένει απλήρωτος. Και κάπως έτσι στήνει ένα ψευτοδίλημμα: «Είστε υπέρ ή κατά των μπλόκων;».
Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, δεν είναι οι ουρές στα διόδια. Το πραγματικό πρόβλημα είναι οι ουρές απλήρωτων λογαριασμών στα χωριά. Το πρόβλημα δεν είναι η ενόχληση στην εθνική οδό. Είναι η απόγνωση που κυριαρχεί στον κάμπο. Το ζήτημα δεν είναι αν οι δρόμοι είναι ανοιχτοί, αλλά αν οι άνθρωποι της υπαίθρου έχουν μέλλον.
Ο πρωτογενής τομέας δεν μπορεί να σταθεί με υποσχέσεις, με καθυστερημένες πληρωμές ή με αστυνομικά μπλόκα απέναντι στα αγροτικά μπλόκα. Χρειάζεται ένα σύστημα που να λειτουργεί, να πληρώνει στην ώρα του, να είναι διαφανές, ψηφιοποιημένο και αξιόπιστο. Χρειάζεται ένα κράτος που να σέβεται τον παραγωγό και όχι να τον αντιμετωπίζει ως εμπόδιο στην κυκλοφορία.
Αν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά ανοιχτούς δρόμους, ας ανοίξει πρώτα τον δρόμο της ζωής των αγροτών. Εκεί βρίσκεται η αλήθεια και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από κανένα επικοινωνιακό αφήγημα περί «νόμου και τάξης». Η πολιτική που εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται οδήγησε τους αγρότες στα μπλόκα. Και μόνο μια πολιτική που θα τους ξαναδώσει προοπτική μπορεί να τους φέρει πίσω στα χωράφια τους.
