Επιστροφή στην «κανονικότητα»
Ανεβάζει στα κόκκινα την ένταση σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία. Την ημέρα που η Θράκη (Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη) γιόρταζε την 106η επέτειο από την απελευθέρωση της περιοχής μας (14 Μαΐου 1920), η Τουρκία ενέτεινε τις εναέριες παραβιάσεις (τις είχε ξεκινήσει την προηγούμενη) του FIR Αθηνών αλλά και του Εθνικού Εναέριου Χώρου, ενώ είχε προηγηθεί η παρενόχληση, μέσω ασυρμάτου, του ερευνητικού σκάφους «Ocean Link» ανοιχτά της Αστυπάλαιας.
Ήταν μια… γεύση από όσα προφανώς ακολουθούν και… συνοδεύουν το… προαναγγελθέν νομοσχέδιο που επιχειρεί να δώσει θεσμική υπόσταση σε αυτό που ο Ερντογάν εννοεί ως «Γαλάζια Πατρίδα»…
Πάντως, στην Κομοτηνή είχαμε πολλά χρόνια να δούμε μαχητικά να σκίζουν τον ουρανό και τους πολίτες να σηκώνουν τα μάτια ψηλά, με έκπληξη και σφιχτό στόμα. Τελικά, αυτή η αίσθηση δεν ξεχνιέται ποτέ…
Ρετζέπ πίνει…
Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι το Ναυτικό της Τουρκίας θα έχει δικαίωμα πρόσβασης και δραστηριοποίησης σε περιοχές όπου δεν έχει κηρυχθεί ΑΟΖ στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, ενώ ορίζει αυθαίρετα τα χωρικά ύδατα στο Αιγαίο στα 6 ναυτικά μίλια.
Ο στόχος προφανής: Να νομιμοποιήσει το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» αμφισβητώντας πλήρως την ΑΟΖ και τα χωρικά ύδατα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, να εξαφανίσει τα δικαιώματά τους και εντέλει να… διχοτομήσει το Αιγαίο.
Αν φορούσαν φούστα, θα την είχαν σκίσει και το… Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας…
Γνωστή και δοκιμασμένη…
Πρόκειται, φυσικά, για τη γνωστή, ακολουθούμενη από πάντα, μέθοδο των Τούρκων, που είχαν (είναι γεγονός) αποφασίσει να την αφήσουν κατά μέρος καθώς εξελισσόταν ο πόλεμος στο Ιράν.
Επιστρέφοντας στις… εργοστασιακές τους ρυθμίσεις, υποχρεώνονται να κερδίσουν το… χαμένο έδαφος. Και αυτό, φυσικά, περνάει μέσα από την Ελλάδα…
Η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να παρακολουθεί με προσοχή την κλιμάκωση του «φαινομένου», ωστόσο, η αντίδραση των ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ για το νομοσχέδιο ήταν άμεση: Έστειλαν υπόμνημα στην Κάγια Κάλας, που είναι αρμόδια Ευρωπαία Επίτροπος σε θέματα Άμυνας και Ασφάλειας, και ζήτησαν τα αυτονόητα (για μας). Ποιος ξέρει τι είναι αυτονόητο γι’ αυτούς…
Οθωμανιλίκι…
Πώς αλλιώς να χαρακτηριστεί το ότι είχε το θράσος να βάλει στο στόχαστρο, με την επιθετική της ρητορική, τη σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας προς τις σχολικές μονάδες της χώρας για την πραγματοποίηση εκπαιδευτικών δράσεων κατά την επέτειο της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Μας έκανε… μάθημα Ιστορίας με τον γνωστό τρόπο: παραποιώντας την. Δηλαδή… φτύνοντας στους τάφους των νεκρών μας.
Θα μου πείτε, εδώ, κατά καιρούς, τους ξεθάβουν με μανία και… δεν τρέχει τίποτα. Οι συμβολισμοί μάς μάραναν…
Κάτι ωραίο στο Ωραίο…
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας επισκέφθηκε το Ωραίο, ένα πομακοχώρι της ορεινής Ξάνθης, στον Δήμο Μύκης, στο πλαίσιο της ετήσιας εκδήλωσης μνήμης και τιμής για τους έλληνες μουσουλμάνους πεσόντες κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Θράκης και προσέλκυσε εκπροσώπους της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, της τοπικής αυτοδιοίκησης, των φορέων της περιοχής και φυσικά πλήθος κόσμου, χριστιανών και μουσουλμάνων.
