
Ψάχνουν δεκανίκια για μετά τις εκλογές
ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΥΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Η πρόταση του Άδ. Γεωργιάδη για κυβερνητική συνεργασία, μετά τις εκλογές, της Νέας Δημοκρατίας με το υπό ίδρυση κόμμα του Αντ. Σαμαρά, δεδομένης της… προϊστορίας και των συνθηκών, ήταν ό,τι πιο εξωφρενικό ακούστηκε τις τελευταίες δεκαετίες στο πολιτικό στερέωμα της χώρας!
Η δε επισήμανσή του ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα πρέπει να αποδεχθεί επικεφαλής της συγκεκριμένης κυβέρνησης να είναι ο σημερινός πρωθυπουργός έκανε ακόμη πιο… εξωφρενικό το όλο ζήτημα.
Στην πραγματικότητα, τοποθετήσεις όπως αυτή του κ. Γεωργιάδη, αλλά και άλλων κυβερνητικών στελεχών, αντανακλούν το… άγχος τους για την επόμενη ημέρα. Καθότι, σε αντίθεση με το αφήγημα περί της… εφικτής αυτοδυναμίας, που καλλιεργεί το Μέγαρο Μαξίμου, η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας κινείται στον… αστερισμό των κυβερνήσεων συνεργασίας! Και στην αναζήτηση των πιθανών εταίρων.
Στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης έχουν επανέλθει οι συζητήσεις για συνεργασία με κόμματα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, δεδομένου ότι στα αριστερά της δεν υπάρχουν πρόθυμοι. Στο πλαίσιο αυτό, ορισμένοι επιχειρούν να ανοίξουν διαύλους επικοινωνίας με τον Κυρ. Βελόπουλο, καθότι, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, το ποσοστό που θα συγκεντρώσει η Ελληνική Λύση θα είναι ικανό προκειμένου να δώσει στη Νέα Δημοκρατία μια άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τα συγκεκριμένα, μάλιστα, στελέχη υποστηρίζουν ότι με το κόμμα του κ. Βελόπουλου υπάρχουν περισσότερα κοινά από ό,τι με το ΠΑΣΟΚ. Το θέμα είναι ότι ο τελευταίος δεν δείχνει διατεθειμένος να μπει σε αυτό το παζάρι με αντάλλαγμα κάποιες υπουργικές καρέκλες, καθώς το πολιτικό του μέλλον θα είναι αβέβαιο μετά από μια τέτοια σύμπραξη.
Η… λύση της Φωνής Λογικής έχει εκ προοιμίου αποκλεισθεί, αφενός διότι η Αφρ. Λατινοπούλου συνεχίζει να κινείται σε τροχιά ευθείας σύγκρουσης με την κυβερνητική πλειοψηφία και αφετέρου διότι το ποσοστό που αναμένεται να συγκεντρώσει στις επόμενες εκλογές, στην περίπτωση που μπει στη Βουλή, δεν θα αρκεί στον Κυρ. Μητσοτάκη για να σχηματίσει μια ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Και κάπου εκεί τελειώνουν οι… προσδοκίες του Μεγάρου Μαξίμου, καθώς έτεροι υποψήφιοι για μια κυβέρνηση συνεργασίας δεν υπάρχουν ούτε πρόκειται να προκύψουν στην πορεία.