Οι αναπόφευκτες συγκρίσεις και τα «νέα Ίμια»

Από τον Κώστα Σημίτη στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η σύγκριση ενός κεντροδεξιού πολιτικού με τον αποκληθέντα από τον Κώστα Καραμανλή «αρχιερέα της διαπλοκής και της διαφθοράς» θα συνιστούσε ηθική προσβολή. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Ο σημερινός πρωθυπουργός και γιος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη δεν έκρυψε ποτέ τη συμπάθεια, αν όχι τον… θαυμασμό του, για τον δεύτερο πρόεδρο στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ, τον διάδοχο του Ανδρέα Παπανδρέου στην ηγεσία του Κινήματος αλλά και στη διακυβέρνηση της χώρας. Πρόκειται για τον πολιτικό, η δεύτερη τετραετία του οποίου συνδέθηκε με τον… «χρυσό αιώνα της διαπλοκής» και με σκάνδαλα διαφθοράς τεραστίων διαστάσεων.

Πολλά, άλλωστε, από τα λεγόμενα «ορφανά της εποχής Σημίτη» –στελέχη και προβεβλημένοι πολιτικοί του σημιτικού ΠΑΣΟΚ– βρήκαν στέγη στο «κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη» την τελευταία δεκαετία και στις κυβερνήσεις του σημερινού πρωθυπουργού την τελευταία, αυτοδύναμη και ανεμπόδιστη οκταετία. Παρά το γεγονός ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της προηγούμενης διαδρομής τους στον δημόσιο βίο έκαναν… καριέρα ως αντίπαλοι, εχθροί και υβριστές της ιστορικής παράταξης της Κεντροδεξιάς, της Νέας Δημοκρατίας του Κώστα Καραμανλή, που γκρέμισε από την εξουσία το σύστημα Σημίτη.

Τις… συγκρίσεις ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Κώστα Σημίτη θυμήθηκαν αρκετοί από τους επικριτές του σημερινού ενοίκου του Μεγάρου Μαξίμου, στον απόηχο της… φαρσοκωμωδίας με το καλώδιο στο Αιγαίο, της γαλλικής εμπλοκής και των χατιριών προς την Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν. Όλα αυτά οδηγούν στη δημιουργία τετελεσμένων, τα οποία θα αξιοποιήσει στο έπακρο η Άγκυρα στο μέλλον, σίγουρα σε επικοινωνιακό και ρητορικό επίπεδο, αλλά πιθανότατα και σε επίπεδο… νομικό και διεθνούς δικαίου, μέσω μιας προσφυγής στη Χάγη.

Παρά τις αγωνιώδεις και βουλιμικές προσπάθειες των ενσωματωμένων και πρόθυμων να υπερασπιστούν με πάθος τα επιχειρήματα του Μεγάρου Μαξίμου, οι αρνητικές ε­ντυπώσεις έμειναν. Πρόκειται, άλλωστε, για τους ίδιους μοιραίους και άβουλους που στο παρελθόν αποθέωναν τον «τουρκοφάγο» Ρόμπερτ Μενέντεζ –καταδικασμένο πλέον σε πολυετή φυλάκιση για διαφθορά– και μέχρι σήμερα επιμένουν να μας πείσουν ότι ο Ταγίπ Ερντογάν είναι… απομονωμένος και στριμωγμένος.

Με τη Γαλλία να παίρνει την πρωτοβουλία της ρηματικής διακοίνωσης προς την Τουρκία, η Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη επέτρεψε σε μια άλλη, τρίτη χώρα να μιλήσει εξ ονόματός της, και μάλιστα για ζωτικά συμφέροντα και εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, «γκριζάροντάς» τα. Γι’ αυτό και οι επικριτές του Κυριάκου Μητσοτάκη σπεύδουν και πάλι να τον συγκρίνουν με τον Κώστα Σημίτη, επισημαίνοντας το «γκριζάρισμα» που προκαλεί στο Αιγαίο το καλώδιο –όπως το χειρίστηκε η πλευρά των Γάλλων–, με την Ελλάδα… να σιωπά, και συγκρίνοντάς το τα Ίμια της εποχής Σημίτη, τότε που το Αιγαίο βάφτηκε γκρίζο.
Αυτή ακριβώς η ανάγνωση των δεδομένων οδηγεί στον χαρακτηρισμό «νέα Ίμια» για το καλώδιο, σηματοδοτώντας μια επί της ουσίας εκχώρηση εθνικής αυτοτέλειας, μια οδυνηρή εθνική υποχώρηση, τις συνέπειες της οποίας είναι βέβαιο ότι θα βρούμε μπροστά μας στο μέλλον, στις σχέσεις μας με την Τουρκία.

Ακόμη πιο επικίνδυνο είναι το γεγονός ότι τα ενσωματωμένα φερέφωνα της κυβερνητικής προπαγάνδας συνεχίζουν να προσβάλλουν την κοινή λογική και τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, προκαλώντας και εντείνοντας την οργή των ελλήνων πολιτών στον επίλογο της αυτοδύναμης οκταετίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όλα πια δείχνουν πως, με την παράλληλη ενημέρωση της Αιγύπτου από τη Γαλλία, το Παρίσι –και μαζί του ολόκληρη η ΕΕ– αναγνωρίζει έμμεσα το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ένα μνημόνιο για το οποίο ο Γιώργος Γεραπετρίτης επιμένει να λέει ότι δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.

Στη… βάρδια της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη άνοιξε ο δρόμος για τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με την Τουρκία, στην οποία είχε αναγνωρίσει «ζωτικά συμφέροντα» στην περιοχή ο Κώστας Σημίτης πριν από σχεδόν τρεις δεκαετίες. Μια συνεκμετάλλευση που συνιστά την… επιτομή της εθνικής υποτέλειας.

Φωτό: ΓΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΥΠΟΥ / EUROKΙNISSI

ΤΟ ΠΑΡΟΝ



Διαβάστε επίσης

17/11/2026

Καλή η soft diplomacy, αλλά…

Ορισμένες πρεσβείες που στοιχίζουν εκατομμύρια στον ελληνικό λαό έχουν μετατραπεί σε πολιτιστικά κέντρα, όπου οι πρέσβεις...

Σε πλήθος κόσμου, άνδρες και γυναίκες απολαμβάνουν την ημέρα τους, με κάποιους να συνομιλούν και άλλους να παρατηρούν.