ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΘΗΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Οι νέοι αμερικανικοί βομβαρδισμοί στο Ιράν, λίγες μόλις ημέρες μετά την υπογραφή του Μνημονίου του Ισλαμαμπάντ, δεν είναι αντίφαση. Είναι η μέθοδος.
Συνοπτικά
- Το αμερικανικό σχέδιο για την ενεργειακή κυριαρχία
- Γιατί το φθηνό αέριο αποτελεί οριστικά παρελθόν
- Ο Περσικός Κόλπος ως «διακόπτης» των τιμών
- Η γεωπολιτική ως εργαλείο διαχείρισης της ενέργειας
Ανακάλυψε όλες τις λεπτομέρειες παρακάτω…
Επί 15 χρόνια, οι ΗΠΑ εκτελούν με συνέπεια ένα στρατηγικό σχέδιο που υπερβαίνει κυβερνήσεις και κόμματα: Πρώτα η ενεργειακή αυτάρκεια μέσω της επανάστασης του σχιστολιθικού πετρελαίου, έπειτα η μετατροπή της χώρας στον μεγαλύτερο εξαγωγέα ενέργειας στον πλανήτη.
Το σχέδιο, όμως, είχε ένα δομικό πρόβλημα: Με δύο ωκεανούς να τη χωρίζουν από τους πελάτες της, η αμερικανική ενέργεια –ιδίως το LNG– δεν μπορούσε ποτέ να ανταγωνιστεί σε τιμή το ρωσικό αέριο των αγωγών ή το πετρέλαιο του Κόλπου.
Η λύση; Να πάψει να υπάρχει φθηνή εναλλακτική. Η κρίση στην Ουκρανία έκοψε βίαια την Ευρώπη από το ρωσικό αέριο και την παρέδωσε στο πανάκριβο αμερικανικό LNG. Η Βενεζουέλα, με τα μεγαλύτερα αποθέματα του κόσμου, απομονώθηκε με κυρώσεις και σήμερα οι εξαγωγές της περνούν πρωτίστως από αμερικανικά χέρια. Και τώρα ο Περσικός: Τα Στενά του Ορμούζ, απ’ όπου διέρχεται το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, έγιναν διακόπτης.
Μόλις η τιμή πέσει προς τα προπολεμικά επίπεδα –όπως τον Ιούνιο, στα 70 δολάρια– μια αφορμή αρκεί: Πύραυλοι, κλιμάκωση και το βαρέλι ξανά ψηλά.
Ειρήνη που υπογράφεται και παραβιάζεται εντός δεκαημέρου δεν είναι αποτυχημένη διπλωματία. Είναι διαχείριση τιμής.
Για την Ευρώπη –και την Ελλάδα– το συμπέρασμα είναι σκληρό: Η εποχή της φθηνής ενέργειας δεν τελείωσε από ατύχημα. Τερματίστηκε σχεδιασμένα, από τον προμηθευτή που ήρθε να πάρει τη θέση όλων των άλλων.
