Λ. Στολτίδης στο “Π”: Οι εργαζόμενοι δεν είναι μηχανές και η ζωή τους δεν μπορεί να είναι μια ατέλειωτη βάρδια εργασίας
Του
ΛΕΩΝΙΔΑ ΣΤΟΛΤΙΔΗ
Βουλευτή ΚΚΕ Β’ Θεσσαλονίκης
Στη συζήτηση για την ψήφιση του αντεργατικού νομοσχεδίου, τις προηγούμενες ημέρες, η κυβέρνηση έδειξε για άλλη μία φορά την αποφασιστικότητά της να τσακίσει όποια δικαιώματα της εργατικής τάξης έχουν απομείνει όρθια.
Διαβάστε επίσης: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ Ο λαός μπαίνει σε μεγάλους κινδύνους
Με τη διάταξη για 13 ώρες δουλειάς σε έναν εργοδότη, αλλά και με τα υπόλοιπα άρθρα –όπως η κατάργηση της έως σήμερα κατοχυρωμένης, συνεχόμενης θερινής άδειας–, η κυβέρνηση της ΝΔ πρόσθεσε νέες ρυθμίσεις που συμβάλλουν στην κατάργηση των ορίων μεταξύ εργάσιμου και μη εργάσιμου χρόνου, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της ΕΕ, όπως την Οδηγία 88/2003, αλλά και προηγούμενους νόμους που έχουν ψηφιστεί.
Άλλωστε, η επιχείρηση «διευθέτησης του εργάσιμου χρόνου» εξελίσσεται τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ η νομοθετική κατοχύρωση αυτής της «διευθέτησης» γίνεται με εννιά διαφορετικούς νόμους των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ από το 1990. Για να μην ξεχνάμε και τις ευθύνες που συλλογικά έχουν οι παραπάνω, αφού, είτε ως κυβέρνηση είτε ως συστημική αντιπολίτευση, συνδιαμόρφωσαν το νομοθετικό πλαίσιο που συμπληρώνει το αντεργατικό έκτρωμα της σημερινής κυβέρνησης, συντέλεσαν στο τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων και στην αντεργατική και αντιλαϊκή κατρακύλα που συντελείται όλο αυτό το διάστημα, σε βάρος της ζωής των εργαζομένων.
Το νομοσχέδιο αυτό –νόμος πλέον– είναι κομμένο και ραμμένο στις απαιτήσεις της εργοδοσίας, για να θωρακίσουν και να ενισχύσουν την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητά τους, ιδίως στις σημερινές συνθήκες στροφής στην πολεμική οικονομία και στις ανάγκες που προκύπτουν από αυτή.
Και το επιχείρημα που θα χρησιμοποιούν είναι «τα κεφάλια μέσα, δούλευε όσο και όποτε θέλει ο εργοδότης γιατί αυτό απαιτεί το εθνικό συμφέρον», το οποίο εθνικό συμφέρον και σ’ αυτήν την περίπτωση ταυτίζεται με το συμφέρον κάποιων επιχειρηματικών ομίλων.
Η κυβέρνηση επέμεινε στις προκλήσεις και σε όλα όσα το προηγούμενο διάστημα αναμασούσε για να υπερασπιστεί αυτό το αντεργατικό έκτρωμα –όπως το εξωφρενικό ότι δήθεν το ζήτησαν οι εργαζόμενοι–, το οποίο απογειώνει την εκμετάλλευση, ξεχειλώνει τον εργάσιμο χρόνο και αποδιοργανώνει πλήρως τη ζωή του εργαζομένου.
Χρησιμοποίησε, μάλιστα, και τον προκλητικό τίτλο «δίκαιη εργασία για όλους» για ένα νομοσχέδιο που μόνο οι 11 εργοδοτικοί φορείς που κάλεσε στη Βουλή της έδωσαν συγχαρητήρια, κανείς άλλος! Ελάχιστα συνδικάτα και επιστημονικοί φορείς αρμόδιοι για τις συνέπειες της υπερεργασίας είχαν κληθεί –όπως η εκπρόσωπος των Επιθεωρητών Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία–, οι οποίοι όλοι τους ήταν κόλαφος για τις καταστροφικές συνέπειες του νομοσχεδίου αυτού. Δεν κλήθηκαν καν οι εκπρόσωποι των Γιατρών Εργασίας, που είναι οι πλέον αρμόδιοι.
Στον αντίποδα, οι εργαζόμενοι, με τις μεγάλες κινητοποιήσεις τους, με τις μαζικές τους διεργασίες στους χώρους δουλειάς, έκαναν φύλλο και φτερό τους σαθρούς κυβερνητικούς ισχυρισμούς, αποκάλυψαν τι πραγματικά προβλέπει το αντεργατικό έκτρωμα και ποιος ωφελείται απ’ αυτό. Διατράνωσαν την άποψή τους ότι η θέση και αυτού του εκτρώματος είναι στον σκουπιδοτενεκέ, όπου και θα το πετάξει η εργατική τάξη με την πάλη της. Γιατί έτσι θα γίνει, θα μείνει στα χαρτιά, όπως και άλλα στο παρελθόν.
Έτσι ακυρώθηκαν στην πράξη νόμοι για τον περιορισμό της απεργίας, έτσι έμειναν στα χαρτιά τα 12ωρα στα Μεταλλεία Χαλκιδικής. Έτσι υπογράφτηκαν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στους οικοδόμους, στους μεταλλεργάτες της Ζώνης, στους λιμενεργάτες της Cosco, σε δεκάδες άλλους χώρους δουλειάς, με συγκροτημένα δικαιώματα και καλύτερους μισθούς. Έτσι θα πεταχτούν στα σκουπίδια και οι 13 ώρες δουλειάς και η… ευελιξία.
Το ΚΚΕ θα είναι στην πρώτη γραμμή για να μπει στο στόχαστρο όλο το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο που διαθέτει το αστικό κράτος, διεκδικώντας: 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, με αυξήσεις στους μισθούς, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που έφεραν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, κατάργηση της δουλειάς την Κυριακή, μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με πλήρη – σύγχρονα δικαιώματα, αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν κοινωνικές υποδομές.
Γιατί σύγχρονο, ρεαλιστικό και ανθρώπινο δεν είναι η εργασιακή σκλαβιά που μας ετοιμάζουν. Οι εργαζόμενοι δεν είναι μηχανές και η ζωή τους δεν μπορεί να είναι μια ατέλειωτη βάρδια εργασίας, για να βγάζουν αμύθητα πλούτη οι εκμεταλλευτές τους.
Διαβάστε επίσης: Θέσεις 22ου Συνεδρίου ΚΚΕ (Μέρος Α’) – Του Ν. Στραβελάκη
Υπάρχουν, πλέον, όλες οι επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες, που μπορούν να αξιοποιηθούν για μια καλύτερη ζωή. Γιατί σύγχρονο και ρεαλιστικό σήμερα είναι να δουλεύουνε οι εργαζόμενοι λιγότερο και να ζούνε περισσότερο, να απολαμβάνουν τον πλούτο που οι ίδιοι παράγουν.
