Ας κοιτάξουν πού ήταν η Ελλάδα το ʼ60, το ʼ70, ακόμη και το ʼ80. Και ας πουν αν συγκρίνεται η ζωή εκείνα τα χρόνια με το πώς ζούμε σήμερα.
Δεν λέμε ότι όλα είναι τέλεια. Ότι δεν θα μπορούσαν να είναι καλύτερα. Ότι το κράτος δεν θα έπρεπε να ήταν πιο κοντά στον πολίτη… Αλλά το χθες από το σήμερα απέχει μίλια μακριά!
Μόνο τα σπίτια όπου ζούμε. Τα ρούχα που φοράμε. Οι δρόμοι, οι επικοινωνίες, το ρεύμα, δείχνουν με μια ματιά τη διαφορά!
Ας πάψουμε λοιπόν να γκρινιάζουμε και να τα βάζουμε με την ίδια τη χώρα μας. Κι ας βάλουμε όλοι ένα χεράκι για να κάνουμε και τη ζωή μας και την Ελλαδίτσα μας καλύτερη. Και το μπορούμε, όπως μπορούμε και την οικονομική κρίση, που έχει γονατίσει χώρες-κολοσσούς, να την ξεπεράσουμε, αρκεί να δουλέψουμε λίγο περισσότερο.
Έτσι θα διαψεύσουμε τις μόνιμες Κασσάνδρες που λίγο πολύ δεν μας χωνεύουν. Και θα ανταποδώσουμε αυτά που χρωστάμε σʼ όλους εκείνους που μας παρέδωσαν τούτη την πατρίδα. Αλλά και στη γενιά που θα πάρει τη σκυτάλη…
