Μια θρακιώτικη στιγμή στην Ιστορία…
Τιμήθηκε και φέτος στην Κομοτηνή η επέτειος της Μάχης των Οχυρών, στο θρυλικό Οχυρό της Νυμφαίας, όπου στις 6 Απριλίου 1941 οι έλληνες πολεμιστές καθήλωσαν τη γερμανική μηχανή, καταφέρνοντας να προκαλέσουν τον θαυμασμό και τον σεβασμό ακόμη και του εχθρού.
Η εκδήλωση αποτέλεσε έναν ελάχιστο φόρο τιμής στον «πόλεμο των στοών» και στην ηρωική αντίσταση δεκατεσσάρων αξιωματικών και 364 οπλιτών, που ύψωσαν ανάστημα απέναντι στην υπεροπλία της γερμανικής πολεμικής μηχανής, γράφοντας μία από τις ενδοξότερες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Αυτή η ιστορική στιγμή συμπυκνώνεται στα λόγια του επικεφαλής των ηρώων, ταγματάρχη Αλέξανδρο Αναγνωστό, όταν ο γερμανός στρατηγός (διοικητής του 30ού Σώματος Στρατού) αναγκάστηκε να τον χαιρετήσει σε στάση προσοχής, δηλώνοντας: «Το Γερμανικό Έθνος συγχαίρει τους υπερασπιστές του Οχυρού, οι οποίοι επισκίασαν τη δόξα του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή.
Τα ραδιόφωνα του Βερολίνου και του Λονδίνου έψαλλαν ύμνους για εσάς», με τον ταγματάρχη να δίνει την ιστορική απάντηση: «Ουδέν πράξαμε, ει μη μόνον το καθήκον μας».
Να υπενθυμίσουμε ότι η ζώνη κατασκευής του έργου ξεκινούσε από την Ανατολική Μακεδονία (όρος Μπέλες) μέχρι την Κομοτηνή καλύπτοντας τμηματικά μήκος περίπου 300 χλμ., χωρίς να περιλαμβάνονται σ’ αυτήν οι επεκτάσεις αντιαρματικών ζωνών και άλλων συμπληρωματικών οχυρώσεων, που έφταναν μέχρι τον Έβρο. Κύριος σκοπός της κατασκευής της οχυρωματικής αυτής γραμμής –της γραμμής Μεταξά, όπως είναι γνωστή– δεν ήταν η συνεχής παθητική άμυνα, αλλά η απόκρουση μιας αιφνίδιας εχθρικής προσβολής, με παράλληλη εξασφάλιση προκάλυψης τμημάτων στρατού εκστρατείας.
Η φετινή, 85η επέτειος ήταν ιδιαίτερη, καθώς συμμετείχαν στις εορταστικές εκδηλώσεις 27 μαθητές και τρεις καθηγήτριες από το 2ο Γυμνάσιο Πετρούπολης Αττικής, στο πλαίσιο του περιβαλλοντικού προγράμματος «Θρακιώτικες Διαδρομές: Νερό, Δάσος, Πόλις».
Η παρουσία αυτών των παιδιών τη συγκεκριμένη στιγμή λαμβάνει ξεχωριστή σημασία, καθώς η συμβολή της Θράκης στους αγώνες του Έθνους –στον Β’ ΠΠ, εν προκειμένω– αναδεικνύεται εκτός των τειχών, και μάλιστα με τρόπο βιωματικό.
Πάντως, η εβδομάδα που πέρασε περιλάμβανε και μια άλλη τιμητική εκδήλωση, ένα αφιέρωμα στην έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ (1955 – 1959), το οποίο πραγματοποιήθηκε το πρωί της Τετάρτης 1 Απριλίου στο αμφιθέατρο του 5ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής.
Κεντρικό πρόσωπο της ημέρας ήταν ο Ανδρέας Βασιλείου, ένας αφανής ήρωας του Κυπριακού Ελληνισμού που πλέον κατοικεί σε οικισμό του Δήμου Κομοτηνής, ο οποίος και τον τίμησε για την προσφορά του. Ο κ. Βασιλείου, σε μια δημόσια κατάθεση ψυχής, περιέγραψε τις στιγμές που έζησε ως έφηβος 16 ετών, όταν συμμετείχε σε επιχείρηση σαμποτάζ στο αεροδρόμιο του Ακρωτηρίου τον Νοέμβριο του 1957.
«Λουλούδι του… μπαχτσέ»
Στην πεζή και… σκοτεινή σύγχρονη πραγματικότητα, λίγες ημέρες μετά τον εορτασμό του Ραμαζάν Μπαϊράμ από τους μουσουλμάνους συμπολίτες μας, έγινε γνωστό ότι ο κύριος χρηματοδότης των δείπνων (ιφτάρ) κατά την περίοδο της νηστείας των μουσουλμάνων –και στην ελληνική Θράκη– συνελήφθη, και μάλιστα ύστερα από συντονισμένη επιχείρηση που εκτελέστηκε από κλιμάκια της Διεύθυνσης Οργανωμένου Εγκλήματος, που επεκτάθηκε σε πέντε πόλεις της γείτονος: Προύσα, Κωνσταντινούπολη, Μπαλίκεσιρ και Ντιγιαρμπακίρ…
Πρόκειται για τον δήμαρχο Προύσας Μουσταφά Μποζμπέι, πολύ… γνωστό μας, ο οποίος διατηρεί στενές επαφές με μειονοτικούς (κυρίως αμ-φορείς), συμμετέχοντας σε εκδηλώσεις είτε ως προσκεκλημένος είτε ως… συνδιοργανωτής, αλλά, καθώς φαίνεται, και ως… χρηματοδότης.
