
Κάποια πράγματα έπρεπε να ακουστούν, αλλά…
![]()
Ωραίος και δικαιολογημένος ο ενθουσιασμός για την επίσκεψη του Πάπα στην Τουρκία, αλλά θα περιμέναμε, όσο κι αν γνωρίζουμε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο ζει υπό καθεστώς φόβου, να ακουστούν και ορισμένα πράγματα, πέραν των ύμνων για την προστασία που προσφέρει το τουρκικό κράτος στους χριστιανούς, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη.
Θα άξιζε, φυσικά, μια υπενθύμιση για τους διωγμούς που υπέστησαν οι Ελληνορθόδοξοι –μέχρι που κατέληξαν να ζουν πλέον στην Κωνσταντινούπολη μόλις 2.000 άνθρωποι, κυρίως ηλικιωμένοι, και να έχουν ερημώσει οι μέχρι το 1974 άλλοτε ανθίζουσες ελληνικές κοινότητες, όπως, επίσης, και για τις περιορισμένες δυνατότητες επιστροφής περιουσιών. Και, βεβαίως, για τη δυνατότητα ανανέωσης της Ιεράς Συνόδου με την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, η οποία παραμένει κλειστή εδώ και 54 χρόνια. Ούτε, φυσικά, ακούστηκε κάτι για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας και της Μονής της Χώρας σε τζαμιά…
Δεν αποτελεί διμερές θέμα η Χάλκη
Δεν γνωρίζουμε εάν το Οικουμενικό Πατριαρχείο απλώς δεν θέλησε να ενοχλήσει τον «πολυχρονεμένο εφέντη», αλλά είναι λάθος και για το ίδιο να εξωραΐζεται ο Ερντογάν και η Τουρκία σε ένα ζήτημα στο οποίο έχουν σοβαρότατες ευθύνες, αφού δεν φροντίζουν να αποκαταστήσουν τις θρησκευτικές ελευθερίες, πολύ περισσότερο, μάλιστα, όταν πρόκειται για ένα καθεστώς εξαιρετικά θρησκευόμενο.
Τώρα είδαμε τον αμερικανό πρέσβη Τομ Μπάρακ, σε συνέντευξή του στον ανταποκριτή του ΣΚΑΪ Μανώλη Κωστίδη, να εκτιμά ότι το φθινόπωρο του 2026 θα επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η υπόσχεση δεν θα είναι σαν αυτές που δίνει από το 2002 ο Ερντογάν σε μια σειρά αμερικανών Προέδρων. Και, κυρίως, ότι ο κ. Μπαράκ δεν σκέφτεται να συνδέσει τη Θεολογική Σχολή με τα ανταλλάγματα που ζητά συστηματικά ο Ταγίπ Ερντογάν στη Θράκη, τόσο για τη μειονοτική εκπαίδευση όσο και για την αναγνώριση των ψευδομουφτήδων. Το θέμα της Θεολογικής Σχολής –το έχουμε πει εκατό φορές– αφορά αποκλειστικά την υποχρέωση της Τουρκίας για τον σεβασμό των θρησκευτικών ελευθεριών στο εσωτερικό της χώρας. Δεν είναι διμερές θέμα, όσο και αν ρίχνει κάθε φορά τη σκιά του στα ελληνοτουρκικά.
Ατυχής επιλογή
Ήταν, επίσης, μεγάλο λάθος από την Αθήνα το ότι επέλεξε να εκπροσωπηθεί σε επίπεδο υφυπουργού Απόδημου Ελληνισμού, με την παρουσία του Γιάννη Λοβέρδου, στην Πατριαρχική Δοξολογία, παρουσία του Πάπα, στον Άγιο Γεώργιο στο Φανάρι. Η υποβαθμισμένη εκπροσώπηση, εάν δεν επιβλήθηκε από την τουρκική κυβέρνηση –κάτι διόλου απίθανο–, είναι ατυχής επιλογή σε μια τόσο σημαντική στιγμή για την Ορθοδοξία. Η Ελλάδα όφειλε να στείλει, αν όχι τον ίδιο τον πρωθυπουργό, τουλάχιστον τον υπουργό Εξωτερικών, ώστε να εκπροσωπηθεί η χώρα σε αυτήν τη σημαντική στιγμή, η οποία είχε και παγκόσμια προβολή.
Φωτό: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΕΛΤΕΣ/EUROKINISSI
Διαβάστε τα άρθρα της στήλης “ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Εξωφρενικών” ΕΔΩ