Ο υπουργός, τον οποίο συνόδευσε ο Αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο των πεσόντων μουσουλμάνων της κοινότητας Ωραίου. Στην εκδήλωση συμμετείχαν μαθητές του Δημοτικού Σχολείου, οι οποίοι διάβασαν κείμενα και ερμήνευσαν τραγούδια αφιερωμένα στη μνήμη των πολεμιστών.
Στην ομιλία του ο υπουργός επισήμανε ότι «δεν υπάρχουν πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, υπάρχουν έλληνες πολίτες» και πώς «η Ελληνική Πολιτεία εκπληρώνει ένα χρέος απέναντι στους μουσουλμάνους συμπολίτες μας που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της πατρίδας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο».
Καλό είναι να επισημανθεί ότι πρώτη φορά παραβρίσκεται υπουργός σε αυτήν την εκδήλωση, γεγονός που αναδεικνύει και θεσμικά αυτήν την ιδιαίτερη σελίδα της ελληνικής ιστορίας, με τη συμμετοχή των ελλήνων μουσουλμάνων στο θρήσκευμα στους εθνικούς αγώνες.
«Για ποιον χτυπάει η καμπάνα» στη Βιέννη;
Στο διεθνές συνέδριο στη Βιέννη, που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη), συμμετείχε ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Πομάκων, Μουσταφά Σερίφ, εκπροσωπώντας τα 1.000 και πλέον μέλη του, αλλά και το περιοδικό «Ζαγάλισα», το οποίο χαρακτήρισε ως «μία από τις ελάχιστες ανεξάρτητες φωνές των Πομάκων της Θράκης».
Σε εκδήλωση με θέμα την προστασία των ελευθεριών στον ψηφιακό χώρο και την αντιμετώπιση της οργανωμένης προπαγάνδας, ο κ. Σερίφ, μιλώντας στα γερμανικά, απερίφραστα, έκανε λόγο για «τη συστηματική χρήση του ψηφιακού χώρου για επιρροή και διαμόρφωση ψευδούς ταυτότητας από συγκεκριμένα κατευθυνόμενα κέντρα εντός των συνόρων και σε γειτονική χώρα» και επισήμανε:
«Αυτό που βιώνουμε εντάσσεται σε αυτό που η European External Action Service ονομάζει ‘‘Foreign Information Manipulation and Interference’’ (Ξένη χειραγώγηση των πληροφοριών και παρεμβάσεις). Για εμάς, δεν είναι θεωρία. Είναι καθημερινότητα.
Πρώτον, παραπληροφόρηση με στόχο την αλλοίωσή μας. Διακινούνται αφηγήματα όπως το ‘‘πας μουσουλμάνος στην Θράκη Τούρκος’’, που αρνούνται την ύπαρξη της διακριτής μας πολιτισμικότητας.
Δεύτερον, ψηφιακός εκφοβισμός. Όποιος εκφράζεται δημόσια, στοχοποιείται και δέχεται πίεση που επηρεάζει και την καθημερινή του ζωή. Αυτό παραβιάζει ευθέως την ελευθερία έκφρασης, όπως προστατεύεται από το Άρθρο 10 της European Convention on Human Rights.
Τρίτον, έλλειψη διαφάνειας στο μιντιακό περιβάλλον. Μέσα ενημέρωσης που λειτουργούν χωρίς σαφή εικόνα χρηματοδότησης και κατεύθυνσης ενισχύουν μονομερή κατευθυνόμενα αφηγήματα. Ας είμαστε σαφείς: Όταν βομβαρδιζόμαστε με ψευδή αφηγήματα για το ποιοι είμαστε, αυτό δεν είναι ελευθερία λόγου. Είναι επιχείρηση επιρροής. Όταν φοβόμαστε να δηλώσουμε ποιοι είμαστε, αυτό δεν είναι διάλογος. Είναι εκφοβισμός. Και όταν η ενημέρωση δεν είναι διαφανής, δεν υπάρχει πλουραλισμός. Υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας.
Κλείνοντας, η δημοκρατία δεν απειλείται μόνο από στρατούς. Απειλείται και από αφηγήματα. Και όταν αυτά τα αφηγήματα στοχεύουν στη διαγραφή μας, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή».
Έλλη Μητακίδου
