Σε μια ομιλία με έντονο πολιτικό και οικονομικό αποτύπωμα στο 5ο Οικονομικό Συνέδριο της «Ναυτεμπορικής», ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έθεσε στο επίκεντρο τις δομικές παθογένειες της ελληνικής οικονομίας, ασκώντας αυστηρή κριτική στις ακολουθούμενες πολιτικές.
Με αιχμή του δόρατος το ζήτημα του ανταγωνισμού, έστειλε σαφές μήνυμα, τονίζοντας ότι η ανοχή απέναντι στα ολιγοπώλια δεν έχει καμία σχέση με τις αρχές του υγιούς φιλελευθερισμού.
«Δεν είναι φιλελευθερισμός να ενισχύεις τα καρτέλ»
«Δεν είναι “φιλελευθερισμός” – νέος ή παλαιός – να αφήνεις να δημιουργούνται καρτέλ. Ή να τα ενισχύεις κι από πάνω», σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Σαμαράς, προσθέτοντας πως μια γνήσια φιλελεύθερη πολιτική οφείλει να πράττει ακριβώς τα αντίθετα: να διασφαλίζει τον πραγματικό ανταγωνισμό, να σπάει τα κλειστά κυκλώματα και να περιορίζει τη γραφειοκρατία και το κόστος ενέργειας και χρηματοδότησης. Όπως επεσήμανε, η πολιτική αυτή οφείλει να έχει κοινωνικό πρόσωπο, διαχέοντας τον πλούτο και στηρίζοντας τη μεσαία τάξη και όχι συγκεντρωνοντάς τον σε λίγα χέρια.
Το σχέδιο για τα χρέη και τα κόκκινα δάνεια
Ο πρώην πρωθυπουργός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο τεράστιο πρόβλημα του ιδιωτικού χρέους, προτείνοντας συγκεκριμένες και τολμηρές λύσεις:
-
Συνολική αναδιάρθρωση και «βαθύ κούρεμα»: Βαθύ κούρεμα στις μη βιώσιμες οφειλές, διαγραφή συσσωρευμένων επιβαρύνσεων (τόκων υπερημερίας, προστίμων) και μακροχρόνια αποπληρωμή με λογικό, σταθερό επιτόκιο ώστε να μπορούν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις να ανταποκριθούν.
-
Αποκατάσταση της ρευστότητας και επανένταξη: Το μέτρο αυτό δεν αποτελεί «επιβράβευση των ασυνεπών», αλλά μέτρο αποκατάστασης της δυνατότητας των πολιτών να γίνουν ξανά συνεπείς (αποτρέποντας τον moral hazard). Έτσι, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και μικρές επιχειρήσεις θα ξαναμπαίνουν στην ενεργό οικονομική ζωή, απεγκλωβίζοντας τη ρευστότητα και διευρύνοντας την οικονομική «πίτα».
Οι 7 πυλώνες για την απελευθέρωση του εθνικού πλούτου
Στη συνολική του πρόταση, ο Αντώνης Σαμαράς παρουσίασε ένα πλαίσιο 7 βασικών αξόνων:
-
1. Αξιοποίηση αναβαλλόμενου φόρου τραπεζών: Χρησιμοποίηση πόρων για τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας και των βιώσιμων επενδύσεων.
-
2. Δημιουργία Κρατικού Επενδυτικού Ταμείου (Sovereign Fund): Αξιοποίηση της δημόσιας και αδρανούς περιουσίας για τη δημιουργία νέων υπεραξιών υπέρ της κοινωνίας.
-
3. Φθηνότερη ενέργεια: Αντιμετώπιση του υψηλού κόστους για βιομηχανία, γεωργία και νοικοκυριά (με αξιοποίηση απορριμμάτων και αγροτικών αποβλήτων).
-
4. Στήριξη πρωτογενούς παραγωγής: Ενίσχυση συνεργατικών σχημάτων, συμβολαιακής γεωργίας και μείωση του κόστους παραγωγής.
-
5. Αξιοποίηση κλειστών κατοικιών: Στοχευμένα κίνητρα για την ανάσχεση της στεγαστικής κρίσης.
-
6. Σπάσιμο των καρτέλ: Αυστηροί έλεγχοι, άρση αγκυλώσεων και μείωση του κόστους ζωής.
-
7. Επανένταξη ανθρώπινου δυναμικού: Απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων από τα δεσμά των κατασχέσεων και των τραπεζικών αδιεξόδων.
Καταλήγοντας, τόνισε ότι οι παρεμβάσεις αυτές αποτελούν μονόδρομο ώστε η ελληνική οικονομία να γίνει πιο παραγωγική, ανταγωνιστική και δίκαιη.