ΚΟΙΝΩΝΙΑ 16/11/2026

Γιατί αφήνουν στο απυρόβλητο τα κρατικά πανεπιστήμια, παρά τις καταγγελίες που γίνονται κατά καιρούς;

Η ποιότητα της Ανώτατης Εκπαίδευσης και η εύρυθμη λειτουργία των ιδρυμάτων της χώρας αποτελούν ζητήματα ιδιαίτερης σημασίας. Για τον λόγο αυτό, απαιτείται διαρκής, συστηματική και επίμονη ενασχόληση με τα θέματα που αφορούν τόσο τα δημόσια όσο και τα μη κρατικά πανεπιστήμια, καθώς και τα ιδρύματα τεχνολογικής εκπαίδευσης (πρώην ΤΕΙ).

Ο καθηγητής Διοικητικού Δικαίου του ΕΚΠΑ, κ. Παναγιώτης Λαζαράτος, ορθά, όρθωσε το ανάστημά του για τη διαμόρφωση μιας ανώτατης παιδείας υψηλής ποιότητας, που θα συμπεριλαμβάνει και τα μη κρατικά – μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια.

Γιατί είναι αδιαμφισβήτητα κρίσιμο τα μη κρατικά πανεπιστήμια να είναι και μη κερδοσκοπικά και να μη στηρίζονται και σε δικαιόχρηση, που υποκρύπτει σε εμπορικό σκοπό.

Ορθά, λοιπόν, ο κ. Λαζαράτος δήλωσε ότι ο νόμος για την ίδρυση και τη λειτουργία των μη κρατικών – μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων είναι αυτήν τη στιγμή πραγματικότητα, αφού κρίθηκε και συνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας, σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο. Ωστόσο, η εφαρμογή του νόμου έχει ιδιαίτερη σημασία για την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας πανεπιστημίων και για τα μη κρατικά – μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια. Έτσι, ορθά αγωνίστηκε για αυτήν την εφαρμογή του νόμου, για να έχουμε μη κρατικά – μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια ίσως και καλύτερα από τα δημόσια πανεπιστήμια. Ενδεχομένως, η συμβολή του κ. Λαζαράτου σε αυτήν την επιδίωξη να είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Όμως, μερικά άλλα στοιχεία, όπως μηνύσεις, δηλώσεις, μαθήματα σε ξενοδοχεία, συμμετοχή σε αυτά τα μαθήματα κομματαρχών της Βουλής, τοπαρχών του Δικηγορικού Συλλόγου, ίσως να αμαυρώνουν αυτήν την προσπάθεια και να είναι περισσότερο για το θεαθήναι και λιγότερο αποτελεσματικά.

Γι’ αυτόν τον λόγο, τέτοιες πρακτικές πρέπει να εκλείψουν και να επικεντρωθούμε στην ουσία. Υπό αυτό το πρίσμα, οι αναφορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τον αξιότιμο καθηγητή Διοικητικού Δικαίου –σύμφωνα με τον οποίο «προφανώς πρόκειται για την απόλυτη αθλιότητα»– θα είχαν βάση, αν ο ίδιος έδειχνε την ίδια ευαισθησία να στηλιτεύσει και τα συμβάντα στα δημόσια ΑΕΙ, τα οποία έχουν απασχολήσει έντονα την κοινή γνώμη και τη Δικαιοσύνη.

Γι’ αυτά, όμως, δεν είπε λέξη ο κ. καθηγητής. Ελπίζουμε να μην ισχυριστεί ότι δεν έχει… ακούσει τίποτα. Απλώς το επισημαίνουμε γιατί το ξεκαθάρισμα πρέπει να γίνει σε όλο το φάσμα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, αφού, διαφορετικά, θα μπορούσε να καταλογιστεί μονομέρεια και διάκριση στην κριτική και στις αποκαλύψεις. Γιατί αν κάποιος προσφεύγει στη Δικαιοσύνη για τα παράτυπα που συμβαίνουν στο ένα μέρος ενός συνόλου, τη στιγμή που και το υπόλοιπο είναι εξίσου ή και πολλαπλάσια προβληματικό, τότε σίγουρα μιλάμε για μεροληψία. Οπότε περιμένουμε να λειτουργήσουν τα ίδια αντανακλαστικά σε όλες τις περιπτώσεις.

