Πολλά ακούμε για τα νοσοκομεία της Αττικής και πολλά διαπιστώνουμε όταν τύχει και τα επισκεφθούμε με κάποιον δικό μας που έχει ανάγκη ή όταν έχουμε πρόβλημα υγείας εμείς οι ίδιοι. Καθυστερήσεις, πολύωρη αναμονή, ουρές και συνωστισμός συνθέτουν το σκηνικό που επικρατεί στα εφημερεύοντα νοσοκομεία. Και, φυσικά, τα παράπονα και ο εκνευρισμός από τους ανθρώπους που περιμένουν με τις ώρες για να βρουν την υγειά τους.
Φαίνεται, όμως, πως το σκηνικό αυτό δεν είναι μόνο… ελληνικό προνόμιο.
Γιατί τα ίδια και χειρότερα συνάντησε ένα γκρουπ Ελλήνων που είχε πάει την περασμένη εβδομάδα εκδρομή στη Λισαβόνα.
Μια κυρία σκόνταψε σε ένα κεντρικό πεζοδρόμιο, που δεν είχε να ζηλέψει σε κακοτεχνίες και ανωμαλίες τίποτα από τα δικά μας, και βρέθηκε στα επείγοντα νοσοκομείου που εφημέρευε. Για κάτι εξετάσεις και μία μαγνητική έμεινε κοντά πέντε ώρες και στο τέλος υπέγραψε και έφυγε, για να μην… ξενυχτήσει εκεί.
Δεν λέμε ότι, επειδή και σε άλλες χώρες της ΕΕ η κατάσταση στην υγεία είναι απογοητευτική, πρέπει εμείς εδώ να αισθανόμαστε… άνετοι και να μη διεκδικούμε, αλίμονο, λέμε, όμως, πως τελικά η εφημερία σε κεντρικά νοσοκομεία μεγάλων πόλεων δεν είναι απλή υπόθεση και θα πρέπει να έχουμε κατανόηση. Και, κυρίως, να μην τα βάζουμε με το προσωπικό και τους γιατρούς, γιατί τραβάνε μεγάλο ζόρι, το οποίο δεν πληρώνεται με τίποτα.
Εκείνοι που φταίνε συνήθως δεν είναι στο πεδίο την κρίσιμη ώρα και τα ακούνε άλλοι για λογαριασμό τους. Χτυπάμε, δηλαδή, το σαμάρι επειδή δεν βρίσκουμε τον γάιδαρο.
Γι’ αυτό, λοιπόν, ας είμαστε πιο προσεκτικοί σε τέτοιες περιπτώσεις και ας μην ξεσπάμε όπου βρούμε. Γιατί αδικούμε ανθρώπους που δεν το αξίζουν…
