ΝΕΡΟ: Η Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα – Η περιφέρεια διψάει
Ένα ακόμα καλοκαίρι είναι γεγονός, ωστόσο, όσα πάθαμε τα προηγούμενα πέντε χρόνια, με την ξηρασία και τη μείωση των βροχών, που έκαναν τον εφιάλτη της λειψυδρίας να πλησιάσει επικίνδυνα, δεν φαίνεται να μας… έβαλαν μυαλό.
Η φετινή χρονιά είχε, ομολογουμένως, αρκετές βροχοπτώσεις, που γέμισαν τους ταμιευτήρες και απομάκρυναν το ενδεχόμενο της έλλειψης νερού στο Λεκανοπέδιο. Αυτό καθησύχασε τους υπεύθυνους της ΕΥΔΑΠ, οι οποίοι αποφάσισαν να μην προχωρήσουν προς το παρόν στην υλοποίηση του σχεδίου «Εύρυτος», το οποίο και πολυδάπανο είναι και χρονοβόρο.
Όπως ανακοίνωσε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Χάρης Σαχίνης, θα προχωρήσει επιτέλους η επαναχρησιμοποίηση των νερών της Ψυττάλειας, κάτι για το οποίο φωνάζουν οι φορείς του Πειραιά –και εμείς μαζί τους– εδώ και χρόνια, ενώ θα γίνουν και διάφορα συνοδά έργα, που θα καταστήσουν την Αττική απόλυτα θωρακισμένη απέναντι σε οποιαδήποτε απειλή λειψυδρίας.
Είπε επίσης ότι σχεδιάζεται η επαναχρησιμοποίηση των νερών από τα λύματα της πόλης που θα δημιουργηθεί στο Ελληνικό, καθώς και η μεταφορά νερού από το Γαλάτσι για τις ανάγκες της νέας πόλης.
Μέχρι εδώ καλά τα είπε ο κ. Σαχίνης. Όντως η ΕΥΔΑΠ έχει διασφαλίσει το νερό στο Λεκανοπέδιο.
Ελλάδα, όμως, δεν είναι μόνο η Αθήνα. Αυτό το ρητό, που το λέμε όλοι, μάλλον δεν το εννοούμε όταν το λέμε ή το λέμε έτσι, από συνήθεια. Γιατί, ενώ τα έχουμε καταφέρει με την Αθήνα, στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν έχει γίνει τίποτα.
Ξεκίνησε η τουριστική σεζόν, η οποία, παρά τις αρνητικές συγκυρίες, δείχνει ότι θα είναι και φέτος πολύ καλή, αλλά εμείς είμαστε απροετοίμαστοι για να τη διαχειριστούμε και να την αξιοποιήσουμε.
Συγκεκριμένα, τα νησιά που πέρυσι είχαν προβλήματα με το νερό έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά και δηλώνουν αδυναμία να αντιμετωπίσουν την κατάσταση φέτος. Και οι τουρίστες που έχουν πάει έχουν αρχίσει να διαμαρτύρονται.
