Ο ιδιότυπος… εποικισμός του Έβρου
Κραυγή αγωνίας βγάζει ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Γιάννης Ζαμπούκης σχετικά με τον… αθόρυβο εποικισμό εγκαταλειμμένων χωριών του Έβρου από βούλγαρους πολίτες, οι οποίοι αγοράζουν καρά συρροή παραδοσιακά σπίτια αντί 10.000 ή 15.000 ευρώ.
Από το 2023 και μετά, πάνω από 100 σπίτια έχουν περιέλθει σε χέρια Βούλγαρων, ενώ χιλιάδες είναι οι αγγελίες στα βουλγαρικά ΜΜΕ που διαφημίζουν φθηνά σπίτια στην Ελλάδα, και μάλιστα με δανειοδότηση των τραπεζών της γειτονικής χώρας.
Δεν θα μας απασχολούσε ιδιαιτέρως το ζήτημα, αν δεν παρακολουθούσαμε την προσήλωση που δείχνουν οι γειτονικές μας χώρες στις διεκδικήσεις τους και στην προάσπιση των εθνικών τους συμφερόντων, συνθήκες στις οποίες, δυστυχώς, εμείς υστερούμε, είτε από ιδεολογία, είτε από αδιαφορία, είτε από έλλειψη διπλωματικής κουλτούρας.
Μόλις πριν από 45 μέρες, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απαγόρευσε στους Σκοπιανούς να μιλάνε για «μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα», κατόπιν πιέσεων και βέτο που άσκησαν οι βούλγαροι ευρωβουλευτές. Οι δικοί μας δεν τόλμησαν να αρθρώσουν λέξη, αφού οι Σκοπιανοί έφεραν ως επιχείρημα για να κατοχυρώσουν «μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα» τη Συμφωνία των Πρεσπών!
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι τη στιγμή που εμείς δίνουμε «μακεδονικό» όνομα και «μακεδονική» γλωσσική υπόσταση στα Σκόπια, οι Βούλγαροι δεν υποχωρούν από τις κόκκινες γραμμές τους και διεκδικούν αυτά που πιστεύουν ότι δικαιούνται.
Με την ίδια λογική, εκμεταλλεύονται την ευρωπαϊκή νομοθεσία για να προωθήσουν τα σχέδιά τους σε βάρος της χώρας μας, με τον ιδιότυπο εποικισμό που επιχειρούν. Και εμείς κάνουμε ότι δεν… βλέπουμε ή ότι δεν καταλαβαίνουμε.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο των Συμβολαιογράφων Θράκης κ. Τερζίδη, με βάση την ευρωπαϊκή νομοθεσία, όπως αυτή τροποποιήθηκε το 2011, κάθε εταιρεία που έχει έδρα στην Ελλάδα ή σε άλλη χώρα της ΕΕ μπορεί να προχωρήσει στην αγορά ακινήτου σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί ως παραμεθόριες, χωρίς την έγκριση της αρμόδιας επιτροπής, στην οποία μετέχει και εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας. Το ίδιο ισχύει και για τους υπηκόους ευρωπαϊκών χωρών σε σχέση με τους πολίτες τρίτων χωρών. Αυτήν τη διάταξη εκμεταλλεύονται οι γείτονές μας και προχωρούν σε μαζικές εξαγορές ακινήτων στις παραμεθόριες περιοχές, με τη βοήθεια μάλιστα των βουλγαρικών τραπεζών.
Απέναντι σε αυτό εμείς δεν κάνουμε τίποτα. Απλώς παρακολουθούμε τον αφελληνισμό ολόκληρων χωριών στην παραμεθόριο, χωρίς καμία διαμαρτυρία στα ευρωπαϊκά όργανα, χωρίς καμία πίεση, χωρίς κανένα βέτο. Να μη… χαλάσουμε το χατίρι κανενός. Να μην… κακοκαρδίσουμε τους γείτονες.
Μια χώρα, όμως, που δεν νοιάζεται για την τρομακτική μείωση του πληθυσμού της, λόγω της όξυνσης του Δημογραφικού, που δεν ανησυχεί για την αθρόα εξαγορά κατοικιών στα σύνορά της από κατοίκους χωρών που εποφθαλμιούν εδάφη της, τι μέλλον μπορεί να έχει και σε τι μπορεί να ελπίζει;
Μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας, μόνοι μας βαδίζουμε στον γκρεμό. Γιατί, άραγε; Τι μας έκανε αυτή η χώρα που θέλουμε να την παραδώσουμε, αυτή η φυλή που θέλουμε να εξαφανίσουμε; Μήπως ότι μας κληροδότησαν μια τεράστια ιστορία, μια ανεκτίμητη φιλοσοφία, έναν μοναδικό πολιτισμό που δεν μπορούμε να τα αντέξουμε;
Τότε, πραγματικά, είμαστε άξιοι της μοίρας μας…
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
