Η Άγκυρα στοχεύει την Κύπρο και την Ελλάδα, κοιτάζοντας προς το Ισραήλ
Στην Κύπρο στρέφεται τώρα η Άγκυρα, θεωρώντας ότι εκεί βρίσκεται ο αδύναμος κρίκος, μέσω του οποίου μπορεί να διεκδικήσει κέρδη επί του πεδίου και συγχρόνως να προκαλέσει εμμέσως την Ελλάδα αλλά και το Ισραήλ, υπονομεύοντας παράλληλα τη συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.
Η έλευση του Γκουτιέρες στην Κύπρο ανέδειξε απλώς το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγήσει το Κυπριακό η Τουρκία, καθώς πλέον όλες οι κινήσεις, ακόμη και του ΟΗΕ, αποσκοπούν στο να χρυσώσουν το χάπι στην Τουρκία και να επιτρέψουν την έναρξη συνομιλιών, οι οποίες όμως θα οδηγούν σε ένα καθεστώς ελεγχόμενης, χαλαρής συνομοσπονδίας, όπου η Τουρκία θα έχει ευθύ παρεμβατικό ρόλο μέσω των Τουρκοκυπρίων σε ένα νέο κράτος, ενώ συγχρόνως θα ανοίξει ο δρόμος για ένα τουρκικό κράτος (έστω και στο πλαίσιο της συνομοσπονδίας) στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δυστυχώς, τόσο η Αθήνα, η οποία διακατέχεται από το γνωστό φοβικό σύνδρομο του να μην ενοχληθούν οι Ευρωπαίοι και να μην… προκληθεί ο Ερντογάν, όσο, κυρίως, η προσπάθεια του Νίκου Χριστοδουλίδη να πείσει το εσωτερικό κοινό ότι τηρεί την υπόσχεσή του για κινητικότητα στο Κυπριακό, εν όψει μάλιστα των διεργασιών για τις προεδρικές εκλογές, οδηγούν σε εγκλωβισμό σε μια διαδικασία από την οποία η Κύπρος δεν μπορεί να βγει κερδισμένη.
Διότι η Τουρκία έχει ήδη θέσει ως γραμμή για την έναρξη οποιωνδήποτε συνομιλιών τη χαλαρή συνομοσπονδία, μέσω της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς στάτους του ψευδοκράτους, με διατήρηση των εγγυήσεων και παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων. Όταν, προφανώς, αυτές οι συνομιλίες καταστούν αδιέξοδες, θα είναι η κυπριακή πλευρά που θα κατηγορηθεί για αδιαλλαξία. Αυτό αυτομάτως θα οδηγήσει στην ενεργοποίηση της άλλης μεθόδευσης που έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή η Τουρκία, σύμφωνα με την οποία θα ζητηθεί να μην επαναληφθεί ό,τι συνέβη μετά το Σχέδιο Ανάν, αλλά επισήμως να προβλεφθεί η αναβάθμιση του ψευδοκράτους και η αποκατάσταση, από τη διεθνή κοινότητα, των «δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων».
Η Τουρκία έχει πλέον βάλει στο στόχαστρο την Κύπρο, κάτι που το βλέπουμε όχι μόνο με τις έρευνες του «Oruc Reis» για την κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου που θα τη συνδέει με τα Κατεχόμενα, αλλά και με την ανάδειξη, σε όλα τα επίπεδα –ζήτημα που τέθηκε ακόμη και στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ–, της συνεργασίας της Κύπρου με το Ισραήλ και της ενίσχυσης της κυπριακής άμυνας. Αυτό, βεβαίως, αφορά άμεσα και την Ελλάδα, καθώς η Τουρκία επιδιώκει να εξουδετερώσει, με κάθε τρόπο, την παρουσία του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο, στο πλαίσιο του περιφερειακού ανταγωνισμού.
Η Τουρκία έχει αποδυθεί σε έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να εξουδετερώσει αφενός την απόλυτη κυριαρχία του Ισραήλ στην περιοχή και συγχρόνως να υπονομεύσει κάθε σχέδιο για την ανάπτυξη νέων οδών μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου από τον Κόλπο και το Ιράκ, οι οποίες θα παρακάμπτουν την Τουρκία και πιθανόν θα καταλήγουν στο Ισραήλ. Τα σχέδια αυτά επεξεργάζονται και στην Ουάσινγκτον, με την ελπίδα ότι σύντομα θα υπάρξουν βήματα για την αποκατάσταση των σχέσεων του Ισραήλ με τη Σαουδική Αραβία, και, στο πλαίσιο αυτό, θα δημιουργηθεί ένα δίκτυο αλληλεξάρτησης των χωρών του Κόλπου με το Ισραήλ, ώστε να αποκτήσουν ουσιαστική υπόσταση οι Συμφωνίες του Αβραάμ.
