Μπήκαμε στον τρίτο χρόνο της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα…
Άλλος ένας χρόνος ξεκίνησε την περασμένη Κυριακή… Το 2023 άρχισε να μετράει ώρες και μέρες… Είναι, βλέπεις, μακρύς ο δρόμος που έχει να κάνει…
Ο Αϊ-Βασίλης μάς έκανε ποδαρικό…
Ανοίξαμε με αισιοδοξία την πόρτα στον αγαπημένο μας επισκέπτη, κερνώντας τον κουραμπιέ. Και εκείνος έχει πάντα κάποιο δώρο για τα παιδιά στον σάκο του… Ευτυχώς, έχει το έλκηθρο και έτσι αντιμετωπίζει την κούραση… Ο Αϊ-Βασίλης, ο παππούλης με την άσπρη γενειάδα, ανήκει πλέον στους οικείους μας, έχει γίνει μέλος της οικογένειάς μας…
Τα παιδιά τον περιμένουν με ανυπομονησία… «Τι μου έφερες, Αϊ-Βασίλη;». Και αρχίζει η κουβεντούλα… Το κάθε παιδί παίρνει το παιχνίδι του, μένουν όλα κατευχαριστημένα, φιλάνε τον Άγιο και πηγαίνουν να παίξουν…
Κάθε χρόνο ο Αϊ-Βασίλης έχει μεγάλες αποστάσεις να διανύσει, πολλά όμορφα δώρα να μοιράσει. Φέτος, όμως, είδε ότι μέσα στον νέο χρόνο τα πράγματα θα δυσκολέψουν, λύσεις χωρίς ρουκέτες, βόμβες και πυραύλους δεν βλέπει. Και το πιο επικίνδυνο είναι ότι το «παύσατε πυρ» δεν φαίνεται ούτε στον μακρινό ορίζοντα. Αντίθετα, όλα μαυρίζουν…
Από τη μια είναι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη και από την άλλη ο Ρώσος, που τα θέλει όλα δικά του… Και το ερώτημα που απομένει αφορά την Ουκρανία, την οποία δεν μπορεί να παραβλέψει ούτε ο Ρώσος ούτε ο Ευρωπαίος ούτε και ο Αμερικάνος.
Είναι ώρα να βάλει το χέρι της η Δύση…
Να ευχηθούμε να πάει καλά το νέο έτος.
