Κυβερνητικό πραξικόπημα για τον έλεγχο της Δικαιοσύνης

Κυβερνητικό πραξικόπημα για τον έλεγχο της Δικαιοσύνης

ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ

–Δεν επελέγη κανένας από τους υποψήφιους που πρότεινε για τις θέσεις των αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου

Στον πλήρη έλεγχο της Δικαιοσύνης προχωρά η κυβέρνηση, αφού, καταστρατηγώντας τους νόμους και τις διατάξεις που ψήφισε η ίδια, δεν επέλεξε ούτε έναν από εκείνους που είχε προτείνει η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων για τις 14 θέσεις των α­ντιπροέδρων του Αρείου Πάγου.

Για να καταλάβουμε το μέγεθος της κυβερνητικής αμετροέπειας, να σημειώσουμε ότι με μια κίνηση, που αποδείχθηκε εντυπωσιασμού, με τον ν. 5123/2024, ο υπουργός Δικαιοσύνης καθιέρωσε να προτείνουν οι ενώσεις των δικαστών, κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας, εκείνους που θεωρούν ικανότερους για να καταλαμβάνουν τις θέσεις των μελών των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας. Υποτίθεται ότι ο υπουργός θα επέλεγε τα νέα μέλη των Ανώτατων Οργάνων της Δικαιοσύνης από τον πίνακα αυτό, που προτείνουν οι ενώσεις.

Με βάση τον νόμο αυτό, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, ύστερα από μυστική ψηφοφορία, έστειλε στον υπουργό τον κατάλογο με τα πρόσωπα που πρότεινε για τις θέσεις των αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου.

Όταν ανακοινώθηκαν, όμως, τα αποτελέσματα, οι δικαστικοί λειτουργοί με έκπληξη διαπίστωσαν ότι δεν επελέγη κανένας από τους υποψήφιους που είχε προτείνει η ένωσή τους… Δηλαδή, η κυβέρνηση ακύρωσε δικό της νόμο, μόνο και μόνο για να μην απωλέσει ούτε… εκατοστό από τον έλεγχο της Δικαιοσύνης. Και έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια νόμους και διατάγματα που η ίδια είχε θεσμοθετήσει πριν από έναν μόλις χρόνο!

Η αντίδραση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων ήταν άμεση. Με ανακοίνωση που εξέδωσε καταγγέλλει με τα μελανότερα χρώματα την κυβερνητική αυθαιρεσία, που επιβεβαιώνει με τον πιο εμφατικό τρόπο, όπως σημειώνει, ότι στην Ελλάδα υπάρχουν νόμοι, που όμως δεν εφαρμόζονται.

Υπογραμμίζει επίσης ότι το δικαστικό σώμα περίμενε πώς και πώς να διαπιστώσει πώς θα εφαρμοζόταν αυτός ο νόμος για πρώτη φορά, αφού τώρα, με την πλήρωση των θέσεων των αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου, ήταν η ευκαιρία. Η έκπληξή τους, όμως, μετά το αποτέλεσμα φαίνεται πόσο οδυνηρή ήταν από τη συνέχεια της ανακοίνωσης, που αναφέρει επιγραμματικά:

«Οι όποιες ψευδαισθήσεις είχαν καλλιεργηθεί, κατέρρευσαν με πάταγο τέτοιο που δονεί την Ευελπίδων και την Λ. Αλεξάνδρας. Αρεοπαγίτες εγνωσμένου κύρους και ήθους που χαίρουν εκτίμησης από όλον τον νομικό κόσμο, με άρτια νομική κατάρτιση, πρωτεύσαντες στην εκλογική διαδικασία μεταξύ των μελών του Δικαστηρίου, δεν κρίθηκαν ικανοί να καταλάβουν καμία από τις 8 θέσεις των Αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου που κενώθηκαν!

Και αναρωτιέται ο πολίτης εύλογα: εάν η κυβέρνηση δεν ήθελε να απωλέσει το προνόμιό της να αποφασίζει ανεξέλεγκτα για την ηγεσία της Δικαιοσύνης για ποιόν λόγο προέβη στην πιο πάνω νομοθετική ρύθμιση, πέρα από τους δύο προφανείς: αφενός να κερδίσει επικοινωνιακά στο εσωτερικό δίνοντας την ψευδαίσθηση πως σέβεται την άποψη των αρμοδίων και αφετέρου να καθησυχάσει την Ευρώπη πως στην χώρα μας υπάρχει το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο που εγγυάται τη συμμετοχή στις κορυφαίες διαδικασίες.

Εμείς απαντάμε: Δεν τον έχουμε ανάγκη αυτόν τον νόμο που αξιοποιείται a la cart μόνο εάν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας συμβαδίζει με τις κυβερνητικές επιλογές. Καταργήστε τον! Είναι πιο ειλικρινές! Είναι απαίτηση όχι μόνο του Δικαστικού Σώματος αλλά ώριμο κοινωνικό αίτημα ο αυτοπεριορισμός της εκτελεστικής εξουσίας ώστε να χειραφετηθεί ουσιαστικά η Δικαιοσύνη στον τόπο μας».


ΤΟ ΠΑΡΟΝ