Δήμος Πειραιά: Κινδυνεύει να τσιμεντοποιηθεί και να θαφτεί ιστορικό καταφύγιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου
–Να παρέμβουν αμέσως ο Δήμος και το υπουργείο Πολιτισμού
Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ
Πριν από λίγες μέρες, είχαμε γράψει ένα ρεπορτάζ σχετικά με τις ανησυχίες της υπουργού Πολιτισμού για το Δημοτικό Θέατρο. Πριν αλέκτορα φωνήσαι, επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά η αδιαφορία για την πολιτιστική και ιστορική παράδοση της πόλης.
Στο οικοδομικό τετράγωνο Γρηγόρη Λαμπράκη, Διστόμου και Ανδρούτσου, εκεί όπου πρόκειται να ανεγερθεί ένα ακόμα τσιμεντένιο τέρας, στα πλαίσια του «Piraeus Gate», που υλοποιεί η εταιρεία DKG Development, κατά τη διάρκεια των εκσκαφών για τα θεμέλια αποκαλύφθηκε καταφύγιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πρόκειται για ένα καταφύγιο που διατηρείται σε κατάσταση που μπορεί να αναδειχθεί και το οποίο ήταν σημείο αναφοράς για τον κατοχικό Πειραιά, αφού αποτέλεσε την… ομπρέλα ασφαλείας για τους κατοίκους ολόκληρης της περιοχής της Γούβας του Βάβουλα και, πιο πάνω, της Ευαγγελίστριας. Σήμερα δεν ζουν πια εκείνοι που χρησιμοποίησαν το καταφύγιο, όμως οι γονείς μας, οι θείοι μας, ο περίγυρός μας, για πολλά χρόνια, όλο γι’ αυτό το καταφύγιο μιλούσαν και όλοι έλεγαν πως θεωρούνταν από τα μεγαλύτερα και πιο ασφαλή στα Βαλκάνια, αφού το ευνοούσε και η μορφολογία του εδάφους.
Το καταφύγιο αυτό είναι κομμάτι της ιστορίας της πόλης και θα έπρεπε να αναδειχθεί και όχι να θαφτεί στα θεμέλια του κτιρίου. Ήδη, επειδή ήταν εγκαταλελειμμένο και σε χώρο μη επισκέψιμο, είχε ξεχαστεί, το είχαμε ξεχάσει ακόμα κι εμείς που το γνωρίζαμε, είχαμε ακούσει γι’ αυτό, υπήρχαν αναφορές και μνήμες. Όμως, επειδή όσοι το γνώριζαν έχουν φύγει από τη ζωή και όσοι είχαν ακούσει δεν το έβλεπαν, ξεχάστηκε. Και αν δεν υπήρχαν οι εργασίες της οικοδομής, θα χανόταν οριστικά.
Τώρα, που ξανάρθε στο φως, τι θα γίνει; Θα τσιμεντοποιηθεί, θα θαφτεί, θα εξαφανιστεί ή θα αναδειχθεί;
Δεν νομίζω να υπάρχει Πειραιώτης που να μη θέλει να αναδειχθεί, ώστε να μην κοπεί το νήμα της ιστορικής διαδρομής της πόλης. Επειδή, όμως, ο Πειραιάς δεν διοικείται από Πειραιώτες, πολύ φοβόμαστε ότι θα το αφήσουν να γίνει τσιμέντο.
Γι’ αυτό κάνουμε έκκληση στην υπουργό Πολιτισμού, στην Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων, σε κάθε αρμόδιο που πονάει αυτήν την πόλη, και δεν τη βλέπει ως επενδυτική ευκαιρία, να ενεργοποιηθούν και να αποτρέψουν τον αφανισμό του χώρου που στέγασε την αγωνία, τον πόνο, τη δυστυχία αλλά και την ελπίδα των γονιών μας και των παππούδων μας στις δύσκολες, φρικαλέες μέρες της Κατοχής. Για εμάς, τους Πειραιώτες, τα καταφύγια δεν είναι απλά ορύγματα, είναι κομμάτια του εαυτού μας, της ιστορίας μας και δεν θα επιτρέψουμε να εξαφανιστούν.
Η Δημοτική Αρχή είναι 15 χρόνια στην εξουσία, δεν δικαιολογείται πλέον να λέει ότι δεν ξέρει, δεν γνωρίζει. Έχει υποχρέωση να ιχνηλατήσει και να αναδείξει την ιστορία της πόλης. Να σταματήσει αμέσως τα έργα και να φροντίσει, σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού, να αναδείξει το ιστορικό καταφύγιο. Γιατί η Ιστορία δεν τσιμεντοποιείται ούτε θάβεται. Γιατί η Ιστορία διδάσκει. Ας την διατηρούμε, λοιπόν, ζωντανή, για να μαθαίνουμε.