Τι έγινε τελικά; Γιατί οι περιοχές που δοκιμάστηκαν πέρυσι από τη λειψυδρία εμφανίζουν και φέτος, από την αρχή της σεζόν, το ίδιο πρόβλημα; Όλο τον χειμώνα τι έκαναν οι αρμόδιοι, οι υπουργοί, οι περιφερειάρχες κ.λπ.; Ασχολήθηκαν με την Αθήνα και… ξέχασαν την περιφέρεια; Ξέχασαν την… άλλη Ελλάδα; Και ο κόσμος που θα πάει εκεί τι θα κάνει; Πώς θα πλυθεί, πώς θα καθαρίσει τα πράγματά του, πώς θα κάνει τη λάτρα του;
Οι τοπικοί φορείς τι έκαναν;
Αυτοί που διαμαρτύρονται και φωνάζουν τώρα θυμήθηκαν ότι δεν έχουν νερό; Αφού δεν είχαν ούτε πέρυσι ούτε πρόπερσι, γιατί να έχουν φέτος; Επειδή έβρεξε;
Ναι, έβρεξε, αλλά είχαν κάνει υποδομές για να αξιοποιήσουν αυτό το νερό ή το άφησαν και κατέληξε στη θάλασσα;
Τώρα είναι αργά για δάκρυα και διαμαρτυρίες. Η Ελλάδα, ενώ είναι ένας καταξιωμένος τουριστικός προορισμός, ενώ γεμίζει ξένους τουρίστες κάθε χρόνο, ενώ προσπαθεί να αυξήσει το τουριστικό της προϊόν, τα περιμένει όλα από τον… Θεό και τη φύση. Προσπαθούμε να αναπτύξουμε τον τουρισμό μας, κάνουμε έργα υποδομής, κάνουμε δρόμους, μουσεία, αξιοποιούμε παραλίες, κάνουμε επισκέψιμες απάτητες περιοχές, παρθένες, που τις θέλουν οι επισκέπτες, αλλά δεν φροντίζουμε για το σημαντικότερο: Να υπάρχει νερό. Επειδή μέχρι τώρα είχαμε δεδομένο το νερό, δεν το υπολογίζαμε, δεν το λογαριάζαμε.
Τώρα, όμως, που έχουν αλλάξει τα δεδομένα, αφού ένα ξενοδοχείο θέλει πισίνες σε όλα τα διαμερίσματα που διαθέτει, οι ανάγκες για νερό πολλαπλασιάζονται. Όταν γίνονταν αυτά τα σχέδια, όταν ξεκινούσαν οι επενδύσεις αυτού του είδους, δεν θα έπρεπε οι αρμόδιοι να ζητούν πρώτα να διασφαλιστεί η ύδρευση κάθε μονάδας και μετά να δοθούν οι άδειες; Αυτό δεν έγινε, όμως έγιναν τα ξενοδοχεία και μετά διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχει νερό ή, μάλλον, ότι το νερό που υπάρχει δεν φτάνει. Άρχισαν οι μεταφορές νερού με υδροφόρες ιδιωτών και του Πολεμικού Ναυτικού, άρχισαν οι γεωτρήσεις, αλλά το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει.
Αντιμετωπίστηκε προσωρινά, αλλά υπάρχει. Αυτό που εξακολουθεί να μην υπάρχει είναι ένα οργανωμένο σχέδιο αντιμετώπισης. Οι επιστήμονες λένε ότι η αφαλάτωση που εφαρμόζεται σε κάποια νησιά δεν είναι λύση, γιατί είναι κοστοβόρα και περιβαλλοντικά ακατάλληλη, οπότε πρέπει να βρεθούν άλλοι τρόποι. Το κυριότερο είναι να περιοριστούν οι διαρροές στα δίκτυα, γιατί το μισό νερό χύνεται στον δρόμο, να δημιουργηθούν ταμιευτήρες για να συγκεντρώνονται τα όμβρια ύδατα και να γίνουν στοχευμένες γεωτρήσεις για να ενισχυθεί ο υδροφόρος ορίζοντας κάθε περιοχής. Αυτά, όμως, έπρεπε να είχαν γίνει, όχι να τα συζητάμε ακόμα.
Οπότε, και φέτος, με… τον αραμπά και τα νερουλάδικα θα γίνεται η ύδρευση κάποιων περιοχών. Και θα ζουν όλοι με τον φόβο μήπως μείνουν χωρίς νερό, αφού η ύδρευση των περιοχών τους, την νησιών τους, κρέμεται πάλι από την ίδια κλωστή που κρεμόταν και πέρυσι.
Ας ελπίσουμε του χρόνου να μην υπάρχει αυτός ο φόβος. Όχι επειδή θα βρέξει πολύ τον χειμώνα, αλλά επειδή θα έχει γίνει κάτι. Για να δούμε…
Φωτό: ΕΥΔΑΠ/www.facebook.com/eydapgr/photos
