H e-αναξιοπιστία της Πειραιώς
–Μια τράπεζα που «μίκρυνε» χωρίς τον Μιχάλη Σάλλα και εμφανίζεται ψηφιακά… αναλφάβητη
Τα πρόσφατα, μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι υπηρεσίες e-banking της Τράπεζας Πειραιώς, οδηγώντας σε απόγνωση πολίτες και επιχειρήσεις που τις εμπιστεύονται τις καταθέσεις τους, ήρθαν ως κερασάκι στην τούρτα για την πορεία αποδρομής μιας από τις συστημικές τράπεζες της χώρας, μετά την αλλαγή ηγεσίας εν μέσω της περιόδου της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων.
Το σκηνικό χάους που επικράτησε πρόσφατα παρέπεμπε στην εικόνα μιας τράπεζας ψηφιακά… αναλφάβητης, με την e-αναξιοπιστία της να σκορπά ανησυχίες και αμφιβολίες σε όσους έχουν λογαριασμούς στην Πειραιώς, καθώς τα σοβαρά τεχνικά προβλήματα οδήγησαν σε κρίση διαχείρισης και τελικά σε κρίση εμπιστοσύνης.
Η οικονομία, στο σύνολό της, αφορά τις σχέσεις εμπιστοσύνης ανάμεσα στα εμπλεκόμενα και συνεργαζόμενα μέρη. Όταν η συζήτηση γίνεται περισσότερο συγκεκριμένη, και επικεντρώνεται στον τραπεζικό τομέα, η έννοια της εμπιστοσύνης αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία και σπουδαιότητα.
Η ψηφιακά… αναλφάβητη Τράπεζα Πειραιώς κληρονόμησε, από ένα «τεχνικό πρόβλημα», όπως επιχείρησε να το υποβαθμίσει, μια διαρκή κρίση εμπιστοσύνης στη σχέση της με το καταναλωτικό κοινό. Όσο περνά ο καιρός, η κρίση αυτή θα ανατροφοδοτείται από τυχαία περιστατικά, ώστε να φορτίζεται. Και η Τράπεζα Πειραιώς θα παρακολουθεί, ανήμπορη να αντιδράσει, τα τρένα της ανάπτυξης του τραπεζικού τομέα και της οικονομίας να περνούν, χωρίς εκείνη να έχει… εισιτήριο.
Οι… τρικυμίες των «κόκκινων» δανείων
Ο σημερινός επικεφαλής της Τράπεζας Πειραιώς Χρήστος Μεγάλου εμφανίζεται ως… διακεκριμένος τραπεζίτης στα επίσημα βιογραφικά στοιχεία της διαδρομής του. Ωστόσο, από το ξεκίνημα της παρουσίας του στην ηγεσία της Πειραιώς, το 2017, η πορεία της τράπεζας δεν δικαιολογεί πανηγυρισμούς.
Η Τράπεζα Πειραιώς, όπως και οι υπόλοιπες λεγόμενες «συστημικές τράπεζες» της χώρας, ανακεφαλαιοποιήθηκε με χρήματα των ελλήνων πολιτών, σε μια δύσκολη εποχή, στην καρδιά της εθνικής κρίσης των Μνημονίων. Χωρίς τράπεζες δεν υπάρχει οικονομία, και επομένως η επιλογή στήριξης των τραπεζικών ιδρυμάτων ήταν σωστή. Μόνο που ο αφελληνισμός των διοικήσεών τους και η επιλογή στελεχών που αποδεικνύεται ότι έχουν μικρή σχέση με την πραγματικότητα δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες της ελληνικής κοινωνίας. Το αναπτυξιακό μέρισμα από τη διάσωση των τραπεζών δεν επέστρεψε στους πολίτες. Αντιθέτως, δεν καταγράφονται διευκολύνσεις σε επίπεδο δανείων και επιτοκίων, με τις τράπεζες να επιδεικνύουν κυνισμό και την Τράπεζα Πειραιώς να πρωταγωνιστεί σε αυτόν.
Η περίοδος της θητείας του Χρήστου Μεγάλου στην ηγεσία της Τράπεζας Πειραιώς συνδέθηκε αναπόφευκτα και με την τακτοποίηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, των λεγόμενων «κόκκινων» δανείων.
Οι εισπρακτικές εταιρείες που ανέλαβαν τη… βρώμικη δουλειά για λογαριασμό της Τράπεζας Πειραιώς έχουν οδηγήσει σε απόγνωση τα «θύματά» τους, με την οργή πλέον να ξεχειλίζει.
Ο Σάλλας ήταν επιπέδου… Champions League
Η διοίκηση μιας τράπεζας είναι αναπόφευκτα μια σύνθετη και απαιτητική… δουλειά. Συνεπάγεται πολυεπίπεδες και πολυδιάστατες παραμέτρους, τις οποίες πρέπει να ενσωματώνει κάποιος στην προσωπικότητα και στη στρατηγική του ώστε να είναι αποτελεσματικός.
Να ορίζει την ατζέντα της δημόσιας σφαίρας, αντί να τρέχει λαχανιασμένος πίσω από τις εξελίξεις.
Τις προηγούμενες δεκαετίες, στα χρόνια που προηγήθηκαν της περιόδου της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων, την ηγεσία της Τράπεζας Πειραιώς είχε στα χέρια του ο Μιχάλης Σάλλας.
Ένας διαφορετικός τραπεζίτης. Κατασκευασμένος από διαφορετικό υλικό.
Ο Σάλλας μπορούσε να καταλάβει και να δει μεγάλες εικόνες, με προβολή στο μέλλον. Είχε πολιτική κρίση, διεθνή γνώση και αίσθηση της κοινωνίας, ώστε η δική του Τράπεζα Πειραιώς να μπορεί να εναρμονίζει κάθε φορά τον βηματισμό της και επομένως τη στρατηγική της με τις ανάγκες και τις προτεραιότητες των πολλών.
Με ποδοσφαιρικούς όρους, ο Μιχάλης Σάλλας ήταν επιπέδου… Champions League. Και η διορατική ματιά του λείπει.
Όχι μόνο από την Τράπεζα Πειραιώς, αλλά συνολικά από το πολιτικό σύστημα.