Ο αγωγός που κατασκευάζει η Τουρκία προς τα Κατεχόμενα έχει πολλαπλούς στόχους. Επιδιώκει να εξασφαλίσει την ενεργειακή ασφάλεια του ψευδοκράτους και να προβληθεί ως εύκολη και άμεση λύση για την παροχή, υπό όρους, ενέργειας στην Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία επί δέκα χρόνια πελαγοδρομεί και δεν έχει κατορθώσει ούτε να εξορύξει φυσικό αέριο ούτε να βρει λύση για σταθμό φυσικού αερίου, κινδυνεύοντας κάθε καλοκαίρι με γενικευμένο μπλακάουτ.
Συγχρόνως, όμως, η Άγκυρα επιδιώκει να έχει έτοιμο το σχετικό δίκτυο, ώστε, όταν αρχίσει να εξομαλύνεται η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, να μπορέσει να προβάλει ως φθηνότερη λύση την εξαγωγή του φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου μέσω Τουρκίας. Με τον τρόπο αυτό θα επιδιώξει να ενταφιαστούν οριστικά κάποια σχέδια, όπως ο αγωγός EastMed. Και αυτό, φυσικά, θα συμπαρασύρει και όλα τα άλλα έργα στρατηγικής διασύνδεσης, όπως εκείνο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας.
Η ελληνική κυβέρνηση παραμένει… λουφαγμένη όσο η Τουρκία ασχολείται με τα μείζονα ζητήματα που την απασχολούν, όπως το Ιράν, η αντιπαράθεση με το Ισραήλ, η επαναπροσέγγιση με την Αίγυπτο και η προώθηση της συμμαχίας με τη Σαουδική Αραβία, θεωρώντας ως επίτευγμα το γεγονός ότι συνεχίζονται τα «ήρεμα νερά». Τα οποία, βεβαίως, οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στο ότι η Αθήνα δεν τολμά να ασκήσει πλήρως τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Όταν, όμως, ο κ. Μητσοτάκης επισκέφθηκε το Αγαθονήσι, προκειμένου να εκφράσει τη στήριξη της Πολιτείας στους κατοίκους αλλά και στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν στο νησί, ξεκίνησαν στην Τουρκία οι γνωστές αντιδράσεις, καθώς η Άγκυρα θεωρεί το νησί «γκρίζα ζώνη».
Μάλιστα, για να μην υπάρχουν αμφιβολίες ως προς τις προθέσεις της, πραγματοποιήθηκε έπειτα από αρκετό καιρό η πρώτη υπέρπτηση ελληνικού νησιού από τουρκικό drone.
Αντίστοιχα, στην Κύπρο, ενώ ο Νίκος Χριστοδουλίδης συμμετείχε σε αντικατοχική εκδήλωση του Δήμου Αμμοχώστου στη Δερύνεια, πραγματοποιήθηκε πτήση τουρκικού drone από την παράνομη βάση που διατηρεί η Τουρκία στα Κατεχόμενα, ενώ από μεγάφωνα μεταδίδονταν τουρκικά στρατιωτικά εμβατήρια, ώστε να επικαλύπτεται η εκδήλωση.
Το φθινόπωρο, η Αθήνα και η Λευκωσία θα βρεθούν προ δύσκολων και κρίσιμων επιλογών. Η Τουρκία θα δρομολογήσει το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και θα συνεχίσει να απειλεί, προκειμένου να μην υλοποιηθεί κανένα σχέδιο της Ελλάδας για την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, ενώ στο άλλο μέτωπο θα επιχειρήσει να χειραγωγήσει τους μεσολαβητές του ΟΗΕ για το Κυπριακό, ώστε να λάβουν υπόψη τις ακραίες διχοτομικές θέσεις της ως προϋπόθεση για την επανεκκίνηση των συνομιλιών.
Και όλα αυτά ενώ στη Νέα Υόρκη, στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Ντόναλντ Τραμπ θα δίνει τη δική του παράσταση, αναζητώντας κρίσεις προκειμένου να εμφανιστεί ως… ειρηνοποιός.
Φωτό: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/EUROKINISSI
