Η χώρα… μπάζει από παντού
Οι καταρρακτώδεις βροχές των περασμένων ημερών και οι θυελλώδεις άνεμοι ανέδειξαν για πολλοστή φορά τις φοβερές αδυναμίες που έχει το κράτος, οι οποίες συχνά γίνονται αιτία να χάνονται τζάμπα άνθρωποι και να ξεκληρίζονται οικογένειες.
Είναι γεγονός ότι οι μετεωρολόγοι είχαν εγκαίρως προειδοποιήσει για την κακοκαιρία που πλησίαζε, γι’ αυτό και το κράτος την περασμένη Τετάρτη πήρε μέτρα για την αποφυγή ατυχημάτων. Μεταξύ αυτών και η αναστολή της λειτουργίας των σχολείων όλων των βαθμίδων, για να προστατευτούν τα παιδιά από τα ακραία φυσικά φαινόμενα. Επίσης, απαγορεύτηκε ο απόπλους των επιβατηγών πλοίων, για να μην κινδυνεύσουν στα πέλαγα από την ισχυρή θαλασσοταραχή.Παρ’ όλα τα μέτρα, όμως, δύο συνάνθρωποί μας, και δυστυχώς γονείς μικρών παιδιών, έπεσαν θύματα της κακοκαιρίας. Ο ένας ήταν λιμενικός και η άλλη καθηγήτρια. Και οι δύο πέθαναν εν ώρα καθήκοντος. Ο λιμενικός ενώ προσπαθούσε να διασώσει σκάφη που τα χτυπούσαν τα μανιασμένα κύματα μέσα σε αλιευτικό καταφύγιο στο Άστρος και η καθηγήτρια ενώ γύριζε στο σπίτι της από το φροντιστήριο.
Εκ πρώτης όψεως, οι θάνατοι οφείλονται στην κακιά ώρα, που λένε, η οποία, όμως, δεν θα ήταν τόσο κακιά, αν είχαν εφαρμοσθεί κατά γράμμα οι νόμοι και οι διατάξεις.
Κατ’ αρχάς, τα αλιευτικά καταφύγια γίνονται σε περιοχές όπου μπορεί να δημιουργηθεί ασφαλές λιμάνι. Και υπάρχουν προδιαγραφές για την προστασία που παρέχουν, ανάλογα με την ένταση των ανέμων και το ύψος των κυμάτων.
Δεν γνωρίζουμε αν στο Άστρος είχαν τηρηθεί αυτά τα πρωτόκολλα και αν το εκεί καταφύγιο μπορούσε να φιλοξενεί σκάφη με τέτοιες συνθήκες. Γιατί αν δεν μπορούσε, θα έπρεπε να είχαν μεταβεί σε άλλο, πιο ασφαλές αγκυροβόλιο τα σκάφη που ήταν εκεί και δεν θα χρειαζόταν να τρέχει ο λιμενικός να τα γλιτώσει, για μην τσακιστούν στις προβλήτες. Διότι σε αυτήν την προσπάθεια τον χτύπησε το κύμα και τον σκότωσε.
Όσον αφορά την καθηγήτρια, όπως προαναφέραμε, γύριζε από το φροντιστήριο. Όταν, όμως, είναι κλειστά τα σχολεία για να μην πάθουν τίποτα τα παιδιά, γιατί λειτουργούν τα φροντιστήρια;
Έχουν… αλεξικέραυνο και δεν τα… χτυπάει η κακοκαιρία; Αλλά και αυτό να συμβαίνει, το κακό δεν μπορεί να συμβεί κατά τη μετάβαση ή την επιστροφή τους;
Να, λοιπόν, που συνέβη, όχι σε μαθητή, αλλά στην καθηγήτρια που γύριζε στο σπίτι της από το φροντιστήριο. Αν δεν λειτουργούσε το φροντιστήριο, δεν θα πάθαινε τίποτα η καθηγήτρια.
Γιατί τίποτα δεν θα γινόταν, αν δεν είχε βγει από το σπίτι της, αν δεν χρειαζόταν να βγει.
Αλλά είπαμε: Σε μια χώρα που όλα γίνονται μισά, που τα μέτρα δεν λαμβάνονται για να γλιτώσουν τον κόσμο, αλλά για να μη βρεθεί κανένας να πει ότι δεν ελήφθησαν, τι περιμένουμε να γίνει; Όταν όλα γίνονται για τους τύπους, για το θεαθήναι και όχι για την ουσία, για την αποτροπή των κινδύνων, αυτά θα έχουμε.
Τα μέτρα θα υπάρχουν, τυπικά θα είναι όλα εντάξει, αλλά ο κόσμος θα χάνεται.
Η χώρα φαίνεται οχυρωμένη, άτρωτη, αλλά… μπάζει από παντού. Και αυτό είναι το χειρότερο. Γιατί δείχνει ασφαλής, ενώ δεν είναι…
