Άγιος Νικηφόρος: Ο μάρτυρας που δίδαξε τη συγχώρεση απέναντι στο πείσμα
Άγιος Νικηφόρος: Η συγκλονιστική ιστορία του Αγίου Νικηφόρου, ο οποίος έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ., αποτελεί διαχρονικό μάθημα χριστιανικής αγάπης. Σε μια εποχή σκληρών διωγμών, ο Άγιος Νικηφόρος προτίμησε το μαρτύριο για να καλύψει το κενό που άφησε η λιποψυχία ενός ιερέα, ο οποίος αρνήθηκε πεισματικά να τον συγχωρέσει, χάνοντας τελικά τη θεία χάρη λίγο πριν το τέλος.
Η σύγκρουση και το πείσμα του Σαπρίκιου
Ο Άγιος Νικηφόρος συνδεόταν στενά με τον ιερέα Σαπρίκιο, μέχρι που μια συκοφαντία στάθηκε αφορμή για να γεννηθεί στην καρδιά του ιερέα ένα βαθύ μίσος. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες του Νικηφόρου να ζητήσει συγχώρεση και να αποκαταστήσει τις σχέσεις τους, ο Σαπρίκιος παρέμενε αμετάπειστος.
Ο διωγμός και η δοκιμασία της πίστης
Το 257 μ.Χ., κατά τον διωγμό του Βαλεριανού, ο Σαπρίκιος συνελήφθη ως χριστιανός ιερέας. Ακόμη και την ώρα που ο Σαπρίκιος οδηγούνταν στο μαρτύριο, ο Άγιος Νικηφόρος έπεφτε στα γόνατα, παρακαλώντας με δάκρυα για μια τελευταία ευλογία και συμφιλίωση. Η αδιαλλαξία του ιερέα όμως ήταν τέτοια, που τον απομάκρυνε με περιφρόνηση ακόμη και μπροστά στον θάνατο.
Η πτώση και το στεφάνι του μαρτυρίου
Η απουσία αγάπης στέρησε από τον Σαπρίκιο τη θεία ενίσχυση. Την κρίσιμη στιγμή του αποκεφαλισμού, λύγισε και αρνήθηκε τον Χριστό για να σωθεί. Τότε, ο Νικηφόρος, βλέποντας την προδοσία, ομολόγησε ο ίδιος την πίστη του και πήρε τη θέση του μελλοθάνατου. Έτσι, ο Άγιος Νικηφόρος αξιώθηκε το στεφάνι του μαρτυρίου, αφήνοντας στον Σαπρίκιο το στίγμα της ατιμίας και της άρνησης.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ὁ Μάρτυς σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτοῦ, τὸ στέφος ἐκομίσατο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἔχων γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλεν ἔθραυσε καὶ δαιμόνων τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Με πληροφορίες απο το saint.gr
