Δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Όλοι, μα όλοι, κάνουν λάθος με τη Μαρία Καρυστιανού; Η όψιμη αφύπνιση όσων σπεύδουν σήμερα να πηδήξουν από το καράβι του κόμματος Ελπίδα για τη Δημοκρατία εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Ισχυρίζονται ότι ανακάλυψαν ξαφνικά στην πορεία όλα τα «κακά, στραβά κι ανάποδα» της επικεφαλής, επιχειρώντας να απεμπολήσουν κάθε δική τους ευθύνη. Ωστόσο, στην πολιτική, όπως και στη ζωή, «όμοιος ομοίω αεί πελάζει». Όσοι συνδέθηκαν μαζί της δεν είναι άμοιροι ευθυνών ούτε μπορούν τώρα να τρέφουν την ψευδαίσθηση ότι η κοινή γνώμη θα τους αναγνωρίσει το ελαφρυντικό της σοβαρότητας, της διορατικότητας ή της πολιτικής σοφίας.
Οι ίδιοι δεν υπήρξαν ποτέ πολιτικές ιδιοφυΐες, ώστε να δικαιούνται να διαχωρίζουν εκ των υστέρων τη θέση τους, αποκαλώντας την πρώην αρχηγό τους «ψωνισμένη». Στην προκειμένη περίπτωση, το ζητούμενο δεν είναι να αξιολογηθεί η αποχώρησή τους από ένα σχήμα με αλλοπρόσαλλα ιδεολογικά χαρακτηριστικά. Το πραγματικά αξιοσημείωτο είναι η αρχική τους προσχώρηση σε αυτό και η ολόθερμη στήριξή τους σε ένα πρόσωπο που δεν σκαμπάζει καθόλου από πολιτική, αλλά εμφανίστηκε στη δημόσια σφαίρα με την αυταπάτη της «αυριανής πρωθυπουργού».
Τώρα, που η πραγματικότητα αποκαλύπτεται, το οικοδόμημα πέφτει με κρότο. Το πλέον οξύτερο παράδοξο είναι ότι εκείνοι που σήμερα τη «σταυρώνουν» είναι ακριβώς οι ίδιοι που χθες τη δόξαζαν με τα «ωσαννά εν τοις υψίστοις».
Προσδοκούν στον Τριαντόπουλο
Η αισιοδοξία Σαμαρά για την προοπτική του υπό ίδρυση κόμματός του συνδέεται κυρίως µε τη φθορά του κόμματος Καρυστιανού. ∆εν είναι µόνο ότι οι δημοσκοπήσεις είναι αποθαρρυντικές για την Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Είναι επίσης ότι δεν εμφανίζονται πρόσωπα που να εκπροσωπούν το κόμμα.
Παρά ταύτα, στο κόμμα της Καρυστιανού βλέπουν ένα παράθυρο ευκαιρίας για επικοινωνιακό comeback, µε αφορμή το Ειδικό ∆ικαστήριο για τον Τριαντόπουλο, που θα επαναφέρει στο προσκήνιο το θέμα του «μπαζώματος» μετά την τραγωδία των Τεμπών.
Φωτό: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΖΕΚΑΣ/EUROKINISSI