Σταχυολογούμε υπό μορφή ερωτημάτων ορισμένες από τις περιπτώσεις αυτές, για να… φρεσκάρουμε τη μνήμη.
– Αντιπρύτανης Πανεπιστημίου στην Αττική «δικαιούται» να είναι αντιπρύτανης όταν δεν έχει πτυχίο πανεπιστημίου;
– Δικαιούται ο πρύτανης ενός πανεπιστημίου να προεδρεύει στο Συμβούλιο Διοίκησης, τη στιγμή που αμφισβητείται ανοιχτά από έξι από τα έντεκα μέλη του οργάνου, τα οποία, μάλιστα, είναι εσωτερικά, δηλαδή καθηγητές του πανεπιστημίου;
– Δικαιούται κάποιος πρώην πρύτανης να έχει τη σύζυγό του, την πρώην γυναίκα του, τον γαμπρό του, την αδερφή του καθηγητές στο πανεπιστήμιο; (Πιο… οικογειοκρατία… πεθαίνεις!)
– Είναι δυνατόν σε πανεπιστήμιο της Αττικής, για μια περίοδο ενός – δύο ετών, να είναι καθηγητές ο γιος, ο άλλος γιος και η άλλη κόρη της οικογένειας;

Η λίστα των ερωτημάτων είναι τόσο μακροσκελής, που μπορεί να τη συμπληρώσει και ο ίδιος ο καθηγητής, γιατί πιστεύουμε ότι γνωρίζει πολύ περισσότερα από εμάς. Άλλωστε, τα κατά καιρούς ρεπορτάζ στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι τόσο πολλά, ώστε όλοι ξέρουν την πραγματικότητα.

Θέλοντας να συστρατευθούμε στην προσπάθεια για την εξάλειψη αυτής της διαφθοράς και της διαπλοκής στα κρατικά πανεπιστήμια, θα περιμένουμε από τον κ. καθηγητή Διοικητικού Δικαίου τη δική του παρουσία στην πρώτη γραμμή, με αιτήσεις ακυρώσεως, μηνύσεις και σχόλια και γι’ αυτά.

Επιπλέον, πιστεύουμε ότι ο κ. καθηγητής γνωρίζει ότι κάποια κολλέγια της ιδιωτικής παιδείας, που είναι «αναγνωρισμένα» και «διασφαλίζουν» επαγγελματικά δικαιώματα, χορηγούν πτυχία Νομικής και Πολιτικού Μηχανικού χωρίς κανένα αντίκρισμα, καθώς και άλλα ακόμα «πτυχία του αέρα».

Ποιες είναι, λοιπόν, οι ενέργειες, οι καταγγελίες, οι τοποθετήσεις του για όλα αυτά; Αλλά και για άλλα τόσα τα οποία μαστίζουν την Παιδεία, χρόνια τώρα, από την εποχή Σπηλιωτόπουλου και Διαμαντοπούλου, οι οποίοι θεσμοθέτησαν την παραπαιδεία των κολλεγίων, τα οποία τώρα θέλουν να εξελιχθούν σε πανεπιστήμια;
Ανοίγουμε τον διάλογο, λοιπόν, για όλα αυτά. Περιμένουμε τις απόψεις σας, τις ενέργειές σας, τα σχόλιά σας, με το ίδιο πάθος, με την ίδια επιμονή, με την ίδια ξεκάθαρη στάση.

Η συμμετοχή όλων όσοι επιθυμούν να συμβάλουν είναι καθοριστική, καθώς η συζήτηση αυτή αφορά άμεσα το εκπαιδευτικό μας σύστημα και τη νέα γενιά, η οποία αποτελεί το μέλλον και την προοπτική της χώρας. Το ζήτημα αγγίζει τόσο τη θεσμοθέτηση των μη κρατικών – μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, ακολουθώντας το παράδειγμα κορυφαίων διεθνών ιδρυμάτων, όσο και τη λειτουργία των δημόσιων πανεπιστημίων. Τα τελευταία δεν επιτρέπεται να λειτουργούν σε ένα περιβάλλον διαπλοκής τέτοιας έκτασης, απέναντι στο οποίο διαπιστώνεται μια παράδοξη αδράνεια, όχι μόνο από την πλευρά των φοιτητών, αλλά και από τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας που έχουν την ευθύνη να περιφρουρούν την αποστολή τους.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ



Διαβάστε επίσης