Ο συγκεκριμένος, λοιπόν, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Γενικής Εισαγγελίας Προύσας, φέρεται ως επικεφαλής εγκληματικής οργάνωσης. Να σημειωθεί ότι μεταξύ των… 55 συλληφθέντων περιλαμβάνονται… η σύζυγος, η κόρη και ο αδελφός του. Το κατηγορητήριο που βαραίνει τον κ. Μποζμπέι είναι ιδιαίτερα βαρύ, καθώς περιλαμβάνει τη σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, τη δωροδοκία, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος από παράνομες δραστηριότητες και την πρόκληση πολεοδομικής ρύπανσης. Η έρευνα των Αρχών περιλάμβανε εφόδους σε 51 κατοικίες, 23 εταιρείες και ένα ίδρυμα, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται για τον εντοπισμό τεσσάρων ακόμη φυγόδικων.
Υπενθυμίζουμε ότι μόλις τον Φεβρουάριο ο Μουσταφά Μποζμπέι επισκέφθηκε την Κομοτηνή και είχε συναντήσεις με τον ψευδομουφτή στην Κομοτηνή, τους εκπροσώπους του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας αλλά και της «Τουρκικής» Νεολαίας Κομοτηνής, για να ολοκληρώσει την παρουσία του στην Κομοτηνή, με… «γεύμα αδελφοσύνης που διοργάνωσε ο Δήμος Προύσας για το Ραμαζάνι»…
Όχι ότι κάνει μας εντύπωση το ότι αυτοί κάνουν ιφτάρ-πλυντήρια, αλλά μήπως θα πρέπει κάποια στιγμή να κινηθούν οι εγχώριοι ελεγκτικοί μηχανισμοί; Για να δούμε, δηλαδή, σε τι φάση βρισκόμαστε…
Ακόμα όρθιοι…
Αν και δεν έχει ακριβώς αποσαφηνιστεί η στάση πολιτικών, αυτοδιοικητικών και λοιπών της περιοχής μας σχετικά με τα «Μεταλλεία Θράκης», τα αναβαπτιζόμενα από «Χρυσωρυχεία Θράκης», οι φορείς στέκονται με παρρησία απέναντι στους χρυσοθήρες, που κάνουν ό,τι μπορούν για να κάμψουν τη βούληση της τοπικής κοινωνίας. Μάλιστα, σε αυτήν τη φάση σημειώνεται περιφερειακή σύμπνοια (όχι ότι περίμενε κάποιος διαφορετική στάση) απέναντι στα χρυσωρυχεία, τα οποία, στο πλαίσιο της επιθετικής τους πολιτικής, προχώρησαν στη δωρεά οχήματος στο Νοσοκομείο Κομοτηνής.
Με κοινό ψήφισμα-κόλαφο, οι Ιατρικοί Σύλλογοι Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (Καβάλας, Δράμας, Ξάνθης, Ροδόπης, Έβρου), το οποίο και υπογράφεται από τους προέδρους τους, λένε «Όχι» στη δωρεά, την οποία χαρακτηρίζουν ως «εργαλείο εξαγοράς συνειδήσεων», τονίζοντας ότι η Δημόσια Υγεία δεν πρέπει να εξαρτάται από δραστηριότητες που προκαλούν περιβαλλοντικές ανησυχίες και κοινωνικό διχασμό.
Οι εκπρόσωποι του ιατρικού κόσμου κάνουν λόγο για προσπάθεια καλλιέργειας «ψευδούς εικόνας κοινωνικής αποδοχής» από πλευράς της εταιρείας, ενώ χαρακτηρίζουν τέτοιου είδους χορηγίες ως «εργαλείο εξαγοράς συνειδήσεων» που υπονομεύει τον δημόσιο χαρακτήρα της υγείας.
Παράλληλα, καλούν τη διοίκηση του «Σισμανόγλειου» να σταθεί στο ύψος του θεσμικού της ρόλου και να προστατεύσει την ανεξαρτησία του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Το ψήφισμα κλείνει με μια σαφή προειδοποίηση προς την Πολιτεία για τη συστηματική ενίσχυση των δομών υγείας με επαρκές προσωπικό και μέσα, ώστε να μην υπάρχει ανάγκη για «εξωθεσμικές λύσεις», καταλήγοντας στη χαρακτηριστική φράση ότι «η υγεία και το περιβάλλον δεν μπαίνουν σε ζυγαριά και δεν ‘‘χρυσώνονται’’».
Έλλη Μητακίδου
