Εκμετάλλευση παντού! Ο κόσμος πήγε διακοπές για… μεροκάματο
Επιβεβαιώνεται από στοιχεία τοπικών φορέων του τουρισμού και της εστίασης το ρεπορτάζ της εφημερίδας μας, που αποκάλυψε πως ναι μεν άδειασε η Αθήνα τον Αύγουστο, αλλά ο κόσμος δεν έφυγε για διακοπές, αλλά για να βρει μεροκάματο στους τουριστικούς προορισμούς.
Στην Κρήτη, στη Ρόδο, στη Σαντορίνη, στη Σάμο, στη Μύκονο, στην Πάρο, στην Κέρκυρα, σε πολλές περιοχές της Χαλκιδικής αλλά και σε νησιά του Σαρωνικού, πολλοί ήταν εκείνοι που τον Αύγουστο, που είναι ο μήνας της αιχμής, δεν πήγαν για διακοπές αλλά για να δουλέψουν.
Ένας στους δύο Έλληνες έφυγε και πήγε στις τουριστικές περιοχές, αλλά για… μεροκάματο
Πολλοί, που δεν ήταν σε εμφανείς θέσεις, όπως βοηθοί στη λάντζα, βοηθοί στα μαγειρεία, στα καθαριστήρια, στη συντήρηση, στις μεταφορές κ.λπ., εργάστηκαν χωρίς ασφάλιση για να εξοικονομήσουν περισσότερα χρήματα, αν και πάλι τα μεροκάματα ήταν χαμηλά.
Από εκεί και πέρα, εκείνο που πρέπει να σημειωθεί είναι οι άθλιες συνθήκες διαμονής των εποχικών εργαζομένων στις τουριστικές περιοχές. Εδώ, το κράτος θα πρέπει να κάνει αυτό που έκανε στα πλοία της ακτοπλοΐας πριν από πολλά χρόνια.
Μέχρι τότε, οι ναυτικοί, και ειδικά τα κατώτερα πληρώματα, κοιμόντουσαν στα… πανιόλα, δηλαδή στα χαμηλότερα μέρη του πλοίου, πολλοί μαζί, σε διπλές κουκέτες. Από την εποχή που εφαρμόστηκαν οι νέες διατάξεις, οι αξιωματικοί είναι στο πάνω deck με ατομικές καμπίνες και τα πληρώματα σε καμπίνες μέχρι δύο ατόμων, με δικό τους WC και μπάνιο.
Κάτι τέτοιο πρέπει να γίνει και στα ξενοδοχεία. Όταν προσλαμβάνουν εργαζομένους θα πρέπει να πηγαίνει ο ελεγκτής του ΟΑΕΔ για να διαπιστώσει ότι θα διαμένουν σε χώρους όπου υπάρχουν ανθρώπινες συνθήκες.
Με βάση τα ίδια στοιχεία, σε όλες τις περιοχές, το πρόβλημα με τις συνθήκες της στέγασης των εργαζομένων είναι οξύτατο, αλλά κρύβεται επιμελώς. Για να φτάνουν στο σημείο οι άνθρωποι αυτοί να υπομένουν τέτοιες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας, που θυμίζουν… γαλέρα, εύκολα μπορούμε να φανταστούμε την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει.
Εδώ οι ευθύνες είναι μεγάλες, τόσο από πλευράς Πολιτείας, που έχει αφήσει ασύδοτους τους επιχειρηματίες, όσο και από πλευράς εργαζομένων, που επιτρέπουν στον εαυτό τους να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Χρέος και των δύο, να βρουν τρόπους και μεθόδους για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Με την ευθύνη του κράτους, πάντως, να είναι πολύ μεγαλύτερη, γιατί αυτό μπορεί, αφού έχει την εξουσία, να πάρει μέτρα και να επιβάλει τη νομιμότητα.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Φωτο: Pixabay
Διαβάστε επίσης:
