ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΤΟΥ ΟΟΣΑ
–Οι τρεις στους δέκα υστερούν στην ανάγνωση και κατανόηση κειμένων, ενώ έξι στους δέκα δηλώνουν… κοπανατζήδες
Όλο και πιο χαμηλά πέφτει το επίπεδο γνώσεων και επιδόσεων των μαθητών των χωρών του ΟΟΣΑ, με βάση τον διαγωνισμό PISA, που διενεργείται κατ’ εντολήν του Οργανισμού κάθε χρόνο από το 2000 και μετά, για να διαπιστώνεται το γνωστικό και μαθησιακό επίπεδο των παιδιών που ολοκληρώνουν την υποχρεωτική εκπαίδευση, που για τις περισσότερες χώρες είναι το γυμνάσιο.
Η φετινή έκθεση, η οποία αναφέρεται στις επιδόσεις που κατεγράφησαν με βάση τα στοιχεία της έρευνας που διενεργήθηκε πέρυσι, είναι όντως απογοητευτική.
Τα παιδιά μαθαίνουν λιγότερα, αφομοιώνουν ελάχιστα και δεν μπορούν να αντιληφθούν πολλά πράγματα Δυστυχώς, η χώρα μας βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις και αυτού του πίνακα, κάτι που σημαίνει πως το εκπαιδευτικό σύστημα νοσεί, αλλά δεν υπάρχει και ενδιαφέρον ή υποστήριξη από το περιβάλλον των μαθητών.
Οι παλαιότεροι έλεγαν ότι η γνώση… ακονίζει το μυαλό, κάνει τον άνθρωπο πιο ευρηματικό, πιο συγκροτημένο και με μεγαλύτερη αντίληψη.
Τα στοιχεία της έρευνας που προαναφέραμε δείχνουν ακριβώς αυτό για όλους τους μαθητές και σε μεγαλύτερο βαθμό για τους Έλληνες, αφού βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης.
Για να αντιληφθούμε τι δείχνει η έκθεση, να σημειώσουμε ότι το υψηλότερο επίπεδο που μπορεί να φτάσει ένας μαθητής, ο καλός μαθητής που λέμε, είναι το 5 ή το 6. Στο επίπεδο αυτό φτάνει το 3,3% των ελλήνων μαθητών, ενώ ο μέσος όρος των άλλων χωρών είναι το 12%.
Η βάση, θα λέγαμε, είναι το επίπεδο 2. Το 31,4% των μαθητών μας είναι κάτω από τη βάση.
Δηλαδή, περίπου ο ένας στους τρεις έλληνες μαθητές δεν έχει τη στοιχειώδη γνώση και αντίληψη για να εξηγήσει, να ερμηνεύσει και να αξιολογήσει απλές καταστάσεις. Ουσιαστικά, δηλαδή, όταν θα μεγαλώσει, θα γίνει ένας πολίτης με ελάχιστες δεξιότητες και δυνατότητες για ουσιαστική συμμετοχή στην κοινωνία. Θα είναι ένας άνθρωπος ευκολόπιστος, που θα τον ξεγελάνε εύκολα και θα τον κατευθύνουν οι επιτήδειοι εκεί που θέλουν. Ένα άτομο με μηδαμινή κρίση και βούληση. Μήπως τελικά αυτό το μοντέλο πολίτη προωθούν κάποιοι για να μπορούν να ελέγχουν τον λαό; Μήπως τίποτα δεν είναι τυχαίο και όλα γίνονται βάσει σχεδίου, για να έχουν στο μέλλον λαούς-κοπάδια;
Δεν θέλουμε να πιστέψουμε κάτι τέτοιο, αλλά έχουμε δει πολλά απίστευτα να πραγματοποιούνται, οπότε η εμπειρία εκεί μας οδηγεί…
Σύμφωνα πάντα με την έρευνα, τα κορίτσια διαβάζουν περισσότερο από τα αγόρια, και στην ανάγνωση το χάσμα είναι μεγάλο.
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για τις συνθήκες εκπαίδευσης, δηλαδή, αν οι καταστάσεις που βιώνουν τα παιδιά στα σχολεία τα προσελκύουν ή τα απωθούν.
Στον πίνακα αυτό η χώρα μας βρίσκεται στην προτελευταία θέση, με τελευταία την Αργεντινή. Γιατί στις τάξεις δεν υπάρχει πειθαρχία, ο θόρυβος και η αταξία δεν επιτρέπει ούτε και σε αυτούς τους λίγους που ενδιαφέρονται να μάθουν να συμμετέχουν στο μάθημα, ενώ οι έξι στους δέκα μαθητές δήλωσαν ότι είναι επιρρεπείς στην… κοπάνα.
Γι’ αυτό λέμε ότι η ευθύνη για το χαμηλό επίπεδο των μαθητών δεν είναι θέμα μόνο του σχολείου. Είναι πρωτίστως θέμα της οικογένειας, του σπιτιού. Αν το παιδί το προσέχουν, το ελέγχουν, το παρακολουθούν, δεν θα μπορεί να παρεκτραπεί. Αν, όμως, το έχουν παρατημένο, θα παρατήσει κι αυτό τα μαθήματα, όπως συμβαίνει, με βάση τα όσα αναφέρει η έκθεση.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις διακηρύξεις και τις εξαγγελίες και ας σκύψουμε στα παιδιά μας, γονείς και εκπαιδευτικοί, για να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να είναι η επόμενη κοινωνία κοινωνία ανθρώπων και όχι ζούγκλα.
Το αν θα τα καταφέρουμε σηκώνει πολύ συζήτηση.
Η έκθεση χτύπησε το καμπανάκι. Αν το ακούσαμε, ας κάνουμε κάτι. Και ό,τι καταφέρουμε καλό θα είναι. Αλλά αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε.
Φωτό: ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI
