20 Ιουλίου 1974: Η μέρα που «πάγωσε» ο χρόνος στην Κύπρο
– 52 χρόνια από την προδοσία και την εισβολή
Η 20ή Ιουλίου 1974 δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι η βαθιά, ανοιχτή πληγή του ελληνισμού. Είναι η μέρα που η Κύπρος ξύπνησε από τον ήχο των σειρήνων και τις βόμβες του «Αττίλα», σε ένα έγκλημα που ξεκίνησε με προδοσία και ολοκληρώθηκε με μια βάναυση στρατιωτική εισβολή, οι συνέπειες της οποίας παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα.
Η 20ή Ιουλίου 1974 δεν αποτελεί μια απλή ιστορική αναφορά σε ένα ημερολόγιο. Είναι η βαθιά, χαίνουσα πληγή στη σάρκα του ελληνισμού, ένας βουβός πόνος που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Πρόκειται για τη μέρα που η Κύπρος ξύπνησε από τον εφιαλτικό ήχο των σειρήνων και τις βόμβες του «Αττίλα», βιώνοντας ένα διπλό έγκλημα που ξεκίνησε με την προδοσία και ολοκληρώθηκε με μια βάναυση στρατιωτική εισβολή, της οποίας τα τραύματα παραμένουν ζωντανά και αιμορραγούν μέχρι σήμερα.
Το χρονικό της προδοσίας και της τραγωδίας του «Αττίλα»
Η τραγωδία της Μεγαλονήσου είχε ήδη υφανθεί με τα πιο σκοτεινά χρώματα. Πέντε ημέρες νωρίτερα, στις 15 Ιουλίου 1974, η αμετανόητη στρατιωτική χούντα των Αθηνών εκτέλεσε το προδοτικό πραξικόπημα κατά του εκλεγμένου Προέδρου, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Η διχόνοια, ο τυφλός φανατισμός και ο παραλογισμός άνοιξαν διάπλατα την κερκόπορτα στον Αττίλα, προσφέροντας στην Αγκυρα το πρόσχημα που αναζητούσε επί χρόνια.
Τα ξημερώματα της 20ής Ιουλίου, ο εφιάλτης πήρε σάρκα και οστά. Η Τουρκία έθεσε σε εφαρμογή το δολοφονικό σχέδιο «Αττίλας Ι»
Το χρονικό της προδοσίας και του «Αττίλα»
Η τραγωδία της Κύπρου είχε προαναγγελθεί. Πέντε ημέρες νωρίτερα, στις 15 Ιουλίου 1974, η στρατιωτική χούντα των Αθηνών οργάνωσε το προδοτικό πραξικόπημα κατά του εκλεγμένου Προέδρου της Μεγαλονήσου, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Η διχόνοια και ο παραλογισμός άνοιξαν την κερκόπορτα.
Τα ξημερώματα της 20ής Ιουλίου, η Τουρκία, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα το πραξικόπημα, έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο «Αττίλας Ι».
-Η απόβαση: Τουρκικά πολεμικά πλοία προσέγγισαν τις ακτές της Κερύνειας.
-Οι βομβαρδισμοί: Η τουρκική αεροπορία σφυροκοπούσε ανελέητα στρατιωτικούς και αστικούς στόχους.
-Οι αλεξιπτωτιστές: Δεκάδες Τούρκοι στρατιώτες έπεφταν στους θύλακες γύρω από τη Λευκωσία.
Παρά την ηρωική και αυτοθυσιαστική αντίσταση των Κυπρίων και Ελλαδιτών στρατιωτών, η έλλειψη κεντρικής οργάνωσης και ο απόλυτος αιφνιδιασμός οδήγησαν στην τραγωδία. Λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Αύγουστο, ακολούθησε ο «Αττίλας ΙΙ», ολοκληρώνοντας το έγκλημα.
Οι αριθμοί της τραγωδίας
Οι συνέπειες εκείνου του καλοκαιριού παραμένουν ένα βαρύ φορτίο:
-36% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας τελεί υπό παράνομη τουρκική κατοχή.
-200.000 ξεριζωμένοι πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα.
-Χιλιάδες νεκροί και μια μακρά, δραματική λίστα αγνοουμένων, που ακόμα ζητά απαντήσεις.
Το μήνυμα του σήμερα
Σήμερα, 52 χρόνια μετά, η μνήμη παραμένει ζωντανή. Το «Δεν Ξεχνώ» δεν είναι ένα απλό σύνθημα, αλλά ένα διαρκές χρέος για δικαιοσύνη, τερματισμό της κατοχής και επανένωση της Κύπρου.
Η 20ή Ιουλίου μας θυμίζει πάντα το βαρύ τίμημα του εθνικού διχασμού και την ανάγκη για διαρκή επαγρύπνηση.
