–Ποντάρουν στο ότι δεν θα τα βγάλει πέρα με τη γραφειοκρατία και θα εγκαταλείψει
Η πρόσφατη έγκριση της Τράπεζας της Ελλάδος για την ίδρυση υποκαταστήματος της Revolut στη χώρα μας, σε συνδυασμό με την επικείμενη παροχή ελληνικού IBAN, δεν είναι απλώς άλλη μία είδηση. Αποτελεί το εναρκτήριο λάκτισμα για μια τεκτονική αλλαγή στο εγχώριο τραπεζικό τοπίο.
Η ψηφιακή τράπεζα έχει επιλέξει την Ελλάδα ως στρατηγικό test market, με ξεκάθαρο στόχο να αποδείξει ότι μπορεί να μετεξελιχθεί στην κύρια τράπεζα του μέσου πολίτη, εκεί δηλαδή όπου θα καταβάλλεται απευθείας η μισθοδοσία του και θα εκτελούνται οι καθημερινές του συναλλαγές.
Για να πετύχει αυτό το πείραμα και να εδραιωθεί στην αγορά, η πλατφόρμα είναι διατεθειμένη να επενδύσει τεράστια ποσά και πόρους, μεταφέροντας πλέον αφόρητη πίεση στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα
Ωστόσο, οι ξένοι τεχνοκράτες μάλλον δεν είναι προετοιμασμένοι για αυτό που θα αντιμετωπίσουν στο επόμενο στάδιο: Τη μετωπική σύγκρουση με το «τέρας» της ελληνικής γραφειοκρατίας.
Εδώ ακριβώς εναποθέτουν τις κρυφές τους ελπίδες οι εγχώριοι τραπεζίτες. Ποντάρουν στο ότι οι δαιδαλώδεις διαδικασίες, η δομική αγκύλωση του συστήματος και οι αυστηροί ρυθμιστικοί λαβύρινθοι της Τράπεζας της Ελλάδος θα λειτουργήσουν ως ένα ισχυρό, αόρατο φρένο, πνίγοντας κάθε ίχνος πραγματικού innovation που σκοπεύει να εφαρμόσει η Revolut.
Αυτή η προσδοκία της θεσμικής αδράνειας εξηγεί εν πολλοίς και την αλαζονική στάση των ελληνικών τραπεζών. Έχουν κυριολεκτικά γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τον μέσο καταναλωτή και τις πραγματικές του ανάγκες. Αντί να βελτιώνουν την καθημερινότητα των πελατών τους προσφέροντας ανταγωνιστικά προϊόντα, αναλώνονται σε βαρύγδουπες εξαγγελίες για νέες εξαγορές και δήθεν επαναστατικές ενσωματώσεις εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης (AI), δημιουργώντας απλώς μια επικοινωνιακή επίφαση εκσυγχρονισμού. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ πιο κυνική και αποτυπώνεται περίτρανα στο ερώτημα που έθεσε εύστοχα πρόσφατα ο νομικός Λεωνίδας Στάμος μέσα από πρόσφατο άρθρο του.
Η σιωπηλή αλήθεια είναι πως η ιλιγγιώδης κερδοφορία των τεσσάρων συστημικών τραπεζών μας, η οποία σκαρφαλώνει στα 4,7 δισ. ευρώ –σε μια χώρα όπου επτά στους δέκα καταθέτες έχουν λιγότερα από 1.000 ευρώ στον λογαριασμό τους–, δεν προέρχεται από την επιτυχημένη λιανική τραπεζική ή τις καινοτόμες υπηρεσίες τους.
Βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη διαχείριση, στη διακίνηση και στην εκμετάλλευση του πακτωλού των κρατικών και ευρωπαϊκών κεφαλαίων, που διοχετεύονται υποχρεωτικά μέσω αυτών.
Η Revolut έρχεται πλέον ανοιχτά να διεκδικήσει τον παραμελημένο μέσο έλληνα πελάτη. Το αν η τεχνολογική της ευελιξία θα καταφέρει να νικήσει τον βάλτο της γραφειοκρατίας, στον οποίο επενδύει το εγχώριο τραπεζικό ολιγοπώλιο για να προστατεύσει τα προνόμιά του, είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης μέρας.
