Γεμάτος… παγίδες για τους πεζούς ο Πειραιάς
–Κορυφή του παγόβουνου το δυστύχημα με το λεωφορείο στο κέντρο της πόλης
Σε αυτήν τη χώρα, το πρώτο που μαθαίνουμε είναι οι… ευρεσιτεχνίες. Κάθε λίγο εφευρίσκουμε τρόπους για να ταιριάξουμε τα αταίριαστα, για να κάνουμε εφικτά τα ανέφικτα, για να χωρέσουμε τα πάντα εκεί που δεν χωράει τίποτα.
Το μόνο που δεν έχουμε εφεύρει είναι πώς θα κάνουμε τη ζωή μας πιο ασφαλή και πιο ανθρώπινη.
Στον πρόλογο αυτό μας οδήγησε ένα θλιβερό περιστατικό που έγινε πριν από λίγες μέρες στον κεντρικότερο δρόμο του Πειραιά, όπου κάποιος σοφός εγκέφαλος σκέφτηκε να τον μονοδρομήσει, αλλά να αφήσει μια αντίδρομη λωρίδα για τα λεωφορεία. Δηλαδή, σε μια λεωφόρο όπου όλα τα τροχοφόρα ανεβαίνουν, υπάρχει μία λωρίδα όπου περνάνε μόνο λεωφορεία, τα οποία όμως κατεβαίνουν. Αυτό σημαίνει πως κάποιος που δεν μένει στον Πειραιά ή έρχεται για επίσκεψη στην πόλη είναι πολύ εύκολο να μπερδευτεί και να πάθει ζημιά, καθώς θα βλέπει όλα τα οχήματα να πηγαίνουν προς μία κατεύθυνση και, ενώ θα έχει τον νου του και το κεφάλι του προσανατολισμένο προς αυτήν την κατεύθυνση, μπορεί να δει να έρχεται από την αντίθετη πλευρά ένα λεωφορείο και να κινδυνεύσει να τον χτυπήσει.
Αυτό ακριβώς έγινε προχθές, όταν ένας 17χρονος μαθητής χτύπησε πολύ σοβαρά και χαροπαλεύει, επειδή έπεσε πάνω σε λεωφορείο που δεν το περίμενε, γιατί είχε φροντίσει να φυλαχτεί από την πλευρά που κατευθύνονταν τα οχήματα. Δεν ξέρουμε αν το παιδί ήταν από τον Πειραιά ή είχε έρθει για επίσκεψη, αλλά η αντιδρόμηση των λεωφορειολωρίδων προκαλεί σοβαρούς κινδύνους και σίγουρα επιβάλλεται να επανεξετασθεί.
Όμως, οι ανάποδες λεωφορειολωρίδες δεν είναι η μόνη παραφωνία σε μια πόλη που έχει χάσει τον προσανατολισμό και την ανθρωπιά της. Μια άλλη… εφεύρεση, που έχει προκαλέσει δεκάδες ατυχήματα, είναι η πεζογέφυρα στη βάση της 34ου Συντάγματος, εκεί που συναντά τη Δ. Μουτσοπούλου, στο ύψος των γραμμών του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου, που χωρίζουν τα Καμίνια από τον υπόλοιπο Πειραιά. Εκεί είναι η γέφυρα Καλαμάκη, διά της οποίας τα οχήματα που έρχονται από το Φάληρο, από την παραλιακή, και κατευθύνονται προς το κέντρο της πόλης περνάνε τις γραμμές και βγαίνουν στην 34ου Συντάγματος και όσα πάνε προς το λιμάνι περνάνε δίπλα από τις γραμμές και βγαίνουν στην πλατεία Ιπποδαμείας.
Πιο κάτω από τη γέφυρα των αυτοκινήτων υπάρχει μια πεζογέφυρα για να περνάει ο κόσμος τις γραμμές. Για να φτάσει, όμως, σε αυτήν τη γέφυρα, ο πεζός πρέπει να διασχίσει τον δρόμο από τον οποίο περνάνε τα οχήματα που πάνε για το λιμάνι –τα οποία έρχονται με ταχύτητα, γιατί είναι κατήφορος–, όπου, επιπλέον, δεν έχει ορατότητα ούτε ο πεζός ούτε ο οδηγός.
Εκεί έχουν γίνει δεκάδες ατυχήματα και δύο δυστυχήματα στα 40 περίπου χρόνια που λειτουργεί. Ο κόσμος ζητούσε να μπουν φανάρια, όμως είναι κατηφόρα και δεν μπορούν να σταματήσουν τα οχήματα. Για να μην περνάνε, όμως, οι πεζοί τον επικίνδυνο δρόμο, έβαλαν μια πανύψηλη πεζογέφυρα. Όποιος, δηλαδή, θέλει να πάει από τα Καμίνια στον Πειραιά πεζός θα το καταφέρει αν είναι τυχερός ή γρήγορος και μπορέσει να περάσει τον δρόμο πριν τον βρει κάποιο όχημα. Αν δεν θέλει να περάσει τον δρόμο, θα πρέπει να ανεβοκατέβει 30 σκαλοπάτια απότομα και μετά θα πρέπει να περάσει και τα 15 σκαλοπάτια των γραμμών.
Ένας ηλικιωμένος, δηλαδή, θα πρέπει να ανεβοκατέβει 90 σκαλοπάτια. Αν μπορούν οι μισοί βουλευτές, που ανέχονται να υπάρχει αυτό το έκτρωμα, ή οι μισοί δημοτικοί σύμβουλοι, που το γνωρίζουν αλλά δεν το αντιμετωπίζουν, να περάσουν δύο φορές την ημέρα αυτές τις γέφυρες, θα βγω δημόσια να πω ότι δεν ξέρω τι μου γίνεται και θα ζητήσω συγγνώμη. Αλλά είμαι βέβαιος πως δεν μπορούν. Το ατύχημα είναι ότι υπάρχουν καμινιώτες δημοτικοί σύμβουλοι, όλων των παρατάξεων, και μάλιστα έμπειροι, γιατί είναι από… τις παλιές καραβάνες της ΤΑ, που όμως δεν έχουν φέρει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, δεν το έχουν αναδείξει.
Αφού, όμως, υπογειοποίηση των γραμμών δεν πρόκειται να γίνει και οι εκάστοτε κυβερνώντες κοροϊδεύουν τον κόσμο, γιατί δεν απαιτεί η Δημοτική Αρχή να μπουν ανελκυστήρες στη μεγάλη γέφυρα, για να περνάει με ασφάλεια ο κόσμος; Γιατί η ΣΤΑΣΥ έβαλε ανελκυστήρες μόνο στις γέφυρες των σταθμών;
Στις πεζογέφυρες των γραμμών γιατί δεν έβαλε; Δεν φτάνει που έχει χωρίσει τις πόλεις και τις γειτονιές με τις γραμμές της, πρέπει να απαγορεύει ουσιαστικά και τη διέλευση από τη μία πλευρά στην άλλη σε όσους δεν μπορούν να ανέβουν σκάλες; Ποιος στερεί στους αρρώστους ή αδύναμους ή ηλικιωμένους συμπολίτες μας το δικαίωμα να περνάνε τις γραμμές;
Επειδή απάντηση δεν πρόκειται να πάρουμε, ας πάρουν τουλάχιστον οι τοπικοί φορείς κάποια μέτρα, ας απαιτήσουν κάτι και να μην κοιτάνε μόνο να φυτεύουν φοίνικες και να μεγαλώνουν τα πεζοδρόμια.
Υπάρχουν και άλλα θέματα, πιο σημαντικά. Και κάτι ακόμα. Πριν από δύο – τρία χρόνια ανακατασκευάστηκε η Δωδεκανήσου, η κεντρική αρτηρία των Καμινίων, που είχε ανακαινισθεί πάλι πριν από κάποια χρόνια. Στη νέα ανακαίνιση έγιναν σοβαρές παρεμβάσεις στα πεζοδρόμια και άλλαξαν τα φυτά στη νησίδα. Οι φοίνικες ξηλώθηκαν και μπήκαν θάμνοι, χωρίς να καταλαβαίνουμε το γιατί, από τη στιγμή που σε όλη την πόλη φυτεύουν φοίνικες. Για ποιον λόγο, με τα χρήματα της επανανακαίνισης της Δωδεκανήσου, δεν μπήκαν οι ανελκυστήρες στη γέφυρα Καλαμάκη.
Δεν το αναφέρουμε ως λάθος ή αστοχία, αλλά ως ιδέα για το μέλλον. Αντί να δοθούν αλλού χρήματα, ας διατεθούν εκεί ή ας πιεστεί η ΣΤΑΣΥ να βάλει εκείνη ανελκυστήρες ή ας προσφύγει στη Δικαιοσύνη ο Δήμος, για να την υποχρεώσει να το κάνει.
Αν ασχοληθούν, θα βρουν λύσεις. Γιατί υπάρχουν, άλλα δυστυχώς δεν ασχολείται κανένας. Και το επόμενο δυστύχημα είναι θέμα χρόνου